Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT
Βιαστήκαμε καθώς φαίνεται να πανηγυρίσουμε μετά τη νίκη με τη Λευκορωσία. Άσχημο να το βλέπουμε, δύσκολο να το παραδεχτούμε, αλλά στο χτεσινό, πραγματικά δύσκολο ματς, οι Δανοί μας έπιασαν ομήρους. Όσο κακό ή υπερβολικό και αν ακούγεται, η αλήθεια είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις χάσαμε τη μπάλα. Από το πρώτο λεπτό οι διεθνείς μας έπεσαν θύματα της μεγάλης έντασης που έδωσαν οι αντίπαλοι στο ματς, δεν την άντεξαν, άρχισαν να κάνουν την μία κουταμάρα μετά την άλλη, έφαγαν ήττες σχεδόν σε όλες τις προσωπικές μονομαχίες και σε μερικές περιπτώσεις φάνηκαν να χάνουν τα αυγά μαζί με τα πασχάλια. Η απομυθοποίηση ήταν οδυνηρή για όλους. Και για εκείνους που έχτιζαν όνειρα και για όσους καταστρώνουν πλάνα.
Το αναμφισβήτητα μεγάλο ταλέντο των επιθετικών μας εξουδετερώθηκε πανεύκολα από την ψυχρή λογική και το κρύο αίμα των ποδοσφαιριστών της Δανίας οι οποίοι δεν έδεναν να μασάνε ούτε από την καυτή εξέδρα, ούτε από την όποια αύρα με την οποία κατέβηκαν οι δικοί μας. Μάλιστα, το 3-0 βρίσκεται στα όρια της συντριβής, αφού γλιτώσαμε και ένα - δύο γκολ ακόμη. Έτσι το τεστ επιβεβαίωσης που αναζητούσαμε με τόση προσμονή, τράκαρε στα βράχια. Ας προσθέσω και μία σταγόνα αισιοδοξίας: ίσως το χτεσινό να ήταν απαραίτητο για να γίνει ένα είδος μαθήματος, για να προσγειώσει τους αεροβατούνες και να τους κάνει να ξαναπατήσουν στη γη.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Μας πάτησαν οι Δανοί. Μας πλήρωσαν με το νόμισμα που σκοπεύαμε να τους πληρώσουμε. Δεχτήκαμε τρία γκολ και πρέπει να θεωρούμαστε τυχεροί που δεν φάγαμε κι άλλα. Εκαναν επίδειξη ανωτερότητας και μας προσγείωσαν απότομα. Με εξαίρεση τα δέκα πρώτα λεπτά, το ματς ήταν «πού σε πονεί και πού σε σφάζει». Η πίεση που μας ασκούσαν ήταν ανελέπτη. Δεν μπορούσαμε ούτε τελική στην εστία να κάνουμε. Κανονικός ποδοσφαιρικός πνιγμός από μία ομάδα που ήρθε «διαβασμένη» στο Φάληρο και κυριάρχησε. Η υπεροχή της στη μεσαία γραμμή ήταν καθοριστική και στην ουσία έκρινε την αναμέτρηση. Με δύο ζυγισμένα σουτ εκτός περιοχής οι Δανοί καθάρισαν το ματς και μας έδειξαν ότι θέλουμε πολλά... ψωμιά ακόμα ώστε να τους απειλήσουμε ουσιαστικά.
Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης κι η αδυναμία των διεθνών να συνεργαστούν υποτυπωδώς ώστε να δημιουργήσουν καταστάσεις στο τέρμα του Σμάιχελ, ήταν προφανής. Η εξήγηση γι' αυτή την αγωνιστική καθίζηση είναι δουλειά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Δεν εξηγείται μόνο από την ποιότητα των Δανών η αγωνιστική εξαφάνιση της Εθνικής ομάδας. Τα χτυπητά ατομικά λάθη, όπως αυτά του Κουρμπέλη στο πρώτο γκολ, του κεντρικού αμυντικού διδύμου στο δεύτερο κι η λάθος εκτίμηση του Τζολάκη στο τρίτο δεν γίνεται να αποδοθούν στην ποιότητα των αντιπάλων. Εκεί που πιστεύαμε ότι θα πάρουμε βαθμολογικό πλεονέκτημα είμαστε με την πλάτη στον τοίχο, έτσι που το προσεχές ματς στη Γλασκώβη με τη Σκωτία να αποκτά χαρακτήρα τελικού.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Εάν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ότι η Εθνική επέστρεψε σε (όχι και τόσο) παλιές εποχές, τότε το πρόβλημα θα είναι μεγαλύτερο από μια βαριά εντός έδρας ήττα από σαφώς ανώτερο αντίπαλο. Προφανώς με τέτοιες εμφανίσεις η ελληνική ομάδα δεν πρόκειται να πάει στο Μουντιάλ και το θέμα είναι κατά πόσο θα μπορέσει να βρει τις δυνάμεις να αντιδράσει τον άλλο μήνα σε Γλασκώβη και Κοπεγχάγη. Εάν την πάρει από κάτω, θα ψάχνει την επόμενη διοργάνωση για να επιστρέψει σε τελική φάση.
