MENU

Πρέπει να ομολογήσω φίλοι μου ότι τα χρειάστηκα για τα καλά το βράδυ της Κυριακής. Με το που μπήκα στο sdna και διάβασα το κεντρικό θέμα: «Ο Βαγγέλης Μαρινάκης μιλάει για τα γενέθλια του SDNA και εύχεται…» με έλουσε κρύος ιδρώτας. Διαβάζοντας το κείμενο άρχισα να πιστεύω ότι έχω παραισθήσεις ή ότι βρίσκομαι στο πρώτο στάδιο του αλτσχάιμερ. Ήταν τόσο «εγώ» το θέμα με τις ευχές του προέδρου που πήρα αμέσως τηλέφωνο τους αρχισυντάκτες του site να τους ρωτήσω πότε τους το έστειλα και δεν το θυμάσαι. Να ‘ναι καλά τα παιδιά όμως με καθησύχασαν αμέσως.

Μου είπαν ότι και να θέλω τόσο καλά σατιρικά κείμενα σαν του προέδρου δεν γράφω ούτε στον ύπνο μου. Είναι σαν να συγκρίνεις τον Αριστοφάνη με τον Αλέξανδρο Κοντοπίδη. Τα μεγέθη είναι ανόμοια.

Αν θέλετε τη γνώμη μου πάντως και επειδή είναι γνωστό τοις πάσι ότι ένας Υψηλάντης δεν μιλάει ποτέ χωρίς λόγο, θεωρώ ότι οι δηλώσεις του προέδρου στο SDNA, ήταν μια στρατηγική κίνηση. Θέλει να δείξει το ταλέντο του στο τρολάρισμα, για να ψήσει τη διεύθυνση να του δώσει τη θέση μου στο site και μένα να με στείλει με 10 μύρια στην Μπενφίκα να γράφω για τον Σάμαρη και τον Τριαντάφυλλο Μαχαιρίδη στην A Bola.

Ακόμα και αν δεν τα καταφέρει όμως να με πουλήσει σε τιμή ευκαιρίας, έτσι και αλλιώς κερδισμένος θα είναι. Χωρίς να πληρώσει ούτε μισό ευρώ, διάβασαν τις δηλώσεις του τόσες χιλιάδες αναγνώστες του SDNA. Αν τις προωθούσε αλλού, για να τις διαβάσουν οι μισοί, θα έπρεπε να πληρώσει σε χορηγούμενες μισό συμβόλαιο Ρέτσου. Καταλάβατε τώρα πώς γίνονται οι πραγματικές επενδύσεις γατάκια;

Και εμείς όμως παράπονο δεν έχουμε. Ο πρόεδρος μας δίδαξε ήθος και μάλιστα εντός έδρας, ειδικά στο σημείο που αποκάλυψε τον σκοτεινό μας ρόλο: «Tο SDNA το διαβάζουν οι άνθρωποι που ασχολούνται με την επικοινωνία και οι δικηγόροι μου για να καταθέτουν μηνύσεις και αγωγές αφού καθημερινά με συκοφαντεί, άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξης του». Ευχαριστούμε πολύ τον πρόεδρο για τα καλά του λόγια, αλλά νομίζω ότι μας έχει υπερεκτιμήσει λίγο.

Αν ο σκοπός της ύπαρξης του SDNA ήταν να τον συκοφαντούμε θα είχαμε κλείσει από την πρώτη μέρα. Κρίνοντας από τις δηλώσεις του προέδρου μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς ότι δεν χρειάζεται τη δική μας βοήθεια. Μια χαρά τα καταφέρνει και μόνος του.

Αν πάντως ο πρόεδρος θέλει σώνει και καλά να καταλάβει το λόγο ύπαρξης του SDNA μπορεί να το πάει ανάποδα. Να σκεφτεί 10 πράγματα που δεν θα συνέβαιναν ποτέ αν δεν υπήρχε το SDNA:

1. Δεν θα υπήρχε εγκληματική οργάνωση

Μόνο φιλανθρωπική οργάνωση που φτιάχνει παιδικές χαρές, παρτέρια και σιντριβάνια και κάνει τον Πειραιά να θυμίζει Μόντε Κάρλο. 5-6 γραφικοί που θα τολμούσαν να γράψουν για εγκληματική οργάνωση (σε δικό τους blog, από το πατάρι του σπιτιού τους) θα αντιμετωπίζονταν όπως ο Τρελαντώνης στο Κολοκοτρωνίτσι και δεν θα αγόραζαν ποτέ τυρόπιτα απ’ το φούρνο της γειτονιάς τους (για να μην τους πάρουν τα σκάγια απ’ την εκρηκτική της γεύση).

