Η νέα σεζόν της EuroLeague ξεκινά με μια αρκετά ξεκάθαρη ιεραρχία ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες που πιθανότατα θα παρακολουθήσει πιο στενά το σέρβικο κοινό. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός μπαίνουν στη διοργάνωση με ρόστερ φτιαγμένα για να διεκδικήσουν την πρώτη θέση. Ο Ερυθρός Αστέρας διαθέτει αρκετή ποιότητα για να παλέψει σοβαρά για το play-in, ίσως και για κάτι περισσότερο αν το νέο σύστημα λειτουργήσει γρήγορα, ενώ η Παρτιζάν έχει το ταλέντο να μείνει στη μάχη, αλλά εξακολουθεί να παρουσιάζει κενά στο ρόστερ της.
Οι ελληνικές ομάδες δείχνουν ήδη ολοκληρωμένες, με την ποιότητα που απαιτείται για να ανταποκριθούν στις υψηλότερες προσδοκίες. Ο Ερυθρός Αστέρας μπαίνει στη χρονιά με νέα αθλητική δομή και έναν προπονητή του οποίου το σύστημα χρειάζεται χρόνο, ενώ η Παρτιζάν διατήρησε τον Ζοάν Πενιαρόγια, αλλά εξακολουθεί να αναζητά το βάθος που απαιτεί μια τόσο απαιτητική σεζόν.
Το νέο ξεκίνημα του Ερυθρού Αστέρα περνά από τον Τεόντοσιτς
Ο Ερυθρός Αστέρας άλλαξε πρώτα τον τρόπο λειτουργίας του και μετά την ίδια την ομάδα. Ο Μίλος Τεόντοσιτς ανέλαβε τον σχεδιασμό και πλέον είναι ο άνθρωπος που θα κριθεί άμεσα μέσα από τα αποτελέσματα της ομάδας. Η επιρροή του ήταν καθοριστική στην πρόσληψη του Ίμπον Ναβάρο, πίεσε για την ανανέωση του Τζάρεντ Μπάτλερ και είχε σημαντικό ρόλο στη συνολική διαμόρφωση του ρόστερ.
Στα χαρτιά, ο Ερυθρός Αστέρας διαθέτει ένα πολύ ποιοτικό σύνολο. Το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο γρήγορα οι παίκτες θα προσαρμοστούν στο σύστημα του Ναβάρο, το οποίο βασίζεται σε ξεκάθαρους ρόλους, αυστηρή κατανομή χρόνου συμμετοχής και βαθύ rotation. Ο Τσίμα Μονέκε παραδέχθηκε στην προετοιμασία ότι δεν θα είναι εύκολο για τους παίκτες να αποδεχθούν πως σχεδόν κανείς δεν θα αγωνίζεται πάνω από 30 λεπτά, με τους περισσότερους βασικούς να κινούνται στα 23-25.
Πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή σε σχέση με πέρσι, όταν ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ έπαιζε περίπου 32-33 λεπτά ανά αγώνα. Το νέο μοντέλο απαιτεί μικρότερο ατομικό φόρτο, αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση και αποτελεσματικότητα σε λιγότερο χρόνο.
Ο Ναβάρο επιστρέφει στην EuroLeague έπειτα από περισσότερο από μία δεκαετία, μετά το σύντομο πέρασμά του από την Μπασκόνια. Στο διάστημα που μεσολάβησε έχτισε τη φήμη του στην Ουνικάχα, στο Basketball Champions League και μέσα από τις επιτυχίες απέναντι στις μεγάλες ισπανικές δυνάμεις. Η προσαρμογή του στους ρυθμούς της EuroLeague θα αποτελέσει σημαντικό τεστ, όπως και η υπομονή που θα δείξει ο σύλλογος αν τα αποτελέσματα δεν έρθουν άμεσα.
Ο Κρις Τζόουνς αναμένεται να προσφέρει διαφορετική οργάνωση σε σχέση με τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Μαζί με τον Νικ Βάιλερ-Μπαμπ, ο Ερυθρός Αστέρας αποκτά περισσότερη αμυντική σταθερότητα και δύο γκαρντ που μπορούν να δημιουργήσουν για τους συμπαίκτες τους χωρίς να μονοπωλούν την μπάλα. Ο Βάιλερ-Μπαμπ αποτελεί εγγύηση στην άμυνα, ενώ ο Τζόουνς μπορεί να διασπά άμυνες και να δημιουργεί πλεονεκτήματα από την ντρίμπλα.
