Πέρασαν 53 χρόνια από εκείνη την ημέρα, που όλος ο κόσμος τραγούδαγε «έχω στο Λονδίνο μία δουλειά». Τι σύμπτωση; Εκεί έγινε και απόψε ο τελικός του τσάμπιονς λιγκ ανάμεσα στην Ρεάλ και την Ντόρτμουντ. Στις 2 Ιουνίου 1971 στο Ουέμπλει έπαιξε ο Παναθηναϊκός κόντρα στην κορυφαία ομάδα της Ευρώπης τότε, τον εκπληκτικό Αγιαξ, από τον οποίο έχασε με 2-0.
Στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών, της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης έπαιξε η ομαδάρα του Πούσκας, που στην πορεία της για το Ουέμπλει είχε αποκλείσει τότε την Εβερτον και τον Ερυθρό Αστέρα μεταξύ άλλων ομάδων, που εκείνη την εποχή μεσουρανούσαν. Ο Μίμης Δομάζος, ο Αντώνης Αντωνιάδης, ο Αριστείδης Καμάρας, ο Τάκης Οικονομόπουλος και τα άλλα παιδιά εκείνης της εποχής έκαναν κάτι, που 53 χρόνια μετά είναι αξεπέραστο.
Καμία ελληνική ομάδα δεν έφθασε από τότε στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών, η μετέπειτα του τσάμπιονς λιγκ. Το άγγιξε πάλι ο Παναθηναϊκός δύο φορές. Μία το 1985, όταν έπαιξε στον ημιτελικό με την Λίβερπουλ και μία το 1996 όταν έκανε το σπουδαίο διπλό στο Άμστερνταμ επί του Αγιαξ, αλλά αποκλείστηκε στη ρεβάνς από τον τελικό. Ετσι μέχρι σήμερα το έπος του Ουέμπλει παραμένει αξεπέραστο και φαίνεται ότι πολύ δύσκολα έστω μπορεί να το ισοφαρίσει μία ελληνική ομάδα, να φθάσει δηλαδή στον τελικό του τσάμπιονς λγικ.
Τα όσα έζησαν οι φίλοι του Παναθηναϊκού τότε θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στο μυαλό τους, έχουν ακόμα να λένε, ότι έζησαν κάτι που δεν θα το ξαναζήσει κανείς. Η 2Η Ιουνίου 1971 έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Παναθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε μάθει πολύ ωραίες ιστορίες από την ομάδα εκείνης της εποχής, από τους πρωταγωνιστές του Ουέμπλει.
Και φυσικά το έπος εκείνο παραμένει αξεπέραστο και παρά την μεγάλη επιτυχία του Ολυμπιακού την προηγούμενη Τετάρτη να πάρει το Conference. Δεν συγκρίνεται η πρώτη κατηγορία με την τρίτη κατηγορία των κυπέλλων Ευρώπης. Ναι είναι μεγάλη επιτυχία να κατακτάς το conference, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με την παρουσία σε έναν τελικό του τσάμπιονς λιγκ, η του κυπέλλου Πρωταθλητριών τότε.
Αυτή είναι η αλήθεια. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να μειώσει την επιτυχία του Ολυμπιακού. Κάτι που έκανε η ίδια διοίκηση της ομάδας του Πειραιά και οι οπαδοί της όταν έλεγαν πριν δύο χρόνια, milco cup το conference με αφορμή την πορεία του ΠΑΟΚ σε αυτή την διοργάνωση. Ότι κάνεις τα βρίσκεις μπροστά σου. Και καλό θα είναι να μας πουν αυτοί που τα έλεγαν τότε αυτά αν έχουν την ίδια άποψη και σήμερα η αλλιώς «με λένε Ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω». Αντίθετα ακόμα και σήμερα και ο επίσημος Ολυμπιακός και οπαδοί του μειώνουν με πολύ άσχημο τρόπο το έπος του Ουέμπλέι.
Εμείς δεν θα γίνουμε σαν και αυτούς, διότι δεν είμαστε κομπλεξικοί. Φυσικά και είναι μεγάλη επιτυχία η κατάκτηση του Conference από τον Ολυμπιακό, αλλά ότι και να λένε δεν ξεπέρασε την συμμετοχή του Παναθηναϊκού στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών. Για μένα ούτε την παρουσία του Παναθηναϊκού στα δύο ημιτελικά, αλλά ούτε την πορεία του Παναθηναϊκού στα προημιτελικά του τσάμπιονς λιγκ 2002, όταν η ομάδα πέρασε από δύο ομίλους με αντιπάλους-ομαδάρες σαν την Αρσεναλ, την Ρεάλ, την Πόρτο, για να αποκλειστούν άδικα από την τρομερή Μπαρτσελόνε εκείνης της εποχής.
Σε κάθε περίπτωση άλλο η πρώτη κατηγορία των κυπέλλων Ευρώπης, άλλο η τρίτη. Φυσικά είναι μεγάλη επιτυχία να κατακτάς την κούπα στην τρίτη κατηγορία και νομίζω, ότι πλέον σήμερα εκεί πρέπει να στοχεύουν οι ελληνικές ομάδες, αφού στο τσάμπιονς λιγκ είναι πολύ δύσκολα. Αλλά το έπος του Ουέμπλει είναι αξεπέραστο και για αυτό κάθε χρόνο τέτοια ημέρα μόνο περηφάνια νιώθουμε όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού, για όλους τους παίκτες εκείνης της εποχής και το ότι πέτυχαν.
*Ακουσα τον πρόεδρο του Ολυμπιακού να λέει μετά το ματς με την Φιορεντίνα, ότι ο Ολυμπιακός κατέκτησε την κούπα παρά τα εμπόδια, που του έβαλαν εντός Ελλάδας. Δεν ξέρω τι εννοεί, εγώ αυτό, που ξέρω είναι ότι ο Ολυμπιακός έπαιξε τα ματς πρωταθλήματος όποτε ήθελε για να διευκολυνθεί(σωστά), ενώ αντίστοιχα η τότε ΕΠΟ που ήταν ελεγχόμενη από τον Ολυμπιακό δεν έκανε δεκτό το αίτημα να διευκολυνθεί ο Παναθηναϊκός και να μην παίξει το ματς πρωταθλήματος ανάμεσα στα ματς με την Πόρτο για τα προημιτελικά με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο Μπασινάς. Για να μην ξεχνάμε και αυτά, που ξέρουμε….
*Φυσικά και το πρώτο ζητούμενο για όλο τον κόσμο του Παναθηναϊκού είναι να σταματήσουμε να έχουμε μόνο αναμνήσεις από την Ευρώπη και να αρχίσουμε να ζούμε και πάλι σπουδαία βράδια ευρωπαϊκά. Και τη νέα σεζόν αυτός θα πρέπει να είναι βασικός στόχος.
*Σε αυτόν, που μπαίνει στο σπίτι σου και σε κλέβει για ολόκληρα χρόνια δεν θα του πεις ούτε μπράβο, ούτε συγχαρητήρια. Τόσο απλά.
