Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος φημίζεται για τον αυθορμητισμό του. Άλλες φορές τον έχει οδηγήσει σε σωστές κινήσεις που κάνουν τη διαφορά, άλλες σε λάθη. Τα οποία έχει παραδεχτεί πολλές φορές.
Η ήττα από τον Ολυμπιακό ήταν ηχηρή. Λόγω του τρόπου που ήρθε, αλλά και του σερί του «αιωνίου». Η αντίδραση του ιδιοκτήτη των «πράσινων» ήταν να μιλήσει στην ομάδα σε μία απ’ τις καλύτερες ομιλίες των τελευταίων πολλών ετών. Θέλοντας και να τους ξυπνήσει τον εγωισμό, όμως χωρίς σε καμία περίπτωση να αισθανθούν πως δεν τους εμπιστεύεται πλέον.
Ξημερώματα γνωστοποιούσε πως θα προσπαθήσει να φέρει παίκτη που θα κάνει τη διαφορά, μετά τα όσα είπε ο Αταμάν στις δηλώσεις του για τα τεσσάρια στο ντέρμπι. Ακολούθησε κι άλλη ήττα-σοκ από την Αρμάνι Μιλάνο στο γεμάτο «T-Center». Θα μπορούσε κανείς να αισθανθεί εκνευρισμένος ή «αδειασμένος» μετά από την εμφάνιση αυτή μετά την ομιλία που έγινε.
Ο DPG ανοιχτά τα έβαλε με εκείνους που μιλούν για «κρίση» και δικαιολόγησε την ομάδα του τονίζοντας πως κάνει αγωνιστική κοιλιά. Ξημερώματα Πέμπτης το προχώρησε με γραπτή τοποθέτηση, εκφράζοντας ξεκάθαρα την στήριξή του στον Αταμάν και τους παίκτες, αλλά και τη σιγουριά του για την τελική επιτυχία.
Μιλάμε για τον άνθρωπο που έχει βάλει τα λεφτά του, έφτιαξε το ΟΑΚΑ και την ομάδα, εξ αιτίας του ήρθε το Final Four πίσω στην Αθήνα καθώς χωρίς εκείνος δεν θα είχε γήπεδο η κυβέρνηση για να το διεκδικήσει. Κατά συνέπεια η σεζόν αν είναι μία φορά σημαντική για τους οπαδούς, είναι δέκα για τον Γιαννακόπουλο. Γι’ αυτό και η αντίδρασή του αυτή αποκτά ξεχωριστή αξία.
Μέσω αυτών που έχει κάνει ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, το φυσιολογικό είναι να υπάρξει ανταπόκριση σε αυτή την εμπιστοσύνη και τη στήριξη. Κοινώς η ίδια η ομάδα και ο προπονητής, να δείξουν εμπράκτως πως συνέρχονται. Αντιλαμβανόμενοι το διακύβευμα και την ανάγκη να μη χαθούν όλα αυτά τα στοιχεία στήριξης που κέρδισαν με την αξία τους.
Ούτε σύνηθες είναι, ούτε συμβαίνει συχνά. Σε όλη την μπασκετική Ευρώπη κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Η νίκη έχει πολλούς «πατεράδες». Εκείνους που θέλουν να βγαίνουν μπροστά, να «κλέβουν» τη δόξα αυτών που ίδρωσαν, να σπεύσουν να σηκώσουν το τρόπαιο. Ο Γιαννακόπουλος εκείνες τις στιγμές δεν εμφανίστηκε, έκατσε στην άκρη.
Το έκανε στα δύσκολα, το έκανε με στήριξη και μπαίνοντας ασπίδα για την ομάδα. Είναι λοιπόν σειρά των παικτών και του κόουτς, να «απαντήσουν». Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για το αν μπορούν κι αν έχουν τις ικανότητες. Απλά να αποδείξουν στους εαυτούς τους πρωτίστως, πως αξίζουν αυτή τη στήριξη που απολαμβάνουν. Κάτι που σπάνια απολαμβάνουν συνάδελφοί τους σε ομάδες με ξεκάθαρους και μεγάλους στόχους, με εκατομμύρια κόσμου να ακολουθεί.
