MENU

Το ποδόσφαιρο έχει πάντα μία ξεχωριστή ομορφιά. Δεν είναι το άθλημα που νικά πάντα ο καλύτερος, αν και σε βάθος χρόνου έχει τη δική του δικαιοσύνη και ανταμείβει την ομάδα που είναι καλύτερη. Ωστόσο, υπάρχουν μικρές στιγμές που μπορούν να αλλάζουν αυτό που φαντάζει ξεκάθαρο πριν και κατά τη διάρκεια μιας αναμέτρησης. Και αυτό είναι που συνέβη στο Βέλγιο στην πρώτη αναμέτρηση της ΑΕΚ με την Αντβέρπ για τα play-off του Champions League.

Μία ομάδα καταφανώς ανώτερη του αντιπάλου της όπως είναι η Ένωση σε σχέση με τους Βέλγους, βρέθηκε να χάνει και να μπλέκει στην υπόθεση πρόκριση έπειτα από την πρώτη αναμέτρηση. Αν και νομίζω, ότι όποιος είδε αυτό το ματς καταλαβαίνει, ότι ακόμα και μεγαλύτερη να ήταν σε έκταση η νίκη της Αντβέρπ, η ΑΕΚ είναι αυτή που έχει ξεκάθαρο προβάδισμα για την πρόκριση. Γιατί πολύ απλά είναι κατά πολύ ανώτερη ομάδα από τους Βέλγους.

Τη σεβάστηκε περισσότερο απ’ όσο έπρεπε

Είναι ξεκάθαρο, πως η ποιότητα της ΑΕΚ είναι πάρα πολύ μεγάλη. Υπάρχουν βέβαια ακόμα ζητήματα, τα οποία πρέπει να λυθούν. Βρισκόμαστε στο ξεκίνημα της σεζόν και είναι φανερό, ότι υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ακόμα δεν έχουν «λυθεί», δεν έχουν βρει τον αγωνιστικό τους εαυτό και αυτό δημιουργεί αρκετά ζητήματα στο να μπορεί να είναι η ΑΕΚ αυτοματοποιημένη, να παίζει σωστά και να βρίσκει λύσεις.

Ίσως να ισχύει, ότι η ΑΕΚ σεβάστηκε περισσότερο από όσο έπρεπε την αντίπαλό της. Ενδεχομένως να υπήρχε μία παγωμάρα έπειτα από το χιτσκοκικό ματς με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ και όλοι να ήταν λίγο πιο συγκρατημένοι, γιατί δεν μπορείς να ζεις πάντα στα όρια. Ετσι αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ΑΕΚ να μπει πάρα πολύ μουδιασμένα στο παιχνίδι να έχει νωθρή παρουσία και να το πληρώσει σε μία αμυντική αδράνεια του Χατζισαφί με τον Γιάνσεν να σκοράρει. Ενα σέντερ φορ διαφορετικό από αυτό που προβλημάτισε την ΑΕΚ στα ματς με τους Κροάτες, καθώς ενώ ο Πέτκοβιτς ήταν ένας φορ που έπαιζε με το κορμί και έψαχνε να δώσει την μπάλα και να παίξει με τους συμπαίκτες του, ο Γιάνσεν δεν είναι ο φορ της μίας επαφής, βρήκε την μπάλα τον κενό χώρο και σκόραρε.

Σαν τη γάτα με τον… Πλατανιά

Από κει και έπειτα είναι τρομερό, ότι για τα υπόλοιπα 80 λεπτά παιχνιδιού μαζί με τις καθυστερήσεις, η ΑΕΚ έπαιξε την Αντβέρπ σαν τη γάτα με το ποντίκι. Αν δεν γνωρίζαμε, ότι απέναντι στην ΑΕΚ ήταν η νταμπλούχος Βελγίου θα μπορούσε να πιστέψει κάποιος, ότι παίζει κάποιο ματς ελληνικού πρωταθλήματος. Για να το παρομοιάσω και με τα χρώματα που φόραγαν οι Βέλγοι, να παίζει με αντίπαλο τον… Πλατανιά. Μην σας φαίνεται ακραίο. Τόσο μεγάλη ήταν η διαφορά των δύο ομάδων.

