Στην τελευταία συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΑΚΕ, όπως ίσως έχετε πληροφορηθεί, υπήρξε ένταση μεταξύ των «μικρών» ομάδων και των «αιωνίων», οι οποίοι ύστερα από τις (αμέτρητες) εκατέρωθεν καταγγελίες και το «ψυχροπολεμικό κλίμα» αίφνης έκαναν… κόμμα.
Αν δεν έχετε διαβάσει το θέμα, εν τάχει να πω ότι ο ΕΣΑΚΕ βρήκε κεντρικό χορηγό για το πρωτάθλημα (900.000 ευρώ για σεζόν 2016-17 και 1,2 για 2017-18) το Stoiximan, αλλά οι δύο μεγάλοι του ελληνικού μπάσκετ αντέδρασαν δυναμικά διότι υπέγραψαν ήδη με τον ΟΠΑΠ συμφωνίες στις οποίες (προφανώς) υπάρχουν σχετικές ρήτρες περί ανταγωνιστικών εταιρειών κλπ. Σε αυτό προσθέστε οτι ο κεντρικός χορηγός, πέρα του ονόματος στο πρωτάθλημα (Basket League Stoiximan) παίρνει σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό που έχουν υπογράψει όλα τα μέλη του ΕΣΑΚΕ τη διαφήμιση στο κέντρο (τζάμπολ) όλων των αγωνιστικών χώρων αλλά και στα led των διαφημιστικών πινακίδων. Άρα πρόβλημα!
Πρόβλημα ενδεχομένως για τις συμφωνίες των μεγάλων, ίσως αντίστοιχο με εκείνο που είχε κάποτε συμβεί με την Ericsson που εγκατέλειψε τη χορηγία του πρωταθλήματος όταν ο Παναθηναϊκός έδωσε τη διαφήμιση της φανέλας του στη ΝΟΚΙΑ. Το θέμα είναι πως ο ΕΣΑΚΕ, στην τούρλα του Σαββάτου, ήταν αδύνατο να βρει χορηγό. Το προϊόν, δυστυχώς, έχει απαξιωθεί σε σημαντικό βαθμό, το πρωτάθλημα έχει χάσει από την ποιότητα του, η αγορά έχει«στεγνώσει» και η διοργάνωση κινδύνεψε να μην αρχίσει ή να τελειώσει με λιγότερες ομάδες από όσες θα άρχιζε. Και τελικά βρήκε σανίδα οικονομικής σωτήριας (κρατηθείτε, μιλάμε για σανίδα 64.000 ευρώ ανά ομάδα!).
Κι όμως οι «αιώνιοι» δυσκολεύθηκαν ή και αρνούνται να κατανοήσουν το πρόβλημα ζωτικής σημασίας για τις υπόλοιπες ομάδες. Αντιδρούν και μάλιστα σθεναρά. Συνήθως σε τέτοια αδιέξοδα, που οι «μικροί» τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, η μόνιμη επωδός των μεγάλων είναι «θα σηκωθούμε να φύγουμε και να δούμε τι πρωτάθλημα θα κάνετε».
Προφανώς κι αυτό δεν είναι λύση. Επίσης δεν είναι εφικτό καθότι για να συμμετάσχεις σε οποιαδήποτε άλλη διοργάνωση, οφείλεις να αγωνίζεσαι στο εθνικό πρωτάθλημα. Επομένως δεν έχει βάση και ταυτόχρονα μπαίνεις σε μια διαδικασία η οποία στη χειρότερη των περιπτώσεων καταλήγει σε ένα φαύλο κύκλο σαν εκείνο με την κότα που έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα. Οι «μεγάλοι» κάνουν το πρωτάθλημα ή μήπως το πρωτάθλημα κάνει τους «μεγάλους»;
Επειδή ύστερα από πολλά χρόνια έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι «μεγάλοι» διόλου ενδιαφέρονται για το πρωτάθλημα, την ποιότητα του και την ανταγωνιστικότητα του, παρά μόνο για την πάρτη τους, πιστεύω οτι το πρωτάθλημα κάνει (με την έννοια της κότα και του αβγού) τους μεγάλους κι όχι το αντίστροφο. Με τη δύναμη τους, τη… γοητεία τους, το «καλό του ελληνικού μπάσκετ» που προσδιορίζεται στις ευρωπαϊκές διακρίσεις και φυσικά το άθλιο νόμο που κατήργησε την κεντρική διαχείριση, έφτιαξαν ένα πρωτάθλημα στα μέτρα τους.