Ο Τάισον Κάρτερ ανέλαβε αρκετές δημιουργικές ευθύνες στην προετοιμασία. Ο Ναβάρο τον γνωρίζει πολύ καλά από την Ουνικάχα και πιστεύει πως μπορεί να τον βοηθήσει να ανακτήσει την αυτοπεποίθησή του μετά από μια δύσκολη χρονιά. Ο Τζάρεντ Μπάτλερ μοιάζει πιο δύσκολη περίπτωση, καθώς το σύστημα απαιτεί διαρκή κίνηση, παιχνίδι στο ανοιχτό γήπεδο και δράση χωρίς την μπάλα. Στα φιλικά χρησιμοποιήθηκε αρκετά μέσα από σκριν και, αν αποδεχθεί αυτόν τον ρόλο χωρίς να χάσει την ικανότητά του να παίρνει πρωτοβουλίες όταν χρειάζεται, ο Ερυθρός Αστέρας μπορεί να δει μια πιο λειτουργική εκδοχή του.
Ο Νταβίντ Κράμερ ίσως εξελιχθεί σε μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις. Μετά από μια δύσκολη σεζόν στη Ρεάλ Μαδρίτης, έρχεται σε ένα περιβάλλον όπου δεν θα χρειαστεί να σηκώσει μεγάλο βάρος, αλλά θα έχει τον χώρο να αναδείξει την ποιότητά του. Στην προετοιμασία έβγαλε ενέργεια στην άμυνα και αξιοποίησε τις ευκαιρίες του στην επίθεση.
Ο Τζόρνταν Νουόρα αναμένεται να έχει αρκετή ελευθερία στο παιχνίδι του. Η εμφάνισή του απέναντι στον Άρη στο τελευταίο φιλικό έδειξε την κατεύθυνση που επιθυμεί ο Ναβάρο: λιγότερες βεβιασμένες προσπάθειες, καλύτερες επιλογές, πιο ώριμες αποφάσεις και επαρκή αμυντική συμμετοχή. Ο Πάτρικ Μπόλντουιν παραμένει το μεγαλύτερο ερωτηματικό. Το ταλέντο, το μέγεθος και το σουτ υπάρχουν, όμως η EuroLeague θα δοκιμάσει γρήγορα τη φυσική του κατάσταση, την άμυνα και την ικανότητά του να αντέχει την επαφή.
Οι Τσίμα Μονέκε και Σέμι Οτζελέγιε θα χρειαστεί να σηκώσουν μεγαλύτερο βάρος σε σχέση με πέρσι. Οι Τζόναθαν Μότλεϊ και Εμπούκα Ιζούντου δεν μπορούν μόνοι τους να καλύψουν όλες τις ανάγκες της φροντ λάιν, οπότε οι δύο φόργουορντ θα πρέπει να προσφέρουν σκληράδα, εύκολους πόντους και τη δυνατότητα για χαμηλά σχήματα χωρίς σημαντική απώλεια δύναμης κοντά στο καλάθι.
Με αυτό το ρόστερ, ο Ερυθρός Αστέρας έχει την ποιότητα για να διεκδικήσει σοβαρά μια θέση στην πρώτη δεκάδα. Η 10η θέση θα ήταν ένας ρεαλιστικός στόχος, η 7η θα συνιστούσε πολύ επιτυχημένη χρονιά, οτιδήποτε ψηλότερα θα ήταν μεγάλο μπόνους, ενώ ο αποκλεισμός από το play-in θα θεωρηθεί αποτυχία.
Η Παρτιζάν έχει… μέλλον ακόμη
Η Παρτιζάν διαθέτει αρκετή ποιότητα για να είναι ανταγωνιστική απέναντι σε αρκετές ομάδες της EuroLeague, όμως θα χρειαστεί επιπλέον ενίσχυση αν θέλει να διεκδικήσει με αξιώσεις μια θέση στην πρώτη δεκάδα.