2. Θα υπήρχε καλύτερη οργάνωση στους φίλους και τα μέλη της εγκληματικής

Θα αποφεύγονταν έτσι παρεξηγήσεις που παραπέμπουν στο γνωστό ανέκδοτο «να οργανωθούμε λίγο παιδιά γιατί μέχρι τώρα έχουμε φάει δυο (βουλεύματα) και δεν έχουμε ρίξει κανένα». Γιατί τώρα επικρατεί μια αμηχανία κάθε φορά που αλλάζουν κατηγορία στο αρασέ οι κατηγορούμενοι.

Όταν δεν θεωρούνται εγκληματίες αλλά μια απλή και ευυπόληπτη συμμορία που στήνει κάνα παιχνίδι να περάσει η ώρα, παίρνουν φωτιά οι χορηγούμενες για να πανηγυρίσουν τα μέλη, επειδή πιστεύουν ότι είναι πολύ τιμητικό να θεωρείσαι κάτι ανάμεσα σε Ντάλτον και Peaky Blinders. Μετά έρχεται ξανά η προαγωγή σε εγκληματική οργάνωση και δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν. Να πανηγυρίσουν επειδή ξαναπιάνουν το «over 2,5 κακουργήματα» ή επειδή ο πρόεδρος αν και έχει κάνει την εισαγγελία εξοχικό του, τους έχει πιάσει κότσους δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ;

3. Θα λειτουργούσε ακόμα το κέντρο μασάζ και σπασίματος αλάτων στα αποδυτήρια του Καραϊσκάκη

Αν κάποιος αντίπαλος έπασχε από αυτοκτονικό ιδεασμό και αποφάσιζε να σκοράρει μέσα στο Καραϊσκάκη δίνοντας το προβάδισμα στην ομάδα του, έβγαζε αυτομάτως κουπόνι περιποίησης προσώπου και σώματος στο ημίχρονο του αγώνα. Ειδικό κλιμάκιο δεινοσαύρων τον έπιανε απ’ το σβέρκο στην ανάπαυλα για να τον εξορκίσει. Έπρεπε να βγάλει από μέσα του το πνεύμα του Κριστόφ Βαζέχα και να επανέλθει εκείνο του Μίμη του Μπενίσκου».

4. Οι Κυριακές μας θα ήταν πιο ήρεμες

Απ’ την αρχή του πρωταθλήματος θα ξέραμε τον πρωταθλητή και οι οπαδοί των μικρότερων δεν θα είχαν φρούδες ελπίδες ότι η ομάδα τους μπορεί να γίνει η Λέστερ της Ελλάδας, (αν πρώτα δεν κάνει επενδύσεις 25 εκατομμυρίων για να φτιάξει ομάδα που θα κερδίζει και τους διαιτητές). Η έλλειψη ενδιαφέροντος θα εκτόξευε την τηλεθέαση της ΕΤ3 και πάλι στα ύψη αφού οι οπαδοί θα προτιμούσαν να δουν το «Κυριακή στο Χωριό» με μια μόνο μικρή διακοπή μόλις μάθαιναν ότι ο Ολυμπιακός έκανε το 1-0 (για να ρωτήσουν αν ήτανε πέναλτι).

5. Δεν θα χρειαζόμασταν τη βοήθεια της Νικολούλη

Τώρα για να βρεις την είδηση για την αναίρεση του βουλεύματος Σταμαδιάνου, έπρεπε να έχεις μεγεθυντικό φακό και να παίζεις μισή ώρα «Πούντο, πούντο το βούλευμα, ψάξε, ψάξε δεν θα το βρεις», μέχρι να το ανακαλύψεις σε μια γωνίτσα καταχωνιασμένο, πάνω απ’ την είδηση για τη μεγάλη νίκη της Αυστραλίας στο κρίκετ. Ή να ζητήσεις απ’ τη Νικολούλη να βγάλει «Silver Alert: Εξαφάνιση Κατηγορουμένου. Μπορείτε να βοηθήσετε;».

