Καιρό είχαμε να δούμε τόση ανυπομονησία για το Παλέ. Ο κόσμος γέμισε για πρώτη φορά (όχι τελευταία σίγουρα) το Αλεξάνδρειο και ώθησε την ομάδα του Βασίλη Σπανούλη στην πρώτη της εντός έδρας νίκη και δεύτερη στο Eurocup.
Ένα από τα στοιχεία που υπήρχαν όμως στην ατμόσφαιρα ήταν, πως, για πρώτη φορά, το γήπεδο δεν γέμισε για τον Σιάο, δεν γέμισε για τον Γκάλη, που βρίσκονταν στις εξέδρες, αλλά για την δίψα διάκρισης που υπάρχει και το ποιοτικό ρόστερ, το οποίο θα έκανε τα αποκαλυπτήρια του στο κιτρινόμαυρο κοινό, στην φυσική έδρα της ομάδας της Θεσσαλονίκης.
Ο κόσμος πήγε για τα γούστα! Για την φάση! Για το μπάσκετ. Όχι γιατί έπρεπε ή του το είπαν. Πήγε γιατί το όραμα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ και τα όνειρα δείχνουν πως μπορούν επιτέλους να πραγματοποιηθούν!
Είναι χαρακτηριστικό πως αρκετοί μου έστειλαν, τις προηγούμενες μέρες, να με ρωτήσουν για μία πρόσκληση, ένα εισιτήριο. Δεν μπόρεσα να βοηθήσω κανέναν, καθώς όλα είχαν κάνει "φτερά" και δεν υπήρχε θέση ούτε για δείγμα.
Από την πλευρά της η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη ήταν πολύ θετική ανά διαστήματα, όμως έβγαλε, και πάλι, κάποιες ανασφάλειες στο παιχνίδι της, ενώ παρουσίασε, ξανά, ορισμένες παθογένειες, όπως πχ την δυσκολία της στο αμυντικό ριμπάουντ. Οι Ισπανοί είχαν πολλές δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες για επιθέσεις, όμως, ευτυχώς, ήταν ακραία άστοχοι και έδειχναν να μην μπορούν να ακολουθήσουν στον ρυθμό του Άρη. Όταν και όποτε τον έπιανε...
Σημαντικό πως η ομάδα του κόουτς Σπανούλη έβγαλε αντίδραση μετά το στραπάτσο απέναντι στην Καρδίτσα, όμως κάποια πραγματάκια θέλουν ακόμη αρκετή δουλειά. Ο Άρης συνεχίζει να μην παίζει με καθαρό μυαλό στην επίθεση και βγάζει μια βιασύνη που δεν θέλει ο Έλληνας τεχνικός από τους παίκτες του. Παράλληλα, κάποιοι παίκτες που ήρθαν για να κουβαλήσουν στο σκορ φαίνεται πως, επιτέλους, παίρνουν μπρος, όμως δείχνουν πως ακόμη στερούνται σταθερότητας και διάρκειας.
Κρατάμε τον εκπληκτικό Χαραλαμπόπουλο, ο οποίος δείχνει πως αποφάσισε να δουλέψει σκληρά στο πιο κομβικό σημείο της καριέρας του, στην νέα του αρχή με μια ομάδα που έρχεται να πρωταγωνιστήσει. Παίκτης με τρομερά προσόντα, με καλό σουτ, σωστά χέρια στις άμυνες και διάθεση να "ματώσει".
Επιπροσθέτως, κρατάμε σίγουρα το άλλο πρόσωπο του Ντιμιτρίεβιτς, ο οποίος, ενώ ξεκίνησε μουδιασμένα στη σεζόν, σήμερα έδειξε πως παίρνει μπρος η μηχανή. Ακόμη όμως δεν έχουμε δει τίποτα...
Σαφώς και σε αυτό το σημείο της σεζόν δεν έχει τόση σημασία να κάνεις το τέλειο παιχνίδι, αλλά να πάρεις το ροζ φύλλο αγώνος. Το τόνισε και ο ίδιος ο Σπανούλης στις δηλώσεις του άλλωστε, "μην ψάχνετε συνέχεια να γκρινιάξετε", αν και διαφωνώ με το "τέλειο παιχνίδι" που υποστηρίζει πως έπαιξε η ομάδα του. Απέχουμε ακόμη αρκετά από το τέλειο και η "χαλάρωση" που βγάζει η ομάδα όταν ξεφεύγει με +20 δεν είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Όμως η ουσία των λεγομένων του είναι σωστή. Όταν σε έναν οργανισμό υπάρχει υγεία, όραμα και βλέπουμε πως υπάρχει μια τρομερή επένδυση, με μέλλον, δεν μπορούμε να είμαστε μίζεροι.
Παίκτες, προπονητής, τεχνικό τιμ και... κόσμος χρειάζονται πίστωση χρόνου, για να δεθεί ακόμη περισσότερο το σύνολο. Αν, πάλι, δεν γίνει στο 100% του αυτό, τότε θα έρθουν και οι διορθώσεις. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε...
ΥΓ Δεν μας χωράει το Παλέ. Γήπεδο στον Άρη... ΧΘΕΣ!
ΥΓ2 Θανάση τι ωραίος τύπος που είσαι...