Το καλοκαίρι ήταν περίπλοκο. Ο Ζοάν Πενιαρόγια παρέμεινε στον πάγκο, όμως η στελέχωση της ομάδας προχώρησε σε στάδια και αρκετές μεταγραφικές υποθέσεις δεν εξελίχθηκαν όπως περίμεναν οι άνθρωποι του συλλόγου. Ο Αρμόνι Μπρουκς βρέθηκε δύο φορές κοντά στην υπογραφή, ο Ζακ ΛεΝτέι ήθελε να επιστρέψει αλλά η Χάποελ πρόσφερε περισσότερα χρήματα, ενώ ο Πάτι Μιλς επέλεξε την ASVEL.
Τελικά, η Παρτιζάν περίμενε τον Ίθαν Τόμπσον, ο οποίος εγκατέλειψε την προσπάθειά του να βρει βραχυπρόθεσμο συμβόλαιο στο NBA και αποφάσισε να δοκιμαστεί στην EuroLeague. Ο Τόμπσον και ο Κάρλικ Τζόουνς γνωρίζονται από τους Windy City Bulls και τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά τους ταιριάζουν ιδανικά. Ο Τζόουνς θα συνεχίσει να αποτελεί το βασικό σημείο αναφοράς στην επίθεση, ενώ ο Τόμπσον μπορεί να απειλήσει χωρίς να χρειάζεται διαρκώς την μπάλα στα χέρια.
Ο Λούκα Βιλντόζα ίσως έδειξε ακόμη περισσότερα απ' όσα αναμένονταν στην προετοιμασία. Αντί να κυνηγήσει προσωπικές επιθέσεις, επικεντρώθηκε στην οργάνωση, στη δημιουργία και στην αμυντική ενέργεια. Αυτή η εκδοχή του είναι πιθανότατα πιο χρήσιμη για την Παρτιζάν, ειδικά δίπλα στον Αλεσάντρο Παγιόλα, έναν γκαρντ που σκέφτεται πρώτα τη δημιουργία και μετά το προσωπικό σκορ.
Ο Κάιλ Άλμαν προέρχεται από εξαιρετική σεζόν στο EuroCup και δεν χρειάζεται να μπει άμεσα στα παπούτσια του πρωταγωνιστή. Αν μεταφέρει το ίδιο επίπεδο απόδοσης και στην EuroLeague, μπορεί να εξελιχθεί σε πολύτιμη λύση από τον πάγκο.
Ο Λαμάρ Στίβενς ήταν ίσως ο παίκτης που ξεχώρισε περισσότερο στα φιλικά. Εξαιρετικά έτοιμος σωματικά, επιθετικός στην άμυνα και ικανός να μαρκάρει πολλές θέσεις, κέρδισε γρήγορα την εμπιστοσύνη συμπαικτών και κόσμου. Ήρθε για να καλύψει μέρος του ρόλου που είχε ο Ίσαακ Μπόνγκα, με την προοπτική να προσφέρει και πιο σταθερό περιφερειακό σουτ.
Ο Νίκολα Τανάσκοβιτς καθιερώθηκε νωρίς ως βασικός πάουερ φόργουορντ. Μετά τις καλές εμφανίσεις του με τη Σερβία και την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Ντούσαν Αλιμπίγεβιτς, επέστρεψε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και τώρα καλείται να αποδείξει ότι ανήκει στο επίπεδο της EuroLeague.
Ο Κεβάριους Χέιζ αναμένεται να είναι ο βασικός σέντερ, ο Τόνιε Τζεκίρι προσφέρει αξιοπιστία ως εναλλακτική λύση, ενώ ο Ζοφρί Λοβέρν έδειξε στα φιλικά ότι μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα από τον ρόλο ενός βετεράνου στο τέλος του rotation. Ο Ντέρεκ Γουίλις δίνει πολύτιμο μακρινό σουτ από τη θέση «4» και ανοίγει χώρους για τους ψηλούς και τους γκαρντ που επιτίθενται στο καλάθι.
Το βασικό πρόβλημα της Παρτιζάν είναι ότι δεν διαθέτει ακόμη το απαιτούμενο βάθος. Ο σύλλογος περιμένει τις τελευταίες εξελίξεις από το NBA και αναζητά δύο ακόμη παίκτες: έναν που να καλύπτει τις θέσεις «4» και «5» και έναν περιφερειακό φόργουορντ.