6. Η γκρανκάσα θα ήταν ακόμα εδώ

Αυτή η γλυκιά φατσούλα, που επί των ημερών της το ελληνικό ποδόσφαιρο έγινε γνωστό στα πέρατα της Ιντερπόλ θα ήταν ακόμα εδώ για να εγγυηθεί την άνθιση του τομέα τις κινητής τηλεφωνίας στο Πακιστάν και την αναγέννηση της Εθνικής ποδοσφαίρου, η οποία θα έπαιζε με την Εθνική Αμερικανικής Σαμόας και την Εθνική Κιριμπάτι για τον έκτο όμιλο του Μουντιάλ Ωκεανίας.

7. Ο Φορτούνης θα ‘χε ήδη σπάσει το ρεκόρ του Τζόρτζεβιτς

Το στοιχειωμένο ρεκόρ του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (67 πέναλτι απ’ το 1996 μέχρι το 2016) θα ‘χε σπάσει προ πολλού και το μόνο ρεκόρ που θα κυνηγούσε ο Φορτούνης θα ήταν του Αλέκου Αλεξανδρή (67 βουτιές από τις 16 Σεπτέμβρη 16:35 μέχρι τις 16 Σεπτέμβρη 17:15).

8. Θα υπήρχε ακόμα «Γαύρος»

Το αίτημα των τεσσάρων πιστών αναγνωστών της εφημερίδας της καρδιάς μας θα γινόταν αποδεκτό από τον πρόεδρο ο οποίος θα την κρατούσε ζωντανή, αλλά θα έβγαινε πλέον σε δυο σελίδες, σαν φυλλάδιο του Praktiker, μόνο με Γαβαθιώτη. Ο Μανώλαρος θα έγραφε και το πρωτοσέλιδο και το οπισθόφυλλο συνδυάζοντας τις ειδήσεις με το Life Style. Στο πρωτοσέλιδο θα υμνούσε τον πρόεδρο και στο οπισθόφυλλο θα έγραφε για τη νέα βαφή του Κορρέ με Argan Oil Advanced Colorant που χαρίζει χρώμα πιο λαμπερό και απ’ το μαλλί του Χάρη Ρώμα.

9. Θα υπήρχαν τουλάχιστον 1500 λιγότερες δημοσιογραφικές θέσεις εργασίας

Το μόνο αρνητικό για τον κλάδο. Αφού δεν θα μίλαγε κανείς για την εγκληματική οργάνωση δεν θα χρειαζόταν ο πρόεδρος να αγοράσει 17 εφημερίδες, 5 σταθμούς και 22 σάιτ για να γράφουν από το πρωί μέχρι το βράδυ ότι τα 3 πράγματα που πρέπει να κάνει ένας άνδρας μέχρι τα 45 του για να θεωρείται cool είναι: Να έχει στο ενεργητικό του 3 με 5 κακουργήματα, πιστοποιητικό μέλους συμμορίας και μια ένταξη σε εγκληματική οργάνωση.

10. Δεν θα ‘χε δημιουργηθεί ποτέ μια δυνατή ανδρική φιλία

Το SDNA βοήθησε ακόμα και τους ορκισμένους εχθρούς να καταλάβουν ότι μπροστά στον κοινό πολιτικό σκοπό οι αντιπαλότητες μπορούν και πρέπει να παραμεριστούν. Ακόμα και αν χρειαστεί να συμμαχήσεις με αυτόν που μέχρι πρότινος θεωρούσες διάβολο, ακόμα και αν χρειαστεί να κάνεις τριπλό τόλουπ με διπλό άξελ πρέπει να το επιχειρήσεις αν θες μια μέρα να τραγουδήσεις ξανά «Σε περιμένω να ‘ρθεις και πάλι μαζί να φτιάξουμε μια Ελλάδα μεγάλη. Ζήτω η Ελλάδα, Ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα…Συμμαχία».

Δεν έγραψα εγώ τις ευχές του Βαγγέλη Μαρινάκη στο SDNA
EVENTS