Μπορεί η εμφάνιση ενός ποδοσφαιριστή 19 ετών, να τοποθετηθεί πάνω από τη νίκη μιας ομάδας; Ναι, μπορεί, όταν μιλάμε για την εμφάνιση του Γιάννη Κωνσταντέλια.
Αλλωστε, δεν μιλάμε για ένα τυχαίο παίκτη. Μιλάμε ίσως για το μεγαλύτερο ταλέντο που θα αναδείξει διότι θεωρώ πως ακόμα δεν είδαμε τίποτα χωρίς ίχνος υπερβολής), η ποδοσφαιρική κυψέλη των ακαδημιών του ΠΑΟΚ.
Τον Γιαννάκη, εντόπισε σε ηλικία 11 ετών το 2014, ο Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος, στην ακαδημία ποδοσφαίρου, Αγία Παρασκευή Βόλου.
Ο επικεφαλής της ακαδημίας του ΠΑΟΚ, έπεισε τον Βασίλη Κωνσταντέλια να ξεσπιτώσει όλη την οικογένεια του και να μετακομίσουν οικογενειακώς στην Θεσσαλονίκη, αναλύοντας την ευκαιρία που μπορεί να προσφέρει ο ΠΑΟΚ στον γιο του.
Αφού έκανε την σχετική παρουσίαση του πρότζεκτ «Κωνσταντέλιας» στους επιτελείς του ΠΑΟΚ, πήρε το ΟΚ που απαιτούνταν για την επένδυση. Γιατί επένδυση; Γιατί μόνο εύκολο δεν είναι να μετακομίσει μια πενταμελής οικογένεια (ο Γιάννης, οι γονείς του και οι δυο αδελφές του), από τον Βόλο και να εγκατασταθούν μόνιμα στην Θεσσαλονίκη.
Οι δυσκολίες πολλές, τα έξοδα πολλά, η προσαρμογή δύσκολη… Όταν όμως υπάρχει ταλέντο, κατάλληλο ποδοσφαιρικό περιβάλλον, σωστή προσέγγιση της οικογένειας, όλα μπορούν να συμβούν.
Για να φτάσουμε στο παιχνίδι της Πέμπτης στη Νίκαια που θεωρώ ότι αποτελεί τα αποκαλυπτήρια του Γιάννη Κωνσταντέλια στο ελληνικό φίλαθλο κοινό, χρειάστηκε ο Ιβάν Σαββίδης, να αρνηθεί προτάσεις της Μπαρτσελόνα και της Φούλαμ, να αποκτήσουν τον Κωνσταντέλια σε ηλικία 15 ετών. Σκάουτερ των δυο ομάδων, είχαν παρακολουθήσει σε διεθνές τουρνουά, τον μαθητή γυμνασίου εκείνη την εποχή, Γιάννη Κωνσταντέλια και οι προτάσεις δεν άργησαν να φτάσουν στην έδρα του ΠΑΟΚ στην Τούμπα.
Οι Ισπανοί προσέφεραν 700.000 ευρώ και οι Αγγλοι 1.000.000. Ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ που ήταν ενήμερος για το ταλέντο και τις προοπτικές του Γιάννη από τον Μάκη Γκαγκάτση και την Μαρία Γκοντσάρεβα, κατηγορηματικά αρνήθηκε κάθε συζήτηση, ζητώντας από τους συνεργάτες του να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου το αυθεντικό ταλέντο της Μαγνησίας, να κάνει καριέρα στον Δικέφαλο.
Με αυτά και άλλα πολλά (πάρα πολλά στο παρασκήνιο που δυστυχώς για κάποιους, θα έρθει η στιγμή να αποκαλύψω), φτάσαμε στο παιχνίδι της Πέμπτης.
Είδαμε τον Γιάννη να κάνει ότι μπορεί να κάνει ένα επιθετικό χαφ στο σύγχρονο ποδόσφαιρο μέσα στο γήπεδο, και να κλέβει την παράσταση, στη δεύτερη εκτός έδρας νίκη του ΠΑΟΚ στο φετινό πρωτάθλημα.