Η αναμονή κρύβει κινδύνους. Οι νέες προσθήκες θα πρέπει να ενσωματωθούν σε μια ήδη διαμορφωμένη ιεραρχία και χημεία, ενώ μια λανθασμένη επιλογή μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει.
Με το υπάρχον ρόστερ, η παραμονή στη μάχη της δεκάδας θα είναι θετικό αποτέλεσμα. Με δύο επιτυχημένες προσθήκες, το play-in γίνεται ρεαλιστικός στόχος. Αν όχι, η Παρτιζάν θα μπορούσε να τερματίσει μεταξύ 12ης και 15ης θέσης.
Ο πρωταθλητής άλλαξε λίγα, αλλά στα σωστά σημεία
Ως πρωταθλητής Ευρώπης, ο Ολυμπιακός δεν είχε ιδιαίτερο λόγο να προχωρήσει σε ριζική αναδόμηση. Οι σημαντικότερες αλλαγές έγιναν στην περιφέρεια, με τις αφίξεις των Ζαν Μοντέρο και Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ.
Οι Κίναν Έβανς, Σακίλ ΜακΚίσικ, Φρανκ Ντιλικινά, Τόμας Γουόκαπ, Άλεκ Πίτερς, Μουστάφα Φαλ και Κώστας Αντετοκούνμπο αποχώρησαν, όμως ο βασικός κορμός του τίτλου παρέμεινε σχεδόν ανέπαφος, επιτρέποντας στους «ερυθρόλευκους» να ξεκινούν ξανά ως ένα από τα μεγάλα φαβορί.
Οι general managers της EuroLeague θεωρούν ήδη τον Μοντέρο μία από τις σημαντικότερες μεταγραφές του καλοκαιριού και έναν παίκτη γύρω από τον οποίο μπορεί να χτιστεί μια ομάδα πρωταθλητισμού. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας τού έδωσε από νωρίς σημαντικές ευθύνες στο Super Cup.
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ φέρνει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Γουόκαπ. Επιτίθεται περισσότερο στο καλάθι, ψάχνει το προσωπικό σκορ και νιώθει άνετα με την μπάλα στα χέρια, χωρίς να χάνει τη δημιουργική του ικανότητα. Έτσι, ο Ολυμπιακός αποκτά μεγαλύτερη επιθετική αμεσότητα από τη θέση του πόιντ γκαρντ.
Η αποχώρηση του Άλεκ Πίτερς άνοιξε χώρο στο rotation, τον οποίο αναμένεται να καλύψουν οι Μπαγέ Εντζάι και Τάισον Γουόρντ. Ο Εντζάι έδειξε στην προετοιμασία ότι μπορεί να λειτουργήσει και ως εναλλακτική πίσω από τον Σάσα Βεζένκοφ, ο οποίος ξεκινά τη χρονιά μετά από μια σεζόν επιπέδου MVP. Ο Εβάν Φουρνιέ έδειξε ήδη στο Super Cup την αυτοπεποίθηση που περιμένει κανείς από τον MVP του Final Four.
Η φροντ λάιν παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα όπλα του Ολυμπιακού. Οι Νίκολα Μιλουτίνοφ, Τάιρικ Τζόνσον και Ντόντα Χολ προσφέρουν μέγεθος, δύναμη και σωματική παρουσία που μπορούν να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ομάδες χωρίς παραδοσιακούς ψηλούς.
Ο Ολυμπιακός διατήρησε τη δομή του παιχνιδιού του, αλλάζοντας μόνο τα χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένες θέσεις όπου ο Μπαρτζώκας αναζητούσε κάτι διαφορετικό. Αυτό τον καθιστά ξανά υποψήφιο για μία θέση στην πρώτη τετράδα, με ρεαλιστικές πιθανότητες ακόμη και για την κορυφή της κανονικής περιόδου.
Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς δεν έχει λόγο να βάζει χαμηλούς στόχους
Ο Παναθηναϊκός έκανε την κίνηση που αλλάζει όλο το πλαίσιο της σεζόν, επαναφέροντας τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς έπειτα από 14 χρόνια και ενισχύοντας παράλληλα το ήδη ποιοτικό ρόστερ του.
