Θα μπορούσε να πει τον οποιοδήποτε. Τον Νεϊμάρ. Τον Βινίσιους. Τον Ροναλντίνιο. Τον Ριβάλντο. Εκείνος επέλεξε να δηλώσει ως πρότυπο κάποιον που δεν πρόλαβε ποτέ του δει ποτέ του να παίζει ποδόσφαιρο. Κάποιον με τον οποίο τον χώριζαν 60 χρόνια διαφοράς.
Κι αυτό θέλει θράσος. Αν όχι, άγνοια κινδύνου: «Είναι ένα πρότυπο, ένα παράδειγμα για μένα, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Έχω δει αμέτρητα βίντεο στο Youtube, έχω διαβάσει όλα τα βιβλία για αυτόν, έχει δει όλες τις ταινίες. Ο Πελέ είναι έμπνευση εντός κι εκτός γηπέδου».
Δεν είχε παίξει ούτε ένα επαγγελματικό παιχνίδι στην καριέρα του όταν το δήλωνε αυτό, όμως ο δημοσιογράφος της Gazzeta Esportiva είπε να το τραβήξει λίγο παραπάνω, να το κάνει λύσσα.
«Σε τι μοιάζει ο Τετέ με τον Πελέ λοιπόν;», ήταν η ερώτηση.
Ο μικρός δεν μάσησε, πήρε την πάσα και έπαιξε την δική του μπαλίτσα στα όρια της ιεροσυλίας: «Νομίζω ότι μοιάζουμε στο στιλ παιχνιδιού, στην ταχύτητα και στην ντρίμπλα».
Την είχε πάντα αυτή την άγνοια κινδύνου. Όταν τον ανέβασαν στην πρώτη ομάδα της Γκρέμιο, 17 ετών νιάνιαρο, για να πάρει εικόνες και μυρωδιά από τους μεγάλους, έγινε ένας κακός μπελάς.
Άρχισε να σκάει «ποδιές» σε αμυντικά τοτέμ της ομάδας όπως ο σκληροτράχηλος Αργεντινός Βάλτερ Κάνεμαν και ο Μπρούνο Κορτέζ, που πολύ θα ήθελαν να τον σηκώσουν στον αέρα για να πάρει το μάθημα του ότι… εδώ δεν κάνουν τέτοια. Δεν τα κατάφεραν: «Έτσι παίζω από μικρός. Αυτό κυνηγάω στο γήπεδο. Προσπαθώ να απομονώσω τον αμυντικό σε κατάσταση ένας εναντίον ενός και να τον περάσω με κάθε τρόπο. Έκανα μερικές ντρίμπλες και μερικά κόλπα στον Κάνεμαν και τον Κορτέζ, όμως είναι καλά παιδιά. Τώρα είναι ήρεμοι με αυτό που έγινε»!
Πριν καν προλάβει να παίξει έστω και ένα επίσημο παιχνίδι με την φανέλα της Γκρέμιο, βρισκόταν να προπονείται δίπλα στον Βινίσιους, να παίζει το ένα-δύο με τον Γκάμπριελ Ζεσούς, να ακούει τις συμβουλές του Κασεμίρο και να τρώει τις κλωτσιές του Τιάγκο Σίλβα και του Μαρκίνιος!
Ο Τίτε δεν χρειαζόταν να τον δει, ήταν κοινό μυστικό, ότι ο μικρός από το Πόρτο Αλέγκρε είναι ο επόμενος, αυτός που έρχεται. Του έστειλε την πρόσκληση λίγο πριν τα 18α του γενέθλια για το προπονητικό καμπ της «σελεσάο» στις Ηνωμένες Πολιτείες το καλοκαίρι του 2018, για να τον βάλει σιγά - σιγά στο κλίμα.
Ο στόχος ήταν ξεκάθαρος. Το Μουντιάλ του Κατάρ. Εκεί, αν όλα πήγαιναν φυσιολογικά, ο Τετέ θα έπρεπε να είναι στην αποστολή της «σελεσάο». Πρώτα, όμως, θα έπρεπε να παίξει στην Γκρέμιο, να ξεχωρίσει, να λάμψει.
Τα είχε σπάσει όλα στα τμήματα υποδομής, όλοι μιλούσαν για τον αέρινο αριστεροπόδαρο ντριμπλέρ, με το αγέρωχο στιλ, την φοβερή ευλυγισία και την μοναδική ικανότητα στο ένας εναντίον ενός.
Από 8 ετών στις ακαδημίες της «φουρασάο», είχε ντριμπλάρει πάμπολλες φορές στην ζωή του δεκάδες εμπόρους ναρκωτικών, βαποράκια, κλεφτρόνια, καλοθελητές που ζούσαν πλάι του στην κακόφημη συνοικία Αλβοράδα του Πόρτο Αλέγκρε.
Δεν είχε καν παίξει στην πρώτη ομάδα της Γκρέμιο, όταν με τα πρώτα λεφτά από το συμβόλαιο που του προσέφερε η ομάδα του για να τον «δέσει» τους αγόρασε ένα σπίτι «100 φορές καλύτερο από αυτό που έμεναν» και ένα αυτοκίνητο.
Όλοι περίμεναν πως και πως αυτό το ντεμπούτο με την Γκρέμιο. Μόνο που αυτό δεν ήρθε ποτέ!
