Οι μέρες περνούν αργά και κάποιες φορές βασανιστικά στον πλανήτη ΑΕΚ. Από τη μία, η απουσία ευρωπαϊκών προκλήσεων θα είναι βρόγχος που θα πιέζει τον λαιμό, κάθε φορά που έχει αγωνιστική της νέας φάσεις των διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ. Από την άλλη, συμβαίνουν πολλά, κάποια υπερμεγεθυμένα σε σχέση με την πραγματική τους διάσταση, που εμφανίζουν την ΑΕΚ στα όρια γενικής κρίσης και στα πλοκάμια της εσωστρέφειας.
Τι συμβαίνει στην ΑΕΚ τις τελευταίες ημέρες; Τίποτε που να θεωρείται ως κοσμογονικό, τίποτε που να μπορεί να εκληφθεί ως ρήγμα. Είναι απόλυτα λογικό, από τη στιγμή που προέκυψαν μαζεμένα προβλήματα τραυματισμών, να υπάρχει επιθυμία του ιδιοκτήτη της ομάδας, να αποκτήσει όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη εικόνα και να διασφαλίσει πως οι επενδύσεις που έκανε θα μπορούν να αποδώσουν μέσα στο γήπεδο.
Βέβαια, πολλές φορές τα πράγματα σε ό,τι αφορούν την ΑΕΚ – φροντίζει καλά ο επικοινωνιακός μηχανισμός των ανταγωνιστών γι’ αυτό – μπαίνουν σε ένα παραμορφωτικό φακό. Ακούω συνεχώς πως η ΑΕΚ δεν θα μπορεί να σχηματίσει 11άδα την Κυριακή, θαρρείς και ήταν λίγοι οι παίκτες που έπαιξαν κόντρα στην Καλλιθέα. Ή το ακόμα πιο εντυπωσιακό, πως η ΑΕΚ βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Που είναι ήδη πάνω από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και ο ΠΑΟΚ είναι εκεί που είναι με τρόπους που πάντα σηκώνουν κουβέντα.
Η προσπάθεια του Παναθηναϊκού
Μάλλον σε άλλον πλανήτη ο Αλόνσο βρισκόταν με το ένα πόδι στην έξοδο μέχρι να νικήσει τον Πανσερραϊκό και να ανασάνει. Για άλλον προπονητή θα ρίχνουν ευθείες βολές «κόκκινα» ΜΜΕ, που από την περασμένη Κυριακή έχουν συνεχόμενο κρεσέντο για επιλογές που δεν βγαίνουν, αμυντικές τακτικές και αδυναμία στην παραγωγή παιχνιδιού, που φέρνουν τον Μεντιλίμπαρ στα όρια. Στον ΠΑΟΚ μάλλον δεν θα είναι ο Τσάλοφ ακόμα μια ζόρικη περίπτωση σέντερ φορ, που δεν μπορεί να βρει εδώ και χρόνια λύση.
Στον Παναθηναϊκό έχουν πέσει με τα… μούτρα εδώ και μέρες σε θέματα διαιτησίας. Υπήρξε πλήθος αναφορών αναφορικά με τη βίντεο-ανάλυση του Λανουά, που εντόπισε το χέρι του Αράο και δεν μπορεί ο Παναθηναϊκός να εμφανιστεί ως αδικημένος από το ματς με τον Πανσερραϊκό. Γιατί ακόμα και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται, πως ήταν απόλυτα φυσιολογική η υπόδειξη του VAR, που διόρθωσε την αρχική υπόδειξη για πέναλτι στον Βαγιαννίδη.
Τα… ωραία στον Ολυμπιακό
Βέβαια, τα πιο… ωραία τις τελευταίες ημέρες συμβαίνουν στον Ολυμπιακό. Αναλογιστείτε τι θα λεγόταν για την ΑΕΚ, αν αντί της απόκτησης του σούπερ Μαρσιάλ από την αγορά των ελεύθερων, έφερνε στην Ελλάδα κάποιον που χαρακτηριζόταν μάγος, αλλά έφευγε με το επόμενο αεροπλάνο για να πάει στη Σαουδική Αραβία. Τι θα γινόταν αν συνέβαινε αυτό στην ΑΕΚ και πόσες μέρες θα έπεφτε καραμούζα. Τώρα είναι απλά Σαββατοκύριακο.
Ο δε Μεντιλίμπαρ είπε δημόσια πως αναρωτιέται πως θα βρει χώρο για τα νέα παιδιά, όταν γεμίζει το ρόστερ με παίκτες που έρχονται για να κατευνάσουν επικοινωνιακά τις αντιδράσεις. Και παραδεχόταν δημόσια, πως οι δημοσιογράφοι προφανώς ξέρουν κάτι περισσότερο για τις μεταγραφές. Και εμείς αναρωτιόμασταν, κατά πόσον ο Αλμέιδα θα ήθελε τον Μαρσιάλ. Που ήταν απόλυτα σύμφωνος και ενήμερος με όλες τις κινήσεις του Ηλιόπουλου, αλλά και όσες θα ακολουθήσουν.
Στην ΑΕΚ ταιριάζουν τα δύσκολα
Ας περιοριστούμε όμως, στα της ΑΕΚ. Είναι δεδομένο, πως τα πράγματα δεν είναι στο καλύτερο σημείο. Οι «κιτρινόμαυροι» έρχονται από ζόρικο καλοκαίρι και την γκέλα με την Καλλιθέα, αλλά αυτό δεν αλλάζει το σύνολο της κατάστασης. Ακόμα και ιστορικά αν το δεις, η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που έχει τρόπο να γκρεμίζει, ότι χτίζει με κόπο. Αντίθετα, όταν βρίσκεται σε πίεση – όπως συμβαίνει τώρα – σχεδόν πάντα η αντίδραση είναι θετική.
Μη λησμονείτε επίσης, πως μια από τις ευεργετικές συνέπειες της παρουσίας του Αλμέιδα στον πάγκο της Ενωσης, αφορά την αποτελεσματικότητα της στα μεγάλα παιχνίδια. Ο Αργεντινός έδωσε ξανά στην ΑΕΚ όσα χρειαζόταν, προκειμένου να κάνει συνεχόμενες νίκες και εν πολλοίς, με βάση την εικόνα της σε αυτά τα παιχνίδια να μπορεί να είναι νταμπλούχος πρόπερσι και στη διεκδίκηση του τίτλου ως το φινάλε πέρυσι.
Πέραν τούτου, μην ξεχνάτε πως ακόμα και το τελευταίο στίγμα που έδωσε σε ντέρμπι η ΑΕΚ του Αλμέιδα, συνέβη απέναντι στον Παναθηναϊκό, ξανά στη Νέα Φιλαδέλφεια. Το εμφατικό 3-0 στα πλέι οφ, έχοντας ξανά απόντα τον Λιβάι, έχοντας δίδυμο με κόφτες, τον Πινέδα στα άκρα και τον Αραούχο στην τελευταία έκλαμψη του. Δίχως να έχει και τότε τον Μουκουντί, αλλά με τον Κάλενς να κάνει ματσάρα επί του Ιωαννίδη.
