Είναι πολύ σημαντικό να κερδίζεις ακόμη και σε βραδιές που τα πράγματα δείχνουν να δυσκολεύουν και να μην πάνε όπως ακριβώς τα ήθελες. Στο κατάμεστο, για ακόμη μία φορά, Αλεξάνδρειο, ο Άρης έδινε την 3η του αναμέτρηση για λογαριασμό του Eurocup, απέναντι στην μαχητική Ντερτόνα. Οι κιτρινόμαυροι μπήκαν φουριόζοι και ίσως πραγματοποίησαν το κορυφαίο τους δεκάλεπτο φέτος, παίρνοντας αμέσως διαφορά ασφαλείας από τον αντίπαλο. Εκεί, όμως, είναι που ξεκίνησαν τα δύσκολα, με τον Μάντοξ να παίρνει τ' όπλο του για την απάντηση των φιλοξενούμενων και να πυροβολεί το καλάθι του Άρη, ώστε να έρθει η ισοφάριση πριν το ημίχρονο.
Οι παίκτες του Βασίλη Σπανούλη έβλεπαν τον προπονητή τους να ωρύεται στον πάγκο και να τους ζητάει τα αυτονόητα. Όχι χαλάρωση! Όχι υποτίμηση του αντιπάλου. Σκληρές άμυνες και καθαρό μυαλό στην επίθεση.
Εδώ είναι που βλέπουμε πως κάτι έχει αλλάξει στον φετινό Άρη. Σε άλλες χρονιές, όταν οι παίκτες θα είχαν ακούσει τέτοιο εξάψαλμο από τον προπονητή τους, ίσως και να μην τους ξαναβλέπαμε στο ματς. Όταν όμως θες να έχεις παίκτες με χαρακτήρα και ομάδα με προσωπικότητα, πρέπει αυτό που σου ούρλιαξε ο προπονητής σου και δυσκολεύεσαι να παρουσιάσεις για 2 και 3 δεκάλεπτα στο παρκέ, να έχεις το σθένος να το παρουσιάσεις υπό κρίσιμες συνθήκες και όταν η μπάλα καίει.
Δεν σου πάει το ματς; Δεν έχεις καλά ποσοστά; Φίλε μου, τώρα θα ξαναμπεις και θα τα βάλεις!
Αυτό ζητάει ο Βασίλης από τους παίκτες του.
Δεν υπάρχει πλέον κακή μέρα ή κακό ματς. Υπάρχει "κακό δεκάλεπτο", το οποίο πρέπει να βρεις τρόπο να το αλλάξεις και να το κάνεις "εκπληκτικό". Όπως ο Μόργκαν, όπως ο Μοκόκα του δευτέρου ημιχρόνου. Όπως ο Χαραλαμπόπουλος (ξανά).
Ο Άρης έχει την ευλογία να διαθέτει δύο παίκτες που μπορούν να του κάνουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ τα πάντα σε όλες τις φάσεις του αγώνα. Ο λόγος για τους Ερλ και Λιντέλ, με τον δεύτερο βέβαια να μένει σε πολύ ρηχά νερά απέναντι στη Ντερτόνα και να κάθεται για αρκετή ώρα στον πάγκο, λόγω μαζεμένων φάουλ. Οι δύο Αμερικανοί λοιπόν προσφέρουν την δυνατότητα να μαζέψεις ένα ριμπάουντ στην άμυνα σου και να μην περιμένεις τον "κοντό" να έρθει για να τρέξει εκείνος το γήπεδο. Αν μαζέψουν το "σκουπίδι" ο Ερλ ή ο Λιντέλ, έχουν την δυνατότητα να τρέξουν εκείνοι το τρανζίσιον και να δώσουν "φτερά" στα πόδια της επίθεσης.
Ο Άρης μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα, μπορεί να γίνει ακόμη πιο σκληρός και συγκεντρωμένος στις άμυνες του, μπορεί να πάρει ακόμη μεγαλύτερες νίκες. Αυτό όμως που κάνει την διαφορά είναι πως, ακόμη και όταν όλα θα μοιάζουν πως δεν πάνε όπως τα θέλει, υπάρχουν παίκτες που μπορούν να κάνουν το "κλικ" στο μυαλό τους και από κακοί να γίνουν καλοί. Από μοιραίοι, να γίνουν ήρωες.
Ο Βασίλης Σπανούλης είναι προφανές πως θέλει να φτιάξει την πιο σκληρή και εργατική ομάδα της Ευρώπης. Έχει πλέον τα μέσα, τα χρήματα, τα "όπλα" και ένα γήπεδο "ρωμαϊκή Αρένα" για να το κάνει πράξη. O κόσμος κάνει ήδη το χρέος του και βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να είναι στο πλευρό της ομάδας και να απολαμβάνει βραδιές όπως η συγκεκριμένη.
Are you not entertained... διάολε;
Το σερί συνεχίζεται, και ας λέει ο κόουτς πως δεν τον νοιάζει. Εμάς μας νοιάζει και μας κόφτει... Είχαμε χρόνια να απολαύσουμε τόσο ψυχωμένο και αποφασισμένο Άρη. Συμπαθάτε μας!
ΥΓ Το πόσο παίζει ο Τολιόπουλος να μην σας εντυπωσιάζει, τα είχαμε πει και σε άλλο κείμενο. Το πως (δεν) αντιδρά και πόσο σοβαρός είναι στον ρόλο του να σας νοιάζει. Όλα έχουν σημασία και εξήγηση. Οι διακριτοί ρόλοι και το μοίρασμα του ρόστερ είναι αυτό που θα κάνει την διαφορά.
ΥΓ2 Είπαμε! O Μόργκαν ήρθε για 20ρες... Κάποιοι δεν πίστευαν.