Θεμιτό να έχουν προτεραιότητα, λόγω ιστορίας, κόσμου, επιτυχιών, φανέλας αλλά όχι και να ισοπεδώνονται τα πάντα για χάρη τους. Από τις ανάγκες τους εξαρτάται το πρόγραμμα των αγώνων, λόγω των πλέι-οφς της Ευρωλίγκας, τα οποία πέφτουν κοντά στο Πάσχα, αναβάλλονται τα πλέι-οφ της Α1 με αποτέλεσμα οι ομάδες που μπαίνουν στην 8αδα να μένουν μήνα με ένα ματς. Πως να κρατήσεις «ζωντανή» μια ομάδα που ξέρεις οτι για να προκριθεί πρέπει να βγει ο ήλιος από την Δύση; Και γιατί να πληρώνουν 14 επιπλέον μηνιάτικα;
Με την τακτική τους στο θέμα του κεντρικού χορηγού αποδεικνύουν επίσης πως σκοπός τους ήταν και παραμένει να καταπνίξουν οικονομικά τις υπόλοιπες ομάδες και ουσιαστικά ο τίτλος να κρίνεται αποκλειστικά και μόνο στα μεταξύ τους ματς. Το πρωτάθλημα να είναι απαξιωμένο και δίχως ανταγωνισμό και εκείνοι να μένουν «φρέσκοι» για την Ευρωλίγκα και να μην «σκοτώνονται» όπως οι Ισπανοί, οι Τούρκοι, οι ομάδες της VTB στα πρωταθλήματα τους.
Γενικώς πιστεύω πως στον αθλητισμό ο «καπιταλισμός» προκαλεί μεγάλες ανισότητες και έχω γράψει στο παρελθόν σχετικά στο BHMA, στην προκειμένη περίπτωση η κατάσταση θαρρώ πως είναι ακόμη χειρότερη. Κι εκεί βρίσκεται η απάντηση που δεν είπε ο Αργύρης Πεδουλάκης στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε στο SportFM όταν ορθώς επεσήμανε ως ένα από τα σοβαρά προβλήματα για την ανάπτυξη του μπάσκετ είναι πως δεν υπάρχουν ομάδες, όπως ο Ηρακλής, το Περιστέρι, ο Πανιώνιος κ.α για να βοηθούν τους παίκτες να ωριμάσουν αγωνιστικά.
ΥΓ1: Είπε και άλλα πολλά ο Πεδουλάκης. Κάποια (όπως την, έστω κι ως υποσημείωση, περίπτωση ότι στο ρόστερ του ΠΑΟ μπορεί να υπάρξει θέμα στη θέση του -δεύτερου- πλέι-μέικερ, ή ότι ίσως να είναι καλύτερη η επένδυση σε Νικολς-Ρίβερς από μια επένδυση μόνο τον Κλαβέρ, ή τα «πρέπει» της απόκτησης του Μπουρούση, αλλά περισσότερο από όλα η παρομοίωση του Καλάθη με τον Παπαλουκά, αν ήταν φίλος μου ο Πεδουλάκης κάλλιστα θα μπορούσαν ορισμένοι να ισχυριστούν ότι μου τα είπε (ή του τα εκμαίευσα) και τα έγραψα. Επειδή δεν είναι φίλος μου, μπορώ να ισχυρίζομαι ότι με διαβάζει. :)
ΥΓ2: Εκεί που δεν με έπεισε, όπως διάβασα την απομαγνητοφώνηση γιατί δεν την άκουσα και αυτό το αναφέρω ως επιφύλλαξη, ήταν στο ποιος θα πάρει το τελευταίο σουτ, κάτι για το οποίο έχω ένα ερωτηματικό από την αρχή της προετοιμασίας, ενώ συμφωνώ απόλυτα ότι ο Ολυμπιακός είναι ένα βήμα πιο μπροστά από τον Παναθηναϊκό κι ότι οι ομάδες που είναι φαβορί για την Ευρωλίγκα «επένδυσαν» στις αποτυχίες τους. Γιατί μπορεί, αντίθετα με όσα προσδοκούν πολλοί, ο Παναθηναϊκός είναι πιθανόν να μην φθάσει ούτε εφέτος στο φάιναλ-φορ, αλλά του χρόνου ο ίδιος Παναθηναϊκός με 1-2 προσθαφαιρέσεις να την κατακτήσει. Αν μπροστά σε διαφαινόμενο κίνδυνο να μην πάει στην Πόλη αλλάξει ξανά προπονητή και το καλοκαίρι ρόστερ, τότε δεν θα πάει ούτε στο Βελιγράδι το 2018 (κι ας λέει ο Τζόρντι για Αθήνα προκειμένου να θολώσει τα νερά και να κάνει την πολιτική του)
ΥΓ3: Ορισμένα ονόματα δεν μπορεί να μπαίνουν στην ίδια πρόταση με άλλα ονόματα. Καλός, χρυσός και απαραίτητος ο Μπουρούσης αλλά όχι να μπαίνει στην ίδια πρόταση με τον Διαμαντίδη και τον Μποντιρόγκα.