Για τον αγώνα δεν μπορείς να πεις πολλά. Φαινόταν τόσο μεγάλη η διαφορά δυναμικότητας που στην πραγματικότητα δεν είναι. Οι Δανοί ήταν πιο οργανωμένοι, πιο δυναμικοί, περισσότερο αποφασιστικοί και έπαιξαν καλύτερα. Πολύ καλύτερα. Σε κάθε τομέα. Οι ευθύνες για την ήττα είναι και του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και των ποδοσφαιριστών που έμοιαζαν σα να μπλέχτηκαν. Από τις καλές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων; Από την πεντάρα στη Λευκορωσία. Πάντως μπλέχτηκαν άσχημα, δεν μπόρεσαν ποτέ να αντιδράσουν και το πλήρωσαν ακριβά. Τα πλέι οφ είναι ο ρεαλιστικός στόχος και πιο δύσκολη δουλειά για τον προπονητή είναι να κρατήσει ψηλά το ηθικό της ομάδας παρά να την ετοιμάσει αγωνιστικά για τους απαραίτητους βαθμούς τον επόμενο μήνα σε δύο πολύ δύσκολες αναμετρήσεις. Ζωής ή θανάτου.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ - ΩΡΑ
Χθες το πρωί έγινε ένα προπονητικού χαρακτήρα φιλικό με τον ΠΑΣ Γιάννινα στα Σπάτα. Προφανώς και το τελευταίο που είχε σημασία ήταν το σκορ, δηλαδή η νίκη της ΑΕΚ με 2-0. Όλοι εστίασαν στην προσαρμογή και στον ρυθμό που αποκτά ο Γκρούγιτς, προκειμενου να αρχίσει να υπολογίζεται άμεσα από τον Νίκολιτς. Υπήρξαν όμως κι άλλα... πολύτιμα συμπεράσματα, όχι μόνο για τον κόουτς, αλλά και εμάς. Το ότι ελλείψει Πινέδα, Μαρίν, Μάνταλου, ο Νίκολιτς δεν «είδε» ούτε και χθες τον Γιόνσον, προφανώς δείχνει ότι είναι ακόμα μακριά από τις σκέψεις του Σέρβου κόουτς να υπολογίσει τον Δανό, έστω για την Ελλάδα. Και μάλιστα χθες ξεκίνησε τον Λιούμπισιτς μαζί με τον Γκρούγιτς στον άξονα, κι ας είναι «κομμένος» και ο «Λιούμπι» από την ευρωπαϊκή λίστα.
Το ότι ελλείψει Ρότα, ο τεχνικός της ΑΕΚ προτίμησε να ξεκινήσει δεξιά τον νεαρό Κοσίδη αντί του Οντουμπάτζο, επίσης δείχνει ότι ο Βρετανός δεξιός μπακ δεν αποτελεί το «μπακ απ» του Ρότα. Αντίθετα από τους προαναφερθέντες, ο Μαρσιάλ ξεκίνησε στο φιλικό με τον ΠΑΣ και μάλιστα σκόραρε. Αν ο Νίκολιτς δεν είχε δει καμία διάθεση από τον Μαρσιάλ για να επιστρέψει, δεν θα είχε κανέναν ενδοιασμό να ξεκινούσε το φιλικό, με επιθετικό από την Κ19. Ίσως το χθεσινό, λοιπόν κάτι να δείχνει για τον Μαρσιάλ. Δεν βλέπω κι άλλη επιλογή για τον ίδιο τον Μαρσιάλ, αν θέλει να συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο στα 39 του χρόνια, από το να παίξει την μπάλα που δεδομένα ξέρει, στην ΑΕΚ. Κάποια πρόταση δεν έχει έρθει άλλωστε.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΤΑ ΝΕΑ
Ο κόσμος έχει εκστασιαστεί με όσα βλέπει από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Το ματς με το Ισραήλ χτύπησε κόκκινο στην τηλεθέαση -βοήθησε και τοπ ότι η Εθνική μας δεν έκανε περίπατο παρά τους 37 πόντους του ασταμάτητου σταρ των Μπακς. Ο Γιάννης στο πρώτο τουρνουά της FIBA που παίρνει μέρος έχοντας ξεπεράσει τα 30 του χρόνια δείχνει μία εντυπωσιακή ωριμότητα, πέρα από τα μοναδικά προσόντα του. Ακολουθεί οδηγίες, χτυπά αντιπάλους εκεί που πονάνε, παίζει ακολουθώντας το σχέδιο του Σπανούλη. Είναι υπερσυγκεντρωμένος και η απόδειξη είναι πως δεν μιλάει ποτέ. Το κάνει μόνο στο γήπεδο. Αρκεί η δική του σπουδαία απόδοση για να κερδίσει απόψε η ομάδα του Σπανούλη και τη Λιθουανία; Αυτό είναι το πρώτο και πιο βασικό ζητούμενο. Αλλά απόψε ο αντίπαλος είναι πιο σκληρός από την Ισπανία, την Ιταλία και το Ισραήλ, τις τρεις πιο δυνατές ομάδες που η Εθνική μας κέρδισε.
Οι Λιθουανοί έχουν έναν NBAer εργάτη πολυτελείας όπως είναι ο πανύψηλος Βαλαντσιούνας οπυ στον Παναθηναϊκό περίμεναν όλο το καλοκαίρι που πέρασε. Ο θηριώδης σέντερ δεν είναι σκόρερ, όπως οι ηγέτες της Ισπανίας και του Ισραήλ που ταλαιπωρήθηκαν από τον Παπανικολάου: οι προικισμένοι νεαροί Αλντάμα και Αβντίγια κατάλαβαν ότι στην Ευρώπη δεν αρκεί πια η τεχνική υπεροχή και τα καλά σουτ για να κάνεις τη διαφορά απέναντι σε έμπειρους γερόλυκους όπως ο αρχηγός της Εθνικής μας. Ο Βαλαντσιούνας δεν έχει τίποτα από αυτά, έχει όμως δύναμη, εμπειρία και ξέρει τον Γιάννη από τις μάχες τους στο NBA. Η βραδιά θα είναι κομμάτι διαφορετική. Κι αν ωστόσο ο Αντετοκούνμπο κάνει πάλι τα θαύματά του, αυτή τη φορά χρειάζεται σημαντικότερη υποστήριξη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
