Ο τίτλος του φαβορί εύκολα φοριέται σε καλές ομάδες. Το δύσκολο είναι, όμως, να το επιβεβαιώνει κανείς ξανά και ξανά και ξανά. Ειδικά όταν μιλάμε για Final 4 οι εκπλήξεις και οι ανατροπές… φοριούνται συχνά.
Η Κονελιάνο δεν έπεσε σε καμία παγίδα. Δεν έπεσε σε παγίδα ούτε στο Final 4, ούτε στο πρωτάθλημα Ιταλίας αλλά ούτε και πουθενά. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να φτάσει κανείς στην κορυφή. Με ανατροπές, με υπερβάσεις, με υπερπροσπάθεια. Η Κονελιάνο το έκανε με τον πιο πειστικό τρόπο, κερδίζοντας περίπου το 99% των φετινών της αγώνων. Κέρδισε κάθε παιχνίδι που έπαιξε στο φετινό Champions League, κέρδισε κάθε παιχνίδι στο Παγκόσμιο Κύπελλο, κέρδισε όλα τα παιχνίδια που κλήθηκε να παίξει στο Κύπελλο Ιταλίας και ήταν αήττητη στη regular season του πρωταθλήματος Ιταλίας. Το παιχνίδι που έχασε από τη Νοβάρα στα ημιτελικά του πρωταθλήματος αποτελεί ιστορικό καθώς ήταν η μοναδική βραδιά της σεζόν, ή πιο σωστά η μοναδική φορά μετά τις 17 Απριλίου 2024, που η ομάδα του Ντανιέλε Σανταρέλι έφυγε ηττημένη από το γήπεδο.
Σχεδόν ένα χρόνο παρά δύο εβδομάδες δηλαδή έκανε να γνωρίσει την ήττα η Κονελιάνο. Αυτό δείχνει πως η ομάδα αυτή δεν κατέκτησε απλά την κορυφή αλλά ήταν η απόλυτη κυρίαρχος φτάνοντας σε μια πεντάδα κατακτήσεων τίτλων σε μια σεζόν. Οπότε η απάντηση για το ποιος ήταν ο τρόπος με τον οποίο έφτασε στην κορυφή η Κονελιάνο ήταν ο απόλυτα κυριαρχικός.
Η εξήγηση πολύ απλή. Σε μια καλοκουρδισμένη μηχανή προστέθηκε και η καλύτερη παίκτρια του κόσμου με αποτέλεσμα το σύνολο αυτό να απογειωθεί. Δε μιλάμε απλά για μια ομάδα που έκανε back to back κατάκτηση Champions League, δε μιλάμε απλά για μια ομάδα που κατέκτησε τα πάντα αλλά για μια ομάδα που έχοντας τελειώσει η σεζόν μπορούμε να πούμε και επίσημα ότι άφησε εμφατικά το σημάδι της.
Ουσιαστικά η Κονελιάνο μοιάζει με dream team που δεν υστερεί πουθενά. Έχοντας παίκτριες σαν τη Γκάμπι, τη Χάακ, τη Βόλοζ, τη Ντε Τζενάρο, την Κιρικέλα και στον πάγκο τον Σανταρέλι η ομάδα δεν εξασφαλίζει απλά ποιότητα και σιγουριά. Υπάρχει και κάτι που δεν μετριέται με νούμερα και στατιστικά. Η ομάδα αυτή έχει χημεία αλλά και εξαιρετικό κλίμα. Το μυστικό της επιτυχίας μάλλον είναι αυτό, ότι οι παίκτριες αυτές μπορεί να είναι οι κορυφαίες στη θέση τους η καθεμία αλλά παράλληλα είναι εξαιρετικοί χαρακτήρες και ικανές να βάλουν το σύνολο πάνω από τον εαυτό τους.
Όπου λαλούν πολλοί… αστέρες αργεί να ξημερώσει και αυτό το έχουμε δει σε πολλά αθλήματα. Εδώ βέβαια μιλάμε για μια ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης και αυτό το έχει αποτυπώσει το SDNA έχοντας μπει στα άδυτα της ομάδας. Αυτό το κλίμα και η ομαδικότητα που υπάρχει εντός των τειχών είναι δύσκολο να το βρει κανείς σε μια ομάδα γεμάτη αστέρες και αυτό πρέπει να το πιστωθεί σε μεγάλο βαθμό ο Σανταρέλι.
Όποιος είδε το Final 4 και τους δύο αγώνες της Κονελιάνο μπορεί να καταλάβει απόλυτα ότι αυτή η ομάδα ήρθε με… σπασμένα φρένα και δεν είχε αντίπαλο. Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Η ομάδα αυτή ήταν πολύ καλή πέρυσι, έγινε ακόμα καλύτερη φέτος και μένει να δούμε τι έχει να φέρει η επόμενη μέρα. Η σημερινή πάντως τη φέρνει σε ένα μεγαλοπρεπές hall of fame όπου θα διατηρεί για πολλά χρόνια μια ξεχωριστή θέση.
