MENU
ΑΝΑΛΥΣΗ LIVE LIVE

Είναι άδικο. Πολύ. Σε βαθμό μηχανοκίνητου κακουργήματος. 

Όλοι λένε: «Με το μονοθέσιο που έχει...», «Μα είναι πύραυλος...», «Κι εγώ κέρδιζα έτσι...». 

Κανείς δε λέει: «Τι. Γ@μημένα. Σπουδαίος. Οδηγός. Είναι. Αυτός». Δεκτό: υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αλλεργία στις βωμολοχίες και άλλοι που δεν τους αρέσουν τόσα πολλά σημεία στίξης στην ίδια πρόταση. 

Όμως, ξέρετε κάτι; Ο Μαξ Φερστάπεν είναι πράγματι ένας σπουδαίος, ανυπέρβλητος οδηγός. Και σήμερα, στη Βαρκελώνη, το απέδειξε γι' ακόμα μία φορά: παρά το γεγονός πως δεν ήταν ο poleman και αν και στην εκκίνηση ο Ράσελ, από την 4η θέση, έπιασε τους πάντες στον ύπνο και πετάχτηκε στην πρώτος, ο Ολλανδός κατάφερε με το γνωστό, αλάθητο στιλ του κι εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα της Ρεντ Μπουλ (που, πάντως, μάλλον δεν ήταν το ταχύτερο μονοθέσιο επί ισπανικού εδάφους...) να φτάσει σε μία ελεγχόμενη νίκη. 

Έτσι, με την έβδομη νίκη του σε δέκα φετινά grand prix ο Μαξ συνεχίζει να καλπάζει για τον τέταρτο διαδοχικό του τίτλο. Παρά την έντονη «αποσταθεροποίηση» των Ταύρων σε διοικητικό επίπεδο και αν και η ΜακΛάρεν έχει μειώσει πασιφανώς τη διαφορά σε επίπεδο αγωνιστικής δυναμικής. Δεν το λες και λίγο... 

Πίσω από τον ασύλληπτο Φερστάπεν τερμάτισε ο Λάντο Νόρις. Ο Βρετανός έκανε (άλλη μία) κακή εκκίνηση στη Βαρκελώνη και βρέθηκε από πρώτος τρίτος εν μία... γκαζιά, είχε- κρίνοντας εκ του αποτελέσματος και παίζοντας άψογα το ρόλο του μετά Χριστόν προφήτη- λίγο «αργοπορημένη» στρατηγική καθυστερώντας να μπει και τις δύο φορές στα πιτ, όμως επιβεβαίωσε τόσο το ταλέντο του όσο και την άνοδο της ομάδας του. Ο Λάντο φαντάζει ο μοναδικός που μπορεί να διεκδικήσει, μετά από μια σειρά εξαιρετικά απίθανων απιθανοτήτων, τον τίτλο από τον Μαξ κι αυτό από μόνο του είναι τίτλος τετράτροχης τιμής. 

Ο Λιούις Χάμιλτον της (επίσης ανεβασμένης) Μερσέντες επικράτησε στην ενδοοικογενειακή μάχη του Τζορτζ Ράσελ και συμπλήρωσε το βάθρο, την ώρα που ο team-mate του θα πρέπει σίιιιιιγουρα να διαβάσει ξανά τα SOS για το τι κάνουμε στην ευθεία εκκίνησης-τερματισμού αν είμαστε πιλότοι της Φόρμουλα 1. Ο Άγγος υπέπεσε τρεις φορές στο ίδιο «σφάλμα», και έφαγε τρία ωραιότατα προσπεράσματα από τους τρεις που βρέθηκαν, εν τέλει, μπροστά του στο τέλος του αγώνα. 

Η Φεράρι καλόμαθε στα σκωτσέζικα ντους και συνεχίζει να εναλλάσσει μαεστρικά νίκες με απογοητευτικές εμφανίσεις, τερματίζοντας αυτή τη φορά στο 5-6, με τον Λεκλέρκ μπροστά από τον Σάινθ, σ' ένα grand prix που η Σκουντερία πολύ γρήγορα θα θελήσει να ξεχάσει. 

Πιάστρι, Πέρεζ (κάποιος να ενεργοποιήσει το ξυπνητήρι του Τσέκο: αυτό δεν είναι ύπνος, θερινή νάρκη είναι...), Γκασλί και Οκόν (δύο Αλπίν στους βαθμούς, σημαντικό) συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη δεκάδα ενός αγώνα που επιβεβαίωσε ξανά τον άγραφο κανόνα της αγωνιστικής ζούγκλας: για να γίνεις βασιλιάς, πρέπει να «σκοτώσεις» τον βασιλιά. 

Ποιος, όμως, θα... βγάλει από τη μέση τον Φερστάπεν; 

Εδώ που τα λέμε, είναι άδικο- για τους άλλους. 

Πώς μπορείς, αλήθεια, να «ξεκάνεις» τον Μαξ; 

Βαθμολογία οδηγών

1) Φερστάπεν 219

2) Nόρις 150

3) Λεκλέρκ 148

4) Σάινθ 116

5) Πέρεζ 111

6) Πιάστρι 87

7) Ράσελ 81

8) Χάμιλτον 70

9) Αλόνσο 41

10) Τσουνόντα 19

11) Στρολ 17

12) Ρικιάρντο 9 

13) Μπέρμαν 6

14) Χούλκενμπεργκ 6

15) Γκασλί 5

16) Οκόν 3

17) Άλμπον 2

18) Μάγκνουσεν 1

19) Ζου 0

20) Μπότας 0 

21) Σάρτζεντ 0

Βαθμολογία κατασκευαστών

1) Ρεντ Μπουλ 330

2) Φεράρι 270

3) ΜακΛάρεν 237

4) Μερσέντες 151

5) Άστον Μαρτίν 58

6) RB 28

7) Αλπίν 8

8) Χάας 7

9) Ουίλιαμς 2

10) Σάουμπερ 0 

Grand Prix Ισπανίας: Ο Μαξ Φερστάπεν πήρε τη νίκη