Το SDNA εδώ και καιρό έχει τονίσει το… οξύμωρο στην αθλητική ζωή του τόπου. Δηλαδή τα άλματα που κάνει το ποδόσφαιρο προς τα εμπρός, κόντρα στο διαρκές κύλισμα στο βούρκο από το μπάσκετ. Πλέον ο όρος «παράγκα» μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους φιλάθλους, για το άθλημα που ήταν το καμάρι των Ελλήνων και το έχει καταντήσει η ΕΟΚ του Λιόλιου σε «μαγαζάκι» εξυπηρέτησης.
Το τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, που οδηγήθηκε το πράγμα ενώ έχουμε τις – ίσως – κορυφαίες δυνάμεις της Ευρώπης στη χώρα μας, δεν χρειάζεται καν επεξήγηση. Η μία πλευρά μόνο αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί τα όσα συμβαίνουν, γιατί έφτασε «μέχρι τέλους» την αξιοπρέπεια της ομάδας της για να «καρπωθεί» από τον σκοταδισμό.
Χρειάστηκαν πολύ καιρό να ψάξουν και να αποφασίσουν τι θα κάνουν για να αθωώνουν τους «χειρούργους» που κάθε τόσο βλέπουμε σε αναμετρήσεις. Να κρίνουν κόπους, νίκες, μέχρι και τίτλους. Αντί να τους στέλνουν σπίτι τους την ίδια στιγμή, η ΚΕΔ/ΕΟΚ βρήκε τον ιδανικό τρόπο να τους παρέχει άλλοθι. Μέσω της… εξήγησης των φάσεων. Για να «επιμορφώνεται» το κοινό.
Η επιμόρφωση του κοινού στο φάουλ με Bluetooth του Σαμοντούροβ στους περυσινούς τελικούς για παράδειγμα, θα αφορούσε το κύμα αέρα που δημιούργησε η παρουσία του στο σημείο και παρέσυρε πάνω στην προσπάθεια τον παίκτη του Ολυμπιακού, άρα δικαιολογημένα δόθηκε φάουλ.
Η τεχνολογία του σήμερα, θα γίνει η ρητορική του χθες. Κάποτε ήταν τα «δυναμόμετρα» που δεν έχουμε. Ήταν τα μαρκαρίσματα που ξεκινούν και που τελειώνουν. Ήταν οι «χοντρές» φάσεις που δεν υπήρχαν, άρα μη διαμαρτύρεστε όταν κάποιος σας φορτώνει κάρτες, σας κλείνει στην περιοχή σας με φάουλ και δεν σφυρίζει με τα ίδια κριτήρια.
Στο μπάσκετ ειδικά, αυτές οι συνθήκες είναι ευκολότερες. Φαντάζεστε λοιπόν να υπήρχε τον καιρό της σκληρής «παράγκας» του ποδοσφαίρου, η τεχνολογία στην υπηρεσία του συστήματος; Να βγαίνουν δηλαδή και να δικαιολογούν τον Παπουτσέλη, τον Κασναφέρη, τα κριτήρια του Μποροβήλου στη Ριζούπολη, τους Αρετόπουλους μετέπειτα. Για να… επιμορφώνουν το κοινό, την ώρα που η «σαπίλα» θα έμενε ανέγγιχτη και θα κατέστρεφε το άθλημα.
Αυτό ακριβώς γίνεται τώρα στο μπάσκετ. Ο Λανουά και το ποδόσφαιρο, πριν περάσουν στην επεξήγηση και την επιμόρφωση – η οποία σηκώνει κουβέντα κάθε εβδομάδα σχεδόν – έχουν κάνει στην άκρη από κάθε κρίσιμο ματς τους Έλληνες διαιτητές. Έχουν τελειώσει απ’ τους πίνακες συγκεκριμένους ανθρώπους που σφύριζαν με συγκεκριμένους τρόπους. Τιμωρούν εκείνους που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Απ’ όλα αυτά, η ΚΕΔ/ΕΟΚ τι ακριβώς έκανε, ή έστω τι σκέφτεται να κάνει; Τίποτα είναι η απάντηση. Θα συνεχίσει να λειτουργεί όπως λειτουργούσε, θα αφήνει Μαγκλογιάννηδες, Παπαπέτρου και λοιπούς να «βιάζουν» την κοινή λογική με τις αποφάσεις τους, θα τους κάνει να στέκονται σούζα αν τους μιλάνε παράγοντες άλλων σπορ, αλλά να απομακρύνονται αν τους πλησιάζουν μπασκετικοί παράγοντες ομάδας μη ευνοούμενης.
Στην ουσία λοιπόν, η πράξη αυτή της ΚΕΔ/ΕΟΚ έχει έναν και μόνο λόγο ύπαρξης: Θέλουν να δικαιολογήσουν, να δώσουν άλλοθι στα «εγκλήματα» και αυτούς που τα διαπράττουν. Έχοντας για «όπλο» τη σφυρίχτρα. Ένα σύστημα σε πλήρη λειτουργία για την ευνοϊκή μεταχείριση της πλευράς που θέλουν να κατακτά νίκες και τίτλους.