Για να ολοκληρώσω, την Πέμπτη απλά πήραμε μια πρώτη γεύση ενός ταλέντου που θα απασχολήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο τα επόμενα χρόνια. Θα το ξαναγράψω, ακόμα δεν είδαμε τίποτα από τον Γιάννη Κωνσταντέλια. Το εννοώ και δεν κινδυνεύω να εκτεθώ.
Αναφορικά με τον ΠΑΟΚ, σαφώς και πραγματοποίησε κόντρα στον Ιωνικό, την πιο μεστή φετινή εμφάνιση. Άφησε στο παρελθόν την αφέλεια που διέκρινε το παιχνίδι του, επέβαλε τον ρυθμό του, βρήκε γκολ και λειτούργησε σωστά ανασταλτικά, κρατώντας μακριά από την εστία του Κοτάρσκι τους παίκτες του Ιωνικού.
Η αλλαγή που ξεκίνησε από τον αγώνα με τον ΠΑΣ, οφείλεται κατά την άποψη μου σε μεγάλο βαθμό στον Στέφαν Σβαμπ. Ο Αυστριακός βρήκε την ευκαιρία του με την απουσία του Γιασμίν Κούρτιτς και σαφώς στην παρούσα φάση τουλάχιστον, δείχνει περισσότερο χρήσιμος από τον Σλοβένο.
Με ηρεμία και μάτια σε όλο το γήπεδο, απελευθερώνει το παιχνίδι του ΠΑΟΚ που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε και ήταν εγκλωβισμένο σε πολύ μικρό χώρο.
Αξιοσημείωτη η εμφάνιση του Φελίπε Σοάρες. Εδωσε λύσεις στην ομάδα με τα ποδοσφαιρικά του χαρακτηριστικά και αν προσθέσει περισσότερη ουσία στο παιχνίδι του, θεωρώ ότι θα βρει περισσότερο χώρο και χρόνο στην 11αδα της ομάδας. Αξιοσημείωτη επίσης η ανοδική πορεία του Νέλσον Ολιβέιρα καθώς επίσης και η προσαρμογή του Ράφα Σοάρες στο στυλ του ΠΑΟΚ.
Γενικά η ομάδα δείχνει να ξεπερνά την βαθιά κρίση των προηγούμενων εβδομάδων και αν καταφέρει να κερδίσει την Κυριακή τον Βόλο στην Τούμπα, μπορεί να κάνει μια νέα αρχή με διαφορετικούς στόχους με την επανέναρξη του πρωταθλήματος.
Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί ο Τσαγκαράκης, έκανε τα πάντα, για να χαλάσει μια καλή ομολογουμένως διαιτησία. Το παιχνίδι προσφερόταν για να το τελειώσει με άριστα κι όμως, με δυο ακατανόητες αποφάσεις σε βάρος του ΠΑΟΚ ενώ ο αγώνας είχε κριθεί, κατάφερε να εξοργίσει –δικαιολογημένα- τους ανθρώπους του Δικεφάλου. Δεν μπορώ να καταλάβω τι έχουν στο μυαλό τους ώρες – ώρες οι διαιτητές.
Τέλος, το χειροκρότημα των φιλάθλων του Ιωνικού για τον Γιάννη Κωνσταντέλια την ώρα που δίνει τη θέση του στον Ντιέγκο Μπίσεσβαρ, ήταν η ωραιότερη στιγμή του αγώνα. Ο σεβασμός και η αναγνώριση στο πρόσωπο του νεαρού, αποτελεί την ουσία του ποδοσφαίρου και αποτελεί λόγο για να δώσω τα εύσημα στους φιλάθλους του Ιωνικού.
Αλλωστε, τι είναι το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός, αν δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ποιότητα και την αξία του αντιπάλου;
