Σοκαρισμένος για το παραμύθι και, κυρίως, την άγνοια που το τροφοδοτεί. Τι εννοώ;
Πριν από σχεδόν τρία χρόνια έθαψα τον πατέρα μου. Κατόπιν επιθυμίας του, τον πήγαμε στο χωριό και για να τον παραχώσουμε στον οικογενειακό τάφο έπρεπε πρώτα να ξεθάψουμε τη γιαγιά μου, η οποία είχε πεθάνει 28 χρόνια πριν. Μέσα στο κιβούρι δεν βρήκαμε κολυμπηθρόξυλο. Μάδε κόκκαλο έμεινε, μάδε σκλήθρα από την κάσα. Κι έρχονται τώρα και μας φέρνουν, λέει, τα λείψανα μιας Αγίας που εγκατέλειψε τα εγκόσμια κοντά 1000 χρόνια πίσω!!! Κομμάτια να γίνει, ας μην μείνουμε στο παραμύθι…
Εξοργισμένος είμαι για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι οι ουρές, κυρίως ηλικιωμένων-συνταξιούχων, που στήνονταν κάτω από τον ήλιο με τις ώρες για να πάνε να προσκυνήσουν τα –υποτιθέμενα- λείψανα. Όλοι αυτοί πόσες φορές βγήκαν στους δρόμους τα τελευταία χρόνια, όταν οι κυβερνήσεις τους πετσόκοβαν τις συντάξεις; Κι όταν θα έρθει -αν έρθει, μακάρι να μην έρθει- το νέο μνημόνιο (ή όπως αλλιώς θα το λένε), πού θα απευθυνθούν για τη φτώχεια τους; Στη κυβέρνηση ή στην ...Αγία Βαρβάρα;
Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο είμαι έξω φρενών -και όχι απλά εξοργισμένος- είναι το εμπόριο της ελπίδας. Εδώ να ξεκαθαρίσω ότι σέβομαι κάθε θρησκεία, εφόσον φυσικά με σέβεται κι αυτή και δεν βαράει καμπάνες στα εφτά ξημερώματα τη μοναδική μέρα που μπορώ να κοιμηθώ λίγο παραπάνω και να ξεκουραστώ ως εργαζόμενος.
Σέβομαι κάθε θρησκεία και κάθε Θεό από τους αμέτρητους αυτού του πλανήτη, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τους «φορείς» τους: το ιερατείο, το παπαδαριό και τους λοιπούς -λαμόγια ή μεγαλοαπατεώνες- παρατρεχάμενους. Όλοι αυτοί λοιπόν αποφάσισαν να θέσουν τα -λέμε τώρα- λείψανα της Αγίας για προσκύνημα στο αντικαρκινικό νοσοκομείο της Αθήνας, για να εκμεταλλευτούν τον πόνο και τον φόβο των καρκινοπαθών και των οικογενειών τους. Για να «πουλήσουν» ελπίδα. Για να «πουλήσουν» …ακόμα λίγο Θεό, ο οποίος ασφαλώς κι έχει πολλά χρόνια να πιάσει νυστέρι. Κι αν το έπιανε. σίγουρα πρώτα θα πετσόκοβε τους απατεώνες που λυμαίνονται το σπίτι του. Ο Θεός δεν είναι γιατρός. Τα νοσοκομεία έχουν ανάγκη γιατρούς και νοσοκόμους (και τώρα δεν έχουν...). Ο Θεός είναι για να τα έχουν καλά εκείνοι που τον πιστεύουν με τα μέσα τους, με τα εσώψυχά τους. Ο Θεός είναι για την ψυχή, όχι για το σώμα.
Στο φινάλε, ρε παλικάρια, αντί να πουλάτε ίαση με τα -άντε, ας το καταπιούμε- κόκαλα της Αγίας, γιατί ως εκπρόσωποι του Θεού δεν βγάζετε ένα νομοθετικό διάταγμα που να απαγορεύει τους καρκίνους; Ή, μήπως, δεν συμφωνεί με αυτό ο Πανάγαθος;
