Να θες να πάρεις ένα ματς και να μην έχεις τα υλικά. Τους παίκτες που θα σου δώσουν το "παραπάνω" - στο κρίσιμο σημείο και τον τολμηρό προπονητή για να το επιχειρήσει.
Αυτή την επίγευση μου άφησε ο αποψινός Άρης, απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που, στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, ήταν ακίνδυνος. Ξέρω ξέρω - οι τελικές λένε άλλα. Σας προκαλώ όμως να θυμηθείτε σε πόσες στιγμές χρειάστηκε να ξεπεράσει τον εαυτό του ο Αθανασιάδης, για να κρατήσει το μηδέν. Ίσως στη φάση του Μαρτίνς, στο πρώτο ημίχρονο. Αλλού;
Από την άλλη ούτε ο Άρης είχε τις πολλές ευκαιρίες. Μάλιστα σε όλες τις απόπειρες του δεν βρήκε καν στόχο. Όμως στο φινάλε ο κόσμος απαιτούσε ένα γκολ Ήθελε να δει την ομάδα να κερδίζει και να χαμογελάει. Οι παίκτες βέβαια έδειχναν εξοντωμένοι από το τρέξιμο, τα προβλήματα (εντός και εκτός γηπέδου). Αυτό είναι το κύριο πρόβλημα του Άρη φέτος. Σε μια σεζόν με ρεκόρ τραυματισμών και προβλημάτων η ομάδα δεν δύναται να βγάλει αντίδραση και η μόνη λύση παρουσιάζεται στην ενίσχυση του Ιανουαρίου.
...και εκεί όμως, ποιος μας εγγυάται πως θα έρθουν παίκτες, που δε θα βγάλουν προβλήματα;
Στα καθαρά αγωνιστικά, μου άρεσε πολύ ο μαχητικός Γένσεν. Ήμαρτον. Το γράφω και δεν το πιστεύω. Ο οποίος Γένσεν, μάλιστα, συνεχίζει ένα ατομικό σερί, με τα δύο παιχνίδια απέναντι σε ΠΑΟΚ και το αποψινό. Ο Φινλανδός έχει και πολλά ελαφρυντικά εξάλλου, καθώς αγωνίζεται σε 2-3 θέσεις ανά παιχνίδι και δεν έχει αποκτήσει την απαραίτητη εμπειρία για να προσφέρει όπως θα ήθελε. Όχι πως τον δικαιολογούμε για το κακό του σερί από τον Ιούλιο, αλλά θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη να πάρει ο Άρης "κάτι" από έναν παίκτη που φάνταζε βαρίδιο ως τώρα.
Ο Πέρεθ και ο Μορόν κυνηγούσαν το γκολ απέναντι στον Ολυμπιακό. Όμως οι υπόλοιποι δεν πολυ-ψήθηκαν να κάνουν δυο - τρεις φάσεις σωστά, ώστε να τους βοηθήσουν. Η είσοδος του Μορουτσάν δεν βοήθησε ούτε στο ελάχιστον και ο Χιμένεθ έδειχνε άτολμος στο να κάνει τη ρελάνς, ώστε να πάρει το παιχνίδι.
Όλα αυτά ο κόσμος του Άρη τα βλέπει και δεν δέχεται δικαιολογίες. Δεν αντέχει να βλέπει παιχνίδια στην έδρα του και να μην πανηγυρίζει γκολ. Για όλη αυτή την εικόνα κάποιος/οι έχουν ευθύνη και τίποτα δεν μπορεί να μπει κάτω από το "χαλάκι". Στα μάτια του κόσμου διοίκηση και προπονητές έκαναν τραγικές επιλογές και η χρονιά δείχνει να κρέμεται από μια κλωστή. Ο Άρης όμως πρέπει να προχωρήσει, να βρει έναν τρόπο να γεμίσει το γήπεδο και να σπρώξει την χρονιά σε σωστές ράγες. Γιατί αυτή η γκρίνια από το πρώτο λεπτό - σε κάθε λάθος μεταβίβαση δεν αντέχεται. Και σίγουρα δεν ευθύνεται ο κόσμος για αυτό...
Ένα σύντομο σχόλιο, για τους επιλήσμονες, που έκαναν αναφορές στην απόδοση του διπλού, στη σιγουριά πως ο Άρης θα... χάσει και στα σχόλια γύρω γύρω, όλη την εβδομάδα'
Τελικά ούτε τώρα οι κιτρινόμαυροι έκαναν αυτό που έδειχναν οι "μπούκς". Ας σεβαστούμε μια ομάδα που έχει μείνει μισή και ας πάψουμε επιτέλους να βλέπουμε παντού εχθρούς - συμμαχίες - προγνωστικά.
Εξάλλου, όπως είπε και ο Χιμένεθ, αν ξέραμε τι θα γίνει στα παιχνίδια, τότε θα παίζαμε... ΠΡΟΠΟ.
Εσείς; Το παίξατε το διπλό τελικά; Πολύ κρίμα αν το κάνατε. Την άλλη φορά θα προσέχετε περισσότερο.
ΥΓ Σε τέτοιο ματς Γιαννιώτας και Παναγίδης έπρεπε να μπουν ακόμη και στο 88'.