Οι Βέλγοι είχαν στήσει ταμπούρι στα όριά της περιοχής τους. Είναι ενδεικτικό πως σε όλο το ματς έχουν… δυόμιση τελικές προσπάθειες και αυτές προέκυψαν μόνο από αδράνειες της άμυνας της ΑΕΚ. Σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι η ΑΕΚ δημιουργούσε προϋποθέσεις για τελικές προσπάθειες: έκανε πάνω από 20 τελικές, είχε διψήφιο αριθμό στατικών φάσεων και όμως δεν μπόρεσε να βρει το δρόμο προς τα δίχτυα ώστε τουλάχιστον να μην ηττηθεί.

Η απώλεια του Λιβάι

Είναι φανερό, πως αποτέλεσε τεράστια απώλεια για την ΑΕΚ ο τραυματισμός του Λιβάι Γκαρσία. Μέχρι το σημείο που αποχώρησε μπορεί να είχε χάσει τέσσερις ευκαιρίες, αλλά αυτό που πρέπει να δει κάποιος είναι πως έβγαινε με χαρακτηριστική ευκολία. «Τρυπούσε» τη βελγική άμυνα, μπορούσε να κάνει φάση από το πουθενά και ήταν θέμα χρόνου να βρει το δρόμο προς τα δίχτυα. Ελπίζω πως ο τραυματισμός του δεν θα είναι σοβαρός και θα μπορεί να είναι διαθέσιμος, γιατί με τον τρόπο που παίζει η βελγική άμυνα ο Λιβάι είναι ο ιδανικός παίκτης για να τη διασπάσει και να μπορέσει να δώσει λύσεις.

Η ΑΕΚ περίμενε πάρα πολλά από τον Αμραμπατ, που ήταν πάρα πολύ καλός ειδικά όσο έβρισκε ανοιχτό χώρο. Όταν έκλεισαν οι Βέλγοι και ταμπουρώθηκαν γύρω από την περιοχή τους και σε συνδυασμό με την κούραση του Μαροκινού τα πράγματα έγιναν δύσκολα και δεν μπορούσε να έχει την ίδια συμμετοχή στο παιχνίδι. Ωστόσο, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς, ότι από τα πόδια του Αμραμπατ πάλι βγαίνει και η τελευταία μεγάλη φάση της ΑΕΚ εκεί που δεν συνεννοούνται καλά ο Μουκουντί με τον Αραούχο και γι’ αυτό χάνεται η ευκαιρία να σώσει την παρτίδα πάλι στο φινάλε.

Το δέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας

Ηταν θετική κίνηση και νομίζω πως είναι κάτι που πρέπει να το βλέπουμε ολοένα και πιο συχνά η χρησιμοποίηση του Πινέδα δίπλα σε έναν αμυντικό χαφ. Εκτιμώ δε, πως θα έπρεπε εξαρχής να είχε παίξει ο Γιόνσον αντί του Σιμάνσκι, γιατί ο Πολωνός δεν είναι σε καλή κατάσταση και το δείχνει σε όλα τα παιχνίδια που έχει παίξει. Συμμετείχε πάρα πολύ καλά ο Γκατσίνοβιτς στο παιχνίδι, δεν είχε νόημα η δοκιμή με τον Ελίασον στην αριστερή πλευρά, γιατί παίζει σαν «ευνουχισμένος».

Στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να δούμε το δάσος και όχι το δέντρο. Το δέντρο είναι πως η ΑΕΚ έχασε ένα παιχνίδι. Ωστόσο, το δάσος είναι πως έχει τις επιλογές, το χρόνο, την ποιότητα του κόσμου σε συνδυασμό με την τεράστια δυναμική που τις προσθέτει η Νέα Φιλαδέλφεια για να μπορέσει να πάρει την πρόκριση. Δεν είναι απαγορευτικό αυτό το 1-0. Σας θυμίζω, ότι πλέον δεν υπάρχουν εκτός έδρας γκολ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Άρα ακόμα και αν σκοράρει η Αντβέρπ, πού είναι μία πολύ επικίνδυνη ομάδα μακριά από την έδρα της, αυτό δεν θα είναι καταστροφικό για την ΑΕΚ, καθώς θα μπορεί με δύο γκολ να στείλει τουλάχιστον το ματς στην παράταση. Οπως και να χει όμως, η εικόνα που έχει η ΑΕΚ, αυτό που έδειξε μέσα στο γήπεδο είναι πως «έχει» την Αντβέρπ και στο τέλος μπορεί να βρει το δρόμο για την πρόκριση. Είναι στα δικά της πόδια να το κάνει πράξη.

Στο τέλος θα προκριθεί η ΑΕΚ, είναι τεράστια η διαφορά με την Αντβέρπ