Οι Μπράνκο Μπάντιο, Σιλβέν Φρανσίσκο, Γκέρσον Γιαμπουσέλε και Ίσαακ Μπόνγκα προστέθηκαν σε μια ομάδα που ήδη διέθετε τους Κέντρικ Ναν, Κώστα Σλούκα, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, Ματίας Λεσόρ και έναν ισχυρό ελληνικό κορμό. Πρόκειται για ένα ρόστερ που δεν μπορεί να έχει στόχο τίποτα λιγότερο από τη διεκδίκηση της κορυφής.
Ο Ναν θα χάσει την έναρξη της σεζόν λόγω τραυματισμού, όμως οι Φρανσίσκο, Μπάντιο και Σλούκας διαθέτουν αρκετή ποιότητα ώστε να μοιραστούν το βάρος μέχρι την επιστροφή του. Ο Φρανσίσκο μπορεί να αναλάβει μεγάλο μέρος της δημιουργίας, ο Μπάντιο αναμένεται να κερδίζει σταδιακά περισσότερο χρόνο και ο Σλούκας δεν χρειάζεται πλέον να παίζει βαριά λεπτά κάθε βράδυ σε ένα τόσο βαθύ ρόστερ.
Στις θέσεις των φόργουορντ, ο Παναθηναϊκός διαθέτει πολυτέλεια που λίγες ομάδες στην EuroLeague μπορούν να συναγωνιστούν. Οι Χέιζ-Ντέιβις, Γιαμπουσέλε, Μπόνγκα και Ερνανγκόμεθ προσφέρουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και επιτρέπουν στον Ομπράντοβιτς να αλλάζει το μέγεθος και το αγωνιστικό προφίλ των σχημάτων του χωρίς αισθητή πτώση ποιότητας.
Το μεγαλύτερο ερωτηματικό βρίσκεται στη θέση του σέντερ. Ο Ματίας Λεσόρ υποτίθεται ότι θα είχε περισσότερη βοήθεια, όμως ο Μουστάφα Φαλ έρχεται μετά από δύο χρόνια με σημαντικά προβλήματα τραυματισμών. Αυτό καθιστά πιθανό το ενδεχόμενο να δούμε περισσότερο τον Ντίνο Μήτογλου στο «5», ενώ και ο Γιαμπουσέλε μπορεί να καλύψει τη θέση σε πιο ευέλικτα σχήματα. Δεν αποκλείεται επίσης ο Παναθηναϊκός να επιστρέψει στην αγορά κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αν παρουσιαστεί διαθέσιμος κάποιος ποιοτικός ψηλός μετά τα κοψίματα του NBA.
Ο Παναθηναϊκός διαθέτει ήδη έξι ή επτά παίκτες που μπορούν να κρίνουν μεγάλα παιχνίδια. Μία από τις σημαντικότερες αποστολές του Ομπράντοβιτς θα είναι η σωστή διαχείριση των λεπτών συμμετοχής μέσα στη σεζόν, ώστε οι πρωταγωνιστές να φτάσουν φρέσκοι στο σημείο όπου θα κριθούν οι στόχοι.
Αν διατηρήσει την υγεία του, ο Παναθηναϊκός έχει το ρόστερ για να τερματίσει πρώτος. Το ίδιο ισχύει και για τον Ολυμπιακό. Οι δύο «αιώνιοι» της Αθήνας δείχνουν αυτή τη στιγμή ως οι ισχυρότεροι υποψήφιοι για την πρώτη τετράδα και το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs.
Η αφετηρία είναι διαφορετική για τις ομάδες του Βελιγραδίου. Ο Ερυθρός Αστέρας διαθέτει την ποιότητα για να στοχεύσει στο play-in και ενδεχομένως να διεκδικήσει ακόμη και την 7η ή την 8η θέση αν το σύστημα του Ναβάρο λειτουργήσει άμεσα. Η Παρτιζάν, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, θα θεωρήσει επιτυχία το να παραμείνει ζωντανή στη μάχη της 10ης θέσης μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου.
