Θα μπορούσε να ξεκινήσει τις δηλώσεις του, λέγοντας με νόημα: «Καλησπέρα και καλή βραδιά». Εντούτοις εκείνος, ίσως και από συστολή, επέλεξε να πει σε άπταιστα ελληνικά: «Καλή χρονιά σε όλους»!
Θα μπορούσε να έχει ένα χαμόγελο ως τα αυτιά, να ξεκινάει κάθε του πρόταση σε πρώτο πρόσωπο, να γεμίσει με «εγώ» την κάμερα. Εκείνος είχε σταθερά το βλέμμα χαμηλωμένο προς τα κάτω, παρέμεινε ανέκφραστος, σοβαρός, μετρημένος.
Θα μπορούσε να απαριθμήσει τα προσωπικά του νούμερα, να υπενθυμίσει τον αλτρουισμό του, όταν επέλεξε να ταΐσει με έτοιμα γκολ τους συμπαίκτες του αντί να σκοράρει ο ίδιος, να αφήσει άλλους να εκτελούν πέναλτι (και να τα χάνουν), παρότι ήταν / είναι σπεσιαλίστας, αλλά ούτε κι αυτό συνέβη: «Μου αρέσει να μοιράζω ασίστ, γιατί αυτή είναι η δουλειά μου. Δεν είμαι επιθετικός, είμαι εξτρέμ και θέλω να μοιράζω γκολ».
Πρώτο τραπέζι πίστα, φάτσα κάρτα στο μεγάλο τηλεοπτικό πλάνο της άδειας Τούμπας, ήταν ένα πανό με νόημα: «ΠΑΟΚ, ουίσκι και του Καρρά οι δίσκοι», ως ελάχιστος φόρος τιμής στην μνήμη του μεγάλου λαϊκού ερμηνευτή, που έφυγε πρόσφατα από την ζωή.
Κανείς από τους Έλληνες παίκτες του ΠΑΟΚ δεν το μνημόνευσε στις δηλώσεις του -ίσως να μην έγιναν καν δηλώσεις στην μικτή ζώνη. Εκείνος, ένας Βούλγαρος από την Κρέσνα, μία κωμόπολη χτισμένη στις όχθες του ποταμού Στρυμώνα, ένιωσε την ανάγκη να αποχαιρετίσει έναν άνθρωπο τον οποίο ένιωθε πολύ κοντά του μέσω της μουσικής: «Αυτή η νίκη ήταν αφιερωμένη σε ένα σπουδαίο τραγουδιστή, ο οποίος έφυγε πριν από λίγες ημέρες. Αυτή η νίκη είναι αφιερωμένη στον Βασίλη Καρρά»!
Αν πάρεις τον Ε79 από τα μέρη που γεννήθηκε θέλεις 20 λεπτά για να φτάσεις στο Σαντάνσκι, κι από εκεί το τελωνείο του Προμαχώνα είναι… ένα τσιγάρο δρόμος. Τα ακούσματα, οι ήχοι, οι λέξεις, τα έθιμα οι συνήθειες είναι πολύ πιο κοινά από ότι μπορεί να φανταστεί κάποιος που δεν έχει περπατήσει τα μέρη.
Ο… Κύριλλος μοιάζει να ήταν γεννημένος για τον ΠΑΟΚ, απλώς η καρμική τους συνεύρεση άργησε μερικά χρόνια. Νιώθει, αισθάνεται, καταλαβαίνει από ΠΑΟΚ. Γι’ αυτό και προσαρμόστηκε άμεσα στα νέα δεδομένα, το βλέπεις, το οσμίζεσαι το αφουγκράζεσαι πως νιώθει σαν στο σπίτι του.
Ο Ντεσπόντοφ προσφέρει απλόχερα στο γήπεδο, άμεσα, αυτά που προσδοκούσε ο ΠΑΟΚ από έναν θρυλικό συμπατριώτη του, τον Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ, ο οποίος όμως ήρθε με λίγη βενζίνη στο ρεζερβουάρ και ήταν αναγκασμένος να παίζει με συμπαίκτες και προπονητές με τους οποίους δεν είχε κοινό ποδοσφαιρικό κώδικα.
Για τον Ντεσπόντοφ είναι πολύ πιο εύκολο. Ήρθε να κουμπώσει σε μία μηχανή που δούλευει ήδη αυτοματοποιημένα, ήρθε να γίνει το επιπλέον γρανάζι που της επιτρέπει να στροφάρει ακόμα πιο γρήγορα.
Τα 7 γκολ και οι 10 ασίστ μοιάζουν εξωπραγματικοί αριθμοί στα 20 πρώτα παιχνίδια μιας νέας μεταγραφής, αλλά δεν λένε την απόλυτη αλήθεια. Διότι εδώ και καιρό, ο Δικέφαλος βρίσκεται σε cheat mode, θαρρεί κανείς πως παίζει σε μία άλλη δική του, ξεχωριστή ταχύτητα, βρίσκεται σε μία άλλη ζώνη ποδοσφαιρικού οίστρου. Ο Κύριλλος «απλώς» τυγχάνει να είναι αυτός που ολοκληρώνει, βάζει την τελευταία πινελιά σε ένα πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό ποδοσφαιρικό πλάνο, που έχει την υπογραφή του Ραζβάν Λουτσέσκου.
Από τις 19 διαφορετικές ομάδες που έχει αντιμετωπίσει φέτος ο ΠΑΟΚ, οι 13 έφυγαν με τουλάχιστον με μία τριάρα στην πλάτη και άλλες 4 με δύο γκολ -μόνο ο Άρης και η ΑΕΚ μπορούν να περιποιούν τίτλο τιμής ότι κράτησαν φέτος το μηδέν απέναντι στον Δικέφαλο.
Είναι τέτοιας αρτιότητας το ποδοσφαιρικό πλάνο του Ρουμάνου, που το πέναλτι, το χτύπημα που μετατρέπεται σε γκολ περίπου κατά 73% στην ιστορία του ποδοσφαίρου, έφτασε να γίνει το πιο δύσκολο για τους παίκτες του -ήδη έχουν αστοχήσει τρεις από τις τέσσερις φορές που βρέθηκαν μπροστά στην λευκή βούλα.
Όταν μπαίνεις 6 φορές με την μπάλα στα δίχτυα στην Τρίπολη (μέτρησαν τα τέσσερα), όταν τα περισσότερα από τα 8 σου γκολ στην Κηφισιά (τα έξι μέτρησαν) είναι... φυσώντας την μπάλα στην ανυπεράσπιστη εστία, όταν και τα τέσσερα τέρματα απέναντι στον ΟΦΗ είναι από το ύψος της μικρής περιοχής, με τον τερματοφύλακα εξουδετερωμένο, τότε ένα χτύπημα πέναλτι από τα 11 μέτρα, μοιάζει πολύπλοκη δουλειά.
Μήπως ο Λουτσέσκου πρέπει να αρχίσει να δουλεύει στις προπονήσεις να εκτελείται κι αυτό με πάσα, όπως σκαρφίστηκε κάποτε η ποδοσφαιρική διάνοια που λέγεται Γιόχαν Κρόιφ;
