Το 1990 στην Αργεντινή «σημαδεύτηκε», στα εντός των δικών μας αγωνιστικών τειχών, από την απουσία του Γκάλη (που επισήμως αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού, ανεπισήμως υπάρχει αέναο παρασκήνιο) και στα εκτός από το γεγονός πως ήταν το τελευταίο Παγκόσμιο στο οποίο συμμετείχαν, ως ενωμένες ομοσπονδίες, η Γιουγκοσλαβία και η ΕΣΣΔ, που αποτελούσαν τους «δυνάστες» του θεσμού μέχρι τότε. 

Η εθνική μας με μπροστάρη τον συγκινητικό Γιαννάκη τρύπησε το ταβάνι της και τερμάτισε στην 6^ηθέση, ενώ στη μνήμη των πάντων έχει μείνει η παρ’ ολίγον νίκη επί της Αμερικής με το (εκπρόθεσμο για λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου) καλάθι του Γαλακτερού να μην μετράει. 

Το χρυσό κατέκτησε η διαγαλαξιακή (Ντράζεν, Κούκοτς, Πάσπαλι, Ζντοβτς, Ντίβατς, Βράνκοβιτς κ.α.) Γιουγκοσλαβία του Ντούσαν Ίβκοβιτς, που κέρδισε εύκολα τους Σοβιετικούς με 92-75 στον μεγάλο τελικό. 

Στον μικρό, οι ΗΠΑ (που κατέβασαν για τελευταία φορά κολεγιόπαιδα) έριξαν μετά δυσκολίας στο καναβάτσο το εκπληκτικό Πουέρτο Ρίκο (107-105) και ανέβηκαν στο βάθρο. 

Τέσσερα χρόνια αργότερα, τα ψέματα θα τελείωναν… 

Στην 3^η σερί της παρουσία σε Μουντομπάσκετ η Ελλάδα με ηγέτες Γιαννάκη-Φασούλα-Χριστοδούλου και τον Σιγάλα σε ρόλο αμυντικού εξολοθρευτή έφτασε πολύ κοντά στο μετάλλιο, για να τερματίσει στην (εκπληκτική, από κάθε άποψη) 4^η θέση. 

Η πρώτη και το χρυσό ήταν αποκλειστική υπόθεση των ΗΠΑ: σχεδόν άπαντες στέκονται- και ορθώς- στην «αυθεντική» Dream Team που παρουσιάστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992, όμως η ομάδα του 1994 με Σακίλ, Μίλερ, Ουίλκινς, Μούρνινγκ, Κεμπ, Ντούμαρς και σία ήταν εξίσου τρομακτική. 

Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο η Ελλάδα (!) τους κράτησε κάτω από τους 100 πόντους (97-58 στον ημιτελικό), ενώ στον τελικό διέλυσαν στα εξ ων συνετέθη την Ρωσία με 137-91, στη μεγαλύτερη διαφορά που έχει καταγραφεί ποτέ σε παιχνίδι χρυσού μεταλλίου σε Μουντομπάσκετ. 

Το βάθρο πίσω από USA και Ρωσία συμπλήρωσε η Κροατία, που, δυστυχώς για εμάς, νίκησε εύκολα (78-60) τη χώρα μας. Ακόμα κι έτσι, όμως, η 4^η θέση στον κόσμο ήταν η καλύτερη που έχουμε πάρει ποτέ. 

Μέχρι, δηλαδή, την αμέσως επόμενη φορά…