Στις 20 Φεβρουαρίου του 2019, η Σαχτάρ Ντόνετσκ επενδύει 15 εκατομμύρια σε έναν τύπο που δεν έχει παίξει ούτε ένα επαγγελματικό ματς στην καριέρα του. Είναι τόσο καλό το δίκτυο της στην Βραζιλία, τόσο σίγουροι οι scout της, που δεν χρειάζεται άλλο δείγμα γραφής για να σπρώξει τόσο χρήμα για εκείνον.
Τον παρακολουθεί χρόνια, τον ξέρει από την καλή κι από την ανάποδη, έχει μαζέψει όσες πληροφορίες χρειάζεται, είναι σίγουρη.
Τον εντάσσει σε ένα οικοσύστημα γεμάτο Βραζιλιάνους και του δίνει την δυνατότητα να ξεδιπλώσει το ταλέντο του χωρίς καμία βιασύνη, πίεση ή άγχος.
Ο «τυφώνας», όπως είναι το παρατσούκλι του, παίζει στο ένα άκρο, στο άλλο είναι ο Τάισον Φρέντα. Παίζουν μαζί για περίπου δύο χρόνια και προκαλούν χάος στις ουκρανικές άμυνες.
Προσαρμόζεται άμεσα, τον βοηθά η Ουκρανή σύζυγος του, μέσα σε ένα χρόνο στο Ντόνετσκ βρήκε το άλλο του μισό. Αρχίζει να χτίζει τον μύθο του, που αρχίζει να απογειώνεται στις 21 Οκτωβρίου του 2020 στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου».
Ο Τετέ κάνει ότι θέλει την άμυνα της Ρεάλ Μαδρίτης, έχει γκολ και ασίστ στην ιστορική νίκη της Σαχτάρ με 2-3 και γίνεται το πρόσωπο της ημέρας. Αρχίζει να δίνει συνεντεύξεις παντού, τα ισπανικά Μέσα υποδεικνύουν στην Μπαρτσελόνα ότι αυτός είναι ο άνθρωπός της για το μέλλον!
Ο Τετέ έχει κλείσει ήδη τρία χρόνια στο Ντόνετσκ με 31 γκολ και 15 ασίστ σε 108 παιχνίδια (εκ των οποίων τα 27 στο Champions League), όταν ένα χάραμα ξυπνά με τις σειρήνες του πολέμου. Πρωταγωνιστεί στην απόδραση θρίλερ της βραζιλιάνικης αποικίας της Σαχτάρ, όμως είναι αποφασισμένος να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του.
Εκμεταλλεύεται τον νόμο της FIFA που του επιτρέπει να βρει ομάδα της αρεσκείας του εν μέσω πολέμου και κάνει ένα εντυπωσιακό πέρασμα ως δανεικός στην Λιόν (8 γκολ σε 30 παιχνίδια) που όμως αδυνατεί να τον αγοράσει, η κατάσταση είναι φοβερά πολύπλοκη.
Κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, με ένα εξάμηνο πέρασμα από την Premier League -ξανά ως δανεικός- όμως πέφτει σε μία Λέστερ που βρίσκεται σε χαοτική κατάσταση, τόσο χαοτική που υποβιβάζεται και το περασμένο καλοκαίρι, με την ελευθέρα ανά χείρας γίνεται ένας από τους πιο περιζήτητους παίκτες της Ευρώπης!
Την μάχη την κερδίζει η Γαλατά με ένα απίθανο συμβόλαιο 4+1 ετών, με ετήσιες απολαβές 2,7 εκατομμύρια ευρώ και μπόνους υπογραφής 3,5 εκατομμύριων ευρώ (πάνω από τα μισά τα επιστρέφει στην Σαχτάρ που αμφισβητεί νομικά την ελευθέρας του), σε ένα καλοκαίρι γεμάτο τρελές, πανάκριβες μεταγραφές, όπως αυτές του Ζαχά, του Ικάρντι, του Ζίγες, του Ντάβινσον Σάντσες ακόμα και του Ντομπελέ.
Ο Τετέ, ένα συνεστελμένο, μάλλον ντροπαλό και παλιομοδίτικο παιδί, μακριά από το σύγχρονο star-system δεν κατάφερε να προσαρμοστεί σε έναν ποδοσφαιρικό πλανήτη που θέλει τους πανάκριβους ξένους σταρ να πρέπει να μοιάζουν με υπεράνθρωποι.
Οι αριθμοί λένε πως στην πρωταθληματική σεζόν της Γαλατά έκανε 45 συμμετοχές (3 γκολ / 6 ασίστ), αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια. Έπαιξε μόλις 1087 λεπτά στο πρωτάθλημα, χωρίς να σκοράρει, ας μην το κουράζουμε πολύ. Δεν έπιασε στην Γαλατά, για λόγους που κάποιοι εξ’ αυτών δεν είναι ποδοσφαιρικοί.
Μέσα του νιώθει παίκτης επιπέδου Εθνικής Βραζιλίας. Είναι μόλις 24, το κορμί του είναι τοπ επιπέδου, ο θρύλος λέει ότι ήπιε για τελευταία φορά ανθρακούχο αναψυκτικό (για αλκοόλ ούτε λόγος) σε ηλικία 12 ετών. Απλώς, θέλει κάπου να στεριώσει. Κάπου, να ταιριάξει.
