Κι όμως το πεντακάθαρο φάουλ του Βενσάν Πουαριέ στο Game 2 στο ΟΑΚΑ, που δεν είδαν μόνο οι Γιαβόρ, Περούγκα και Χόρντοφ, δεν ήταν το μόνο. Οι διαιτητές πιστοί στο δόγμα της... ίσης αντιμετώπισης προς όλους συνεχίζουν να επιτρέπουν το ξύλο πάνω στον Αμερικανό άσο.

Δεν χρειάζεται και πολύ για να καταλάβει κάποιος τον τρόπο με τον οποίο (δεν) σφυρίζουν οι διαιτητές τον Κέντρικ Ναν, αφού 2-3 φάσεις είναι ενδεικτικές της συνολικής εικόνας που υπάρχει τη φετινή σεζόν στην Euroleague.
Κι αν αυτό ήταν μεμονωμένο δεν θα είχε ασχοληθεί κάποιος, αφού 1 φάση μπορεί και να ξεφύγει, όταν όμως υπάρχει ένα επαναλαμβανόμενο μότο, τότε η πρόθεση και ο δόλος είναι εμφανείς.
Η συνέχεια στο φάουλ του Πουαριέ πάνω στον Ναν στο φινάλε του Game 2 στο ΟΑΚΑ, που αλλοίωσε τη σειρά, παίχτηκε στο τρίτο ματς στην Τουρκία. Σε ακόμα ένα buzzer beater του Αμερικανού άσου δύο (!) παίκτες της Εφές κάνουν καθαρή παράβαση χωρίς οι διαιτητές να σφυρίζουν το παραμικρό.
Και σαν ένα παιχνίδι της μοίρας, θα έλεγε κάποιος, ήρθε παρόμοια φάση στο ακριβώς ίδιο χρονικό σημείο και στο Game 4. Ο Οζντεμίρογλου κάνει 1-2 φάουλ στον Ναν και η πιθανή ισοπαλία (35-33 ήταν το σκορ) μετατρέπεται σε προβάδισμα 5 πόντων στο ημίχρονο για την Εφές, με τον Αμερικανό άσο να διαμαρτύρεται και να δέχεται τεχνική ποινή.
Και το... παραμυθάκι δεν σταματά εκεί, αφού στα μέσα της τέταρτης περίοδου (με το σκορ στο 69-64) οι διαιτητές κλείνουν εκ νέου τα μάτια σε διπλό φάουλ των Λάρκιν και Μπράιαντ πάνω στον Κέντρικ Ναν, με τον διαιτητή της baseline μάλιστα να απέχει το πολύ μισό μέτρο.
Και προφανώς δεν είναι τα μόνα σφυρίγματα τόσο στη σεζόν, όσο και στη σειρά με την Εφές, με αποκορύφωμα το τελευταίο δίλεπτο στο Game 2 στο ΟΑΚΑ, που αποτελεί «μαύρη σελίδα» στην ιστορία της Euroleague.
Είναι μία ιστορία επαναλαμβανόμενη σε έναν παίκτη που ακόμα γνωρίζει την Ευρώπη και δεν έχει ασχοληθεί με τα τερτίπια της διακωμώδησης του αθλήματος. Ενός παίκτη που στηρίζεται στις δυνάμεις του και τη δουλειά του. Τον κόπο και τον ιδρώτα του.
Ψιλά γράμματα αυτά για την Euroleague, που επιτρέπει το ξύλο στον καλύτερο παίκτη της διοργάνωσης που διαφημίζει τη Λίγκα στα βάθη του ΝΒΑ, στέλνοντας μάλιστα το δικό της ξεκάθαρο μήνυμα: «Ρίξτε ξύλο αβέρτα στον Ναν».