Το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ εκ του αποτελέσματος ήταν πολύ ιδιαίτερο. Ιδιαίτερος γιατί οι δύο ομάδες εμφάνισαν πολύ καλό αλλά και πολύ κακό πρόσωπο κατά τη διάρκεια του αγώνα. Τα λάθη και τα άσχημα διαστήματα επιτρέπονται, εν μέρει, αρκεί να είσαι καθοριστικός τη στιγμή που πρέπει και αυτό έγινε για την ΑΕΚ.
Η εικόνα της ΑΕΚ στο δεύτερο και το τέταρτο σετ ήταν κάτω του μετρίου. Το ίδιο συνέβη, όμως, και για τον Παναθηναϊκό στο πρώτο και το τρίτο σετ όπου τα λάθη ήταν πολύ πάνω από το αναμενόμενο για ένα παιχνίδι τόσο κομβικό. Μάλιστα, στο τάι μπρέικ, εκεί που οι πράσινες είχαν την ευκαιρία να… μακιγιάρουν τις αδυναμίες που εμφάνισαν νωρίτερα και να σώσουν την κατάσταση παρουσιάστηκαν εξίσου επιρρεπείς την ώρα που η ΑΕΚ έπαιζε με μεγάλη αυτοπεποίθηση και σύμφωνα με το πλάνο του προπονητή.
Το αν ο νικητής κέρδισε χάρη στις αδυναμίες του αντιπάλου ή αν κατάφερε να αποδυναμώσει τον αντίπαλο είναι ένα μόνιμο ερώτημα ανάλογο με το αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα. Το σίγουρα είναι πως στην ΑΕΚ δε χαρίστηκε κανείς στο παιχνίδι αυτό. Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε έντονη αδυναμία στο μπλοκ σε μεγάλο διάστημα του παιχνιδιού παρότι αυτό είναι ένα από τα δυνατά στοιχεία της ομάδας. Μάλιστα, υπήρχαν σημεία του αγώνα όπου η Σίλβα αλλά και η Νίζετιχ έμοιαζαν ανίκητες πάνω στο φιλέ ακόμα και σε περιπτώσεις που ο Παναθηναϊκός είχε ευκαιρία για εύκολες άμυνες. Αυτό δεν έκανε από τη μια μέρα στην άλλη τις πράσινες ανίκανες στη μπροστά ζώνη ή μέτριες παίκτριες.
Ο Παναθηναϊκός είχε σημαντικό πρόβλημα σε αρκετές περιστροφές όσον αφορά την υποδοχή και κυρίως όταν σέρβερ ήταν η Σίλβα. Αυτό πιθανώς να έφθειρε πνευματικά την ομάδα του Γιάννη Καλμαζίδη αν και η απόδοση στην υποδοχή ήταν γενικώς καλή. Το πρόβλημα ήταν πως οι πράσινες υπέπεσαν σε λάθη όταν η μπάλα «έκαιγε» και αυτό έδωσε σημαντικό πλεονέκτημα στην ΑΕΚ. Η ΑΕΚ, με τη σειρά της, ήταν εκτός κλίματος στο δεύτερο και το τέταρτο σετ τα οποία και έχασε με κάτω τα χέρια. Παρόλα αυτά κάθε σετ είναι μια άλλη ιστορία και ένα κακό σετ μπορεί να μείνει πίσω όταν στο επόμενο γυρίζεις σελίδα. Αυτό κατάφερε να κάνει ο κόουτς Οτσάλ, να πατήσει reset όταν ήρθε η ώρα του τάι μπρέικ και να αξιοποιήσει την καλή μέρα της Κωνσταντινίδου στην πάσα αλλά και τη σιγουριά που έβγαζε η Αρτακιανού στην υποδοχή και γενικότερα την άμυνα.
Τα δυνατά χτυπήματα της Σίλβα και της Νίζετιχ σε συνδυασμό με το μπλοκ του Παναθηναϊκού που ήταν πιο αργό από ότι συνήθως δεν άφησαν τις φάσεις να εξελιχθούν σε μεγάλα ράλι και έδωσαν εύκολους πόντους στην Ένωση την ώρα που ο Παναθηναϊκός δυσκολευόταν να βρει λύσεις στην επίθεση. Αυτό συχνά προσφέρει ώθηση στην ομάδα που προηγείται και προσφέρει βαρίδια στην απέναντι πλευρά. Η εικόνα έδειχνε έναν Παναθηναϊκό αγχωμένο επιθετικά ενώ η ΑΕΚ έπαιζε με τη σιγουριά ότι δεν μπορεί να τη σταματήσει ο αντίπαλος.
Η ΑΕΚ έχει συνοχή και αποτελεσματικότητα με τον Γιουνούς Οτσάλ στον πάγκο αλλά κυρίως έχει καλό κλίμα, κάτι που έλλειπε στο ξεκίνημα της χρονιάς. Επίσης, έχει υπομονή και διάρκεια και δείχνει να αντέχει στα δύσκολα. Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, χάνει δεύτερο ντέρμπι εντός έδρας στο τάι μπρέικ παρότι στο ματς με τον ΠΑΟΚ υπήρχε τελείως διαφορετική ροή αγώνα. Ο Γιάννης Καλμαζίδης προσπαθεί να αξιοποιήσει όλα τα «εργαλεία» που έχει στη διάθεσή του. Επειδή δε χρειάζονται υπερβολές, όμως, η ομάδα είναι η ίδια με αυτή που θριάμβευσε στο Ρέντη και δεν έγινε ξαφνικά loser. Οι ισορροπίες είναι πολύ μικρές στις πρώτες θέσεις και τα αποτελέσματα, όπως φάνηκε, κρίνονται σε μικρά αλλά σημαντικά δεδομένα. Είναι γεγονός πως το κλίμα στον Παναθηναϊκό είναι πολύ καλύτερο με τον Καλμαζίδη στον πάγκο και παρά την ήττα από την ΑΕΚ υπάρχει περιθώριο βελτίωσης για κάτι καλύτερο στα πλέι οφ.
