MENU

Η εμφάνιση του Παπαγιάννη δεν πρέπει να ενθουσιάζει, πρέπει απλά να μας βάλει σε σκέψεις. Σκέψεις για το πώς πρέπει ο Παναθηναϊκός να κεφαλοποιήσει ένα μεγάλο κεφάλαιο για το ελληνικό μπάσκετ. Το ζήτημα στην περίπτωση του Παπαγιάννη δεν είναι το ταλέντο. Αυτό είναι δεδομένο. Το ζήτημα είναι πώς θα καταφέρει ένας προπονητής να τον κάνει να σκέφτεται περισσότερο, να τον κάνει να «σέβεται» το κορμί του βάσει των προσόντων που του έδωσε η φύση. Ο Παπαγιάννης δεν χρειάζεται να κάνει υπέρβαση σε κάτι. Χρειάζεται να δουλέψει τα προσόντα που έχει. Η διαφορά ανάμεσα στον χθεσινό Παπαγιάννη κι αυτόν που βλέπαμε τους προηγούμενους μήνες ήταν σε ένα και μόνο κομμάτι: Στο ότι ο ίδιος αντιμετώπισε τον εαυτό του σαν να είναι 2.20μ.!

Δεν τον αντιμετώπισε σα να είναι 2 μέτρα. Εκανε αυτά που πρέπει να κάνει ένας αθλητής με το ύψος και τη δύναμη του που του έδωσε η φύση. Ο μέχρι χθες Παπαγιάννης έμοιαζε με μυαλό τριαριού σε σώμα πενταριού. Αντί να βάλει και τον… αντίπαλο στο καλάθι, στηνόταν στα 7 μέτρα και σούταρε σα να είναι ένα φοβισμένο παιδί που δεν μπορεί να σπρώξει τον αντίπαλό του. Ο μέχρι χθες Παπαγιάννης ήταν ένα παιδί με ύψος 2.20μ. που θα έπρεπε να φοβίζει αντί να φοβάται. Η εικόνα του Παπαγιάννη απέναντι στη Μπάγερν δείχνει ότι ο νεαρός, προφανώς σε συνεργασία με το προπονητικό τιμ, προσπαθεί να αλλάξει την άποψη που έχει για τον εαυτό του. Τον είδαμε πρώτη φορά να μην πηδάει στην προσποίηση, αντιλαμβανόμενος πως με 220 εκατοστά και ένα μέτρο χέρι δεν χρειάζεται να πηδήξει για να σταματήσει έναν πολύ κοντύτερο αντίπαλο, τον είδαμε πρώτη φορά να παίρνει φόρα και να «καρφώνει» τη μπάλα μαζί με τον αντίπαλο, τον είδαμε πρώτη φορά να λειτουργεί ως τερματοφύλακας στην άμυνα, όπως πρέπει να λειτουργεί ένας παίκτης με τα προσόντα του.

Στο ερώτημα «ο Παπαγιάννης μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι το βασικό 5άρι του Παναθηναϊκού;» η απάντηση νομίζω είναι απλή: Οσο η αγορά κινείται στην απόλυτη μετριότητα, καλά κάνει ο Πιτίνο και εμπιστεύεται τον Παπαγιάννη. Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται απλά ένα κορμί για να αυξήσει το rotation. Χρειάζεται έναν πολύ καλό παίκτη ρακέτας που θα αλλάξει την ποιότητα του ρόστερ. Οσο αυτός δεν βρίσκεται, ο Παπαγιάννης καλώς παίρνει φανέλα βασικού και πολύ καλώς ο Πιτίνο προσπαθεί να τον κάνει να αξιοποιήσει το κορμί του.

Το δεύτερο σημείο – κλειδί στη νίκη επί της Μπάγερν, ήταν η καθοριστική συμβολή του Ράις στην τελευταία περίοδο του παιχνιδιού. Ο Αμερικανός αποδεικνύει κάποιες φορές πως το κορμί δεν είναι απαγορευτικό για να παίξεις άμυνα στη μπάλα. Αρκεί να έχεις διάθεση,  γυμνασμένα πόδια για να λυγίζεις και ευφυία για να αντιληφθείς πότε ο προσωπικός σου αντίπαλος χάνει το μομέντουμ. Ο Ράις έχει τα παραπάνω και μ’ αυτό τον τρόπο καλύπτει την αδυναμία του. Θα βγάλει τα πνευμόνια του αντίπαλου γκαρντ στα ¾ του γηπέδου, θα τον αναγκάσει να πασάρει γρήγορα τη μπάλα, θα τον κουράσει στο μέτρο του δυνατού και αυτόματα θα δώσει το σύνθημα για να σφίξουν τα γάλατα στην άμυνα. Δεν είναι τυχαίο πως ο Πιτίνο, αλλά και ο Πεδουλάκης, τον εμπιστευόταν στο τέλος, όταν τα παιχνίδια ήταν στην κόψη του ξυραφιού. Και δεν τον εμπιστεύονται για το μεγάλο σουτ ή για την ενέργεια στην επίθεση, τον εμπιστεύονται γιατί είναι ο μοναδικός γκαρντ που έχει ο Παναθηναϊκός (πέραν του Καλάθη), ο οποίος μπορεί να πιέσει τη μπάλα σα να μην υπάρχει αύριο.

Από ‘κει και πέρα, ο Παναθηναϊκός νίκησε με μπάσκετ 15 λεπτών. Επαιξε άμυνα στα πρώτα 5 λεπτά, στο τελευταίο 10λεπτο του αγώνα κι έφτασε σε μια δύσκολη, αλλά απαραίτητη νίκη. Αν είχε απέναντί του μια καλύτερη ομάδα, δεν θα του αρκούσε. Κι αυτό πρέπει να είναι μότο του Πιτίνο ενόψει του αγώνα με τη Ζάλγκιρις στο ΟΑΚΑ. Οι Λιθουανοί είναι πιο σκληρή ομάδα από τους Γερμανούς. Είναι κλασική ομάδα Σάρας, αντίπαλος που θα καταφέρει να πάει το ματς στους 80 πόντους. Μοιραία, την Παρασκευή, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να παίξει άμυνα για 40 λεπτά, αν θέλει να φύγει νικητής. Διαφορετικά θα έχει προβλήματα…

Ψηλέ, κοίτα το μπόι σου!
EVENTS