Ήταν ένα απόγευμα που πήγα στο γήπεδο έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου πως θα μπορούσε να γίνει η γκέλα, αν και δεν το συνηθίζει ο ΠΑΟΚ στις πρεμιέρες.
Τηρουμένων των αναλογιών, ο ΠΑΟΚ και κέρδισε και έπαιξε καλό ποδόσφαιρο σε κάποια διαστήματα. Τα πάντα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά αν ο Αστέρας ευστοχούσε στο πέναλτι, αλλά σε αυτό το διάστημα ο ΠΑΟΚ έχει και την τύχη μαζί του. Όχι βέβαια πως δεν άξιζε να κερδίσει βάσει της γενικότερης εικόνας του αγώνα.
Είμαι σιγουρος πως στη Τούμπα και τα πέριξ της, υπήρξε μουρμούρα όταν διαπιστώθηκε πως ο Μουργκ είναι στην ενδεκάδα. Όμως ο Αυστριακός με την εμφάνισή του κέρδισε την κερκίδα. Ένα γκολ και μάλιστα το πρώτο, μία ασίστ που θα καταγραφεί σαν πάσα κλειδί γιατί ο Τάισον αστόχησε και ο Ζίφκοβιτς το έβαλε ερχόμενος ως τρέιλερ. Όταν παίκτες που δεν υπολογίζεις σου δίνουν τόσα, πως μπορεί να στραβώσει ένα παιχνίδι;
Η αλήθεια ειναι πως σήμερα έγινε κάτι που περίμενα καιρό. Εμφανίστηκε ο Τάισον. Αυτός βγήκε μπροστά, βρήκε την ενέργεια, την πάντρεψε με την ποιότητά του και διέλυσε την αμυντική ισορροπία του Αστέρα που το πάλευε με αξιοπρέπεια.
Το δεύτερο που δεν χρειάζεται ανάλυση, είναι πως όταν τα μπακ του ΠΑΟΚ δημιουργούν, αλλάζει και το επίπεδο της ομάδας. Και αν ο Ράφα είναι σε παραγωγική ηλικία και δεν σε αιφνιδιάζει, η εικόνα του Βιειρίνια ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή. Στη θέση του Ράζβαν, θα προβληματιζόμουν για το τι θα κάνω στους αγώνες με τη Χαρτς.
Ο Ρουμάνος αντιμετώπισε το έλλειμα των χαφ με τους δύο που είχε στη διάθεσή του. Ο χωρίς αγωνιστικό ρυθμό Οζντόεφ με τον Σβαμπ. Δύο καθαρά 8άρια με τον Ρώσο να είναι τελικά το έξι της παρέας. Και όμως, η παρουσία του έδωσε την ευκαιρία στον Σβαμπ να ανέβει πιο πειστικά στην επίθεση. Το αποτέλεσμα… δύο ασίστ του Αυστριακού.
Όλα τα παραπάνω, ελάχιστη αξία μπορεί να είχαν αν δεν είχε συνδεθεί που λενε και οι φίλοι μας οι μπασκετικοί, με τα διχτυα ο Αντρίγια. Στα δύο τελευταία παιχνίδια έχει τέσσερα γκολ. Ο Ζίφκοβιτς των επτά γκολ σε 41 αγώνες πέρυσι, έχει 4 στους πρώτους 5. Ο ΠΑΟΚ παίρνει από αυτόν σημαντικές στιγμές με το καλημέρα.
Να πω το δράμα μου, έπαθα ένα σοκ όταν είδα πως γύρισε το γόνατο του Σαμάτα, όμως οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ ήταν καθυσηχαστικοί. Αν και μέχρι να γίνει αύριο η μαγνητική πρέπει να είμαι επιφυλακτικός, δεν φαίνεται να έχει πάθει ζημιά.
Αφήνοντας πίσω το πρώτο εγχώριο τρίποντο, πρέπει να πιάσω το παιχνίδι με τη Χαρτς. Μία ομάδα που παίζει όπως όλοι σχεδόν οι συμπατριώτες της. Μεγάλες μπάλες, κυνήγι της δεύτερης μπάλας και οργανωμένα να σε πιάσουν στον ύπνο.
Από ποιότητα δεν είναι τοπ, όπως και τα ρίσκα που παίρνει μία σοβαρή ομάδα τα εκμεταλλεύεται. Και ο ΠΑΟΚ οφείλει πάνω απ όλα, να είναι σοβαρός.
Αυτοί που είναι εδώ, κρατάνε τη σημαία του ΠΑΟΚ ψηλά όντως όλοι το ξέρουν πως δεν είναι αρκετοί. Ο Λουτσέσκου δεν θα μπορεί να βγάλει από το καπέλο λαγούς κάθε τρεις μέρες.
Με δεδομένο πως πλέον δεν υπάρχει διάθεση να δωθούν τα τέσσερα εκατ ευρώ για τον Μαξίμοβτς, εμφανίστηκε εκ νέου το όνομα του Μειτέ. Δανεικός - ξεδανεικός, μιλάμε για παίκτη υψηλού επιπέδου και μία από τις πρώτες επιλογές που είχε το κλαμπ στην αρχή του καλοκαιριού. Μάλιστα πέρυσι στη Κρεμονέζε έβγαλε όλη τη χρονιά στο έξι, άρα έχει όλο το πακέτο. Αν μπορεί να τον πάρει, ας τον πάρει. Ανεβάζει επίπεδο την ομάδα.
Προφανώς και ο ΠΑΟΚ χρεάζεται μεσοεπιθετικό στα πολύ κοντά, ενώ αν η ομάδα προκριθεί στους ομίλους, αυτομάτως δημιουργούνται και άλλας ανάγκες.
Ας προκριθούμε και θα τις αναλύσουμε τότε…
ΥΓ Ο κόσμος έχει καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και στηρίζει την ομάδα. Η Τούμπα έχει θετική ενέργεια απέναντι στον Λουτσέσκου και τα παιδιά του. Και καλά κάνει…
