Να πω την αλήθεια με εκπλήσσει η επιλογή της ΤΣΣΚΑ στο πρόσωπο του Μάικ Τζέιμς. Δεν είχα ποτέ αμφιβολία για το ταλέντο του Αμερικανού γκαρντ, ανέκαθεν ωστόσο είχα αμφιβολίες για το κατά πόσο ο Τζέιμς ταιριάζει με ομάδες που ξεκινούν τη σεζόν με αφετηρία την κατάκτηση της Ευρωλίγκας.
Δεν θεωρώ τυχαίο ότι ο Τζέιμς δεν επιλέχθηκε ποτέ από τέτοιου είδους ομάδες, αλλά συνήθιζε να πηγαίνει εκεί που η φράση «μια ομάδα μόνος του» τον αντιπροσώπευε απόλυτα. Το «πείραμα» του Ιτούδη θα έχει ενδιαφέρον, αν το ολοκληρώσει. Διπλό ενδιαφέρον. Από τη μία για το πώς θα καταφέρει ο Ελληνας τεχνικός να χαλιναγωγήσει το ταλέντο του Τζέιμς, από την άλλη για το κατά πόσο ο Αμερικανός θα καταφέρει να παίξει σε υψηλό επίπεδο, όχι απαραίτητα ως πρώτο βιολί, αλλά ως εργαλείο που πρέπει να βοηθήσει. Αν ο Ιτούδης καταφέρει να κερδίσει το στοίχημα, τότε η ΤΣΣΚΑ θα έχει κάνει διπλό τζακ ποτ. Θα έχει κερδίσει έναν παίκτη που μέχρι τώρα μπορεί να «σκοτώσει» τον αντίπαλο, αλλά μπορεί να «σκοτώσει» και την ομάδα του. Αν η ΤΣΣΚΑ καταφέρει να «διαγράψει» το δεύτερο στοιχείο του, ισορροπήσει τα θετικά και τα αρνητικά χαρακτηριστικά του, τότε πιθανότατα θα έχει κάνει μία από τις καλύτερες μεταγραφές στην Ευρωλίγκα.
Ακόμη πιο κερδισμένος από την ιστορία θα καταφέρει να βγει ο Μάικ Τζέιμς, αν προσαρμοστεί στο μοντέλο του Ιτούδη. Το μπάσκετ του ενός είναι για λίγο, το μπάσκετ των πολλών είναι για πολύ κι αυτή η διαφορά φαίνεται περισσότερο σ’ αυτό το επίπεδο, φαίνεται στα ρόστερ των ομάδων που ξεκινούν με στόχο την κούπα.
Με λίγα λόγια, ο Τζέιμς κάνει ένα τεράστιο βήμα στην καριέρα του με αυτή τη μεταγραφή. Αλλάζει επίπεδο. Από το μεσαίο (και προς τα κάτω…) επίπεδο της Ευρωλίγκας, έχει την ευκαιρία να παίξει στην topομάδα κι αν καταφέρει να αποδεχτεί τον ρόλο του, τότε τα επόμενα 3-4 καλά χρόνια της καριέρας του θα διεκδικεί κούπες κι όχι μόνο καλά χρήματα.
H φετινή Ευρωλίγκα είχε πράγματι πολύ καλές μεταγραφές. Για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια και ο Παναθηναϊκός κατατάσσεται στην κατηγορία των ομάδων που έκαναν μία – δύο ηχηρές κινήσεις που θεωρητικά μπορούν να βοηθήσουν για να αλλάξει το επίπεδο μιας ομάδας. Φυσικά, οι καλοί έγιναν καλύτεροι (ΤΣΣΚΑ, Φενέρ), αυτοί που έχουν λεφτά ενισχύθηκαν (π.χ. Μπαρτσελόνα), οπότε η διαφορά πιθανώς να παραμένει μεγάλη. Το βέβαιο είναι ότι ο Παναθηναϊκός έκανε την υπέρβασή του για να επιστρέψει στην τελική 4άδα κι αυτή τη στιγμή διαθέτει ένα πλήρες ρόστερ που συνδυάζει αθλητικότητα, ευφυία και μπασκετική λογική. Ο Πεδουλάκης έχει απ’ όλα. Γκαρντ που σουτάρουν, ψηλούς που παίζουν με πλάτη, ακόμη και ψηλούς που παίζουν και μακριά. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει γεμάτος με στοιχεία που του έλειπαν πέρυσι (π.χ. περιφερειακό σουτ) και μένει να δούμε στην πράξη αν θα καταφέρει να επιβεβαιώσει ότι είναι πλήρης.
