Πριν το ματς Ελλάδα – Σκωτία στο «Γ. Καραϊσκάκης», ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είχε ερωτηθεί από σκωτσέζο δημοσιογράφο ποια ομάδα θεωρεί καλύτερη. Αμέσως απάντησε την Εθνική που προπονεί. Ποδοσφαιρικά και σε επίπεδο ταλέντου, είχε δίκιο. Η «γαλανόλευκη» ποιοτικά είναι ανώτερη, προσφέρει περισσότερο θέαμα.
Αρκούν όμως αυτά; Η Σκωτία στο γήπεδο έδειξε πως δεν έχει το ταλέντο ούτε της Δανίας ούτε της Ελλάδας. Είχε όμως την αποφασιστικότητα, τη μαχητικότητα, το σθένος και τη σκοπιμότητα στα σημεία που χρειαζόταν. Πήρε εντυπωσιακές νίκες, έκανε ανατροπές εκεί που κανείς δεν το περίμενε, ακόμη και στο Φάληρο που φάνηκε να έχει… σκορπίσει, παραλίγο να φύγει με αποτέλεσμα.
Οι Σκωτσέζοι θύμισαν στην Ελλάδα ποια είναι τα στοιχεία που χρειάζεται να έχει – πέρα απ’ το ταλέντο – για να πετύχει σε μια διαδικασία όπως οι προκριματικές φάσεις. Η ποιότητα ξεχειλίζει από την Εθνική μας, το ταλέντο δεν αμφισβητείται. Λείπουν όμως, η σκοπιμότητα, η αποφασιστικότητα, η σοβαρότητα και η νοοτροπία του θα πάρω το αποτέλεσμα ανεξάρτητα απ’ τις συνθήκες που θα μου παρουσιαστούν.
Στο τέλος της ημέρας κανείς δε θα θυμάται αν έπαιξε καλό ποδόσφαιρο η Ελλάδα ή η Δανία. Όλοι θα θυμούνται και θα δοξάζουν την Σκωτία που πήρε την πρόκριση. Γιατί; Επειδή έμεινε πιστή στις δικές της αρχές. Πάνω σε αυτές «κούμπωσε» το όποιο ταλέντο είχε.
Η «γαλανόλευκη» διάλεξε το δύσκολο δρόμο, αυτόν της αλλαγής φιλοσοφίας. Είναι αυτό εφικτό όταν μιλάμε για συνθήκες αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και όχι συλλόγου που δουλεύεται καθημερινά; Δύσκολο. Ίσως λοιπόν να έπρεπε κι εμείς να «κουμπώσουμε» το ταλέντο, τα νιάτα και τον ενθουσιασμό, πάνω στις ποδοσφαιρικές μας αρχές.
Ίσως να είναι η εμπειρία που πρέπει να πάρει η Εθνική από αυτή την προκριματική φάση. Προκειμένου να επαναφέρει τις… εργοστασιακές της ρυθμίσεις. Εκείνες που την οδήγησαν στην κορυφαία δεκαετία της ιστορίας της. «Θυσιάζοντας» κάποιες φορές το ταλέντο, για την περισσότερη σκοπιμότητα, αποφασιστικότητα και μαχητικότητα. Γιατί όπως και να το κάνουμε, ανάλογο ή και περισσότερο ταλέντο με εμάς, μπορούν να έχουν ομάδες με τις οποίες διεκδικούμε ίδιους στόχους. Όπως ταλέντο είχαμε και το 2004. Τη διαφορά την έκαναν άλλα στοιχεία.
Κανείς δε θα πει να «θυσιαστεί» η ατομική ικανότητα των παικτών. Απλά αυτή να πλαισιωθεί με τις αρχές που οδήγησαν την Ελλάδα και να γίνει ευκολότερο πέρα απ’ το θέαμα να έχουμε και την ουσία.
