Το νέο λεξικό της ελληνικής τραβάει κόκκινη γραμμή στις παλιότερες υποσχέσεις. Το καλοκαίρι άλλαξε... Έχουμε και λέμε:Διακοπές: Άγνωστη λέξη στους περισσότερους. Σίγουρα στο +25% των ανέργων, αλλά και στους περισσότερους αμετανόητους που επιμένουν να δηλώνουν εργαζόμενοι. Την όποια καβάντζα των διακοπών την πήραν ο ΦΠΑ και ο -κομμένος- ΕΝΦΙΑ. Πάλι καλά που κάποιοι έχουν σπίτια-γονείς στο χωριό...
Μπάνια: Βλέπε παραπάνω! Συνάρτηση των διακοπών για τους περισσότερους. Οι τυχεροί, που μένουν κοντά σε παραλιακές περιοχές, δροσίζονται και φέτος. Οι υπόλοιποι κάνουν λογαριασμούς: τόσο η βενζίνα, τόσο ο καφές, η ξαπλώστρα, τα -πιθανά- διόδια, καλός ο καναπές και το μπαλκόνι (αν υπάρχει)!
Χαλάρωση: Ναι, καλά. Δες ένα δελτίο ειδήσεων ή τα μούτρα των απέναντι στο λεωφορείο, το μετρό, τη δουλειά ή το δρόμο και, αν μπορείς, χαλάρωσε. Σφιγμένοι όλοι, αγχωμένοι, περιμένουμε την καταστροφή που θα έρθει, που ήρθε, που θα ξανάρθει, που κάθε μέρα έρχεται. Χαλαρώνεις έτσι;Ποτά: Καμιά μπιρίτσα στο σαλόνι και πολύ μας είναι. Κι αυτή, μόνο σε προσφορά από τα σούπερ μάρκετ. Για «σκληρό» ποτό, ούτε λόγος. Οι τιμές στα ράφια απαγορευτικές, οι τιμές στα κλαμπ σαν να σου πουλάνε μαζί το σκαμπό και τη μπαργούμαν. Κλαμπ, ε; Τι θυμήθηκα τώρα...Παρέες: Ναι, να μαζευτούμε όλοι, να κλάψουμε μαζί. Γκρίνια, μίρλα και οι ίδιες συζητήσεις: ο Τσίπρας, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, το μνημόνιο, τα μέτρα, τα νέα μέτρα, τα νέα νέα μέτρα. Οι παρέες είναι αλήθεια πως θα μπορούσαν να αποτελέσουν λύση. Αρκεί να επιστρέψουμε στους παλιούς κώδικες. Να μην μαζευόμαστε για να γκρινιάξουμε, αλλά για να γελάσουμε, να πούμε και να κάνουμε μαλακίες, να ...πηδήξουμε και να πηδηχτούμε. Αλλιώς, ας πάμε να πηδηχτούμε σκέτο!Μεταγραφές: Παλιά ήταν αγαπημένο καλοκαιρινό ...σπορ. Οι «πρωταθλητές των μεταγραφών» πάντα ήταν θέμα συζήτησης. Και γίνονταν και μεταγραφές. Φέτος, χωρίς «μαλλί», ποιος να έρθει; Ήρθε ο Εσιέν στον Παναθηναϊκό για να πάει στο χειρουργείο, ο Ολυμπιακός ψωνίζει με το κιλό από την Άνω Παναγιά της Πορτογαλίας, ο ΠΑΟΚ πάει να αλλάξει τα δεδομένα με τους ίδιους που τον έριξαν στα βράχια πέρυσι, η ΑΕΚ περιμένει το τζόκερ και το «σπορ» των μεταγραφών ...το χάσαμε κι αυτό. Θερινά σινεμά: Θύματα της κρίσης και αυτά. Μαράθηκε το αγιόκλημα και το γιασεμί. Πήγα πριν λίγες μέρες, είδα μια ταινία που δεν θυμάμαι τον τίτλο της και όπως κοίταζα το πανί, θυμόμουν παλιές εποχές, γεμάτες αυλές, θορυβώδεις σακούλες από πατατάκια, ρουφήγματα από τα καλαμάκια των αναψυκτικών, διάλειμμα 15 λεπτών γιατί στο μπαρ γινόταν λαϊκό προσκύνημα. Εννιά άτομα ήμασταν όλοι όλοι στο σινεμά. Και με 7 ευρώ εισιτήριο στην Ελλάδα των μνημονίων, πάλι πολλοί ήμασταν...Έρωτες της αμμουδιάς: Αν μετά από όλα τα προηγούμενα και άλλα τόσα που σε βασανίζουν κάθε μέρα, έχεις διάθεση να τρέχεις στις παραλίες και να χοροπηδάς κυνηγώντας το ταίρι με το αραχνοΰφαντο λευκό φόρεμα, με ΄γεια σου, με χαρά σου.
Κακά τα ψέματα, άλλαξαν τα καλοκαίρια μας. Διακοπές λίγες και για λίγους, κέφι υπό εξαφάνιση, λεφτά επίσης. Αν και, τώρα που το ξανασκέφτομαι, λεφτά δεν είχαμε και τότε που ...πιτσιρικάδες, χωρίς τσέπες στα κοντοπαντέλονα, μαζευόμασταν οι παρέες και περνάγαμε καλά με το τίποτα. Επειδή θέλαμε, επειδή έτσι ήταν κι επειδή μάλλον έτσι έπρεπε να είναι.
Όλο το σημερινό κακό ξεκινάει από εκεί: από τα λεφτά, από τις τσέπες που έχουμε και που δεν είναι πια γεμάτες. Επειδή έτσι μάθαμε, επειδή έτσι μας έμαθαν, επειδή υποταχθήκαμε σε μια μοίρα που μας επέβαλαν. Επειδή πιστέψαμε πως το χρήμα και το κέφι πάνε πακέτο. Επειδή πια δεν μας πάει στο μυαλό πως μπορούμε να μοιράσουμε τον πασατέμπο στα δυο και να περάσουμε καλά με μια κακή ταινία.
Να περάσουμε καλά απλά γιατί είμαστε μαζί, γιατί θέλουμε να περάσουμε καλά, γιατί...είναι καλοκαίρι!
