Το βίντεο αποσύρθηκε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά τις αντιδράσεις, πυροδοτώντας μια ευρύτερη συζήτηση για τα προσωπικά όρια των παιδιών, τον ρόλο της οικογένειας και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διδάσκεται η έννοια της συναίνεσης από μικρή ηλικία.
Η διαφήμιση αποτελεί μέρος της εκστρατείας «We-Consent», που διοργανώνει το Dublin Rape Crisis Centre (DRCC), το Κέντρο Υποστήριξης Θυμάτων Βιασμού του Δουβλίνου. Στόχος της είναι να αναδείξει τη σημασία του σεβασμού των προσωπικών ορίων, ακόμη και στις καθημερινές οικογενειακές σχέσεις.
Ωστόσο, το μήνυμα δεν έγινε δεκτό με τον ίδιο τρόπο από όλους. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της Ιρλανδίας, Τζιμ Ο'Κάλαχαν, χαρακτήρισε τη διαφήμιση «υποτιμητική για τους παππούδες», ενώ άλλοι επικριτές τη θεώρησαν υπερβολική και ακατάλληλη. Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της καμπάνιας επιμένουν ότι δεν στρέφεται εναντίον των παππούδων, αλλά υπενθυμίζει πως κάθε παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες και δικαιούται να εκφράζει τη δυσφορία του.
«Δεν θέλουν όλοι μια αγκαλιά»
Στο βίντεο, η εξώπορτα ενός σπιτιού ανοίγει και αποκαλύπτει ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Οι παππούδες αγκαλιάζουν τον εγγονό τους και στη συνέχεια πλησιάζουν για να αγκαλιάσουν την εγγονή τους, η οποία φαίνεται να αισθάνεται άβολα.
Η σκηνή διακόπτεται γρήγορα και ακολουθεί ένα γραφικό με το μήνυμα και τη φωνητική αφήγηση: «Not everyone wants a hug. Even from the people who love them. Awkward? Maybe. Important? Absolutely». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Δεν θέλουν όλοι μια αγκαλιά. Ακόμη κι από τους ανθρώπους που τους αγαπούν. Άβολο; Ίσως. Σημαντικό; Απολύτως».
Ο τόνος της διαφήμισης είναι ουδέτερος, ωστόσο το μήνυμά της προκάλεσε έντονη αντιπαράθεση. Το συγκεκριμένο βίντεο είναι ένα από τα τρία που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της καμπάνιας We-Consent.
Η συζήτηση που ακολούθησε δεν περιορίστηκε στο αν μια αγκαλιά χρειάζεται προηγούμενη συγκατάθεση. Έφερε στο προσκήνιο ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τις κοινωνικές αντιλήψεις που αλλάζουν, τη θέση της οικογένειας στην ανατροφή των παιδιών και τον καλύτερο τρόπο για να μάθουν τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα όριά τους.
Η παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης και η απόσυρση
Ένας από τους πιο έντονους επικριτές της διαφήμισης ήταν ο Ιρλανδός υπουργός Δικαιοσύνης, Τζιμ Ο'Κάλαχαν, το υπουργείο του οποίου αποτελεί μία από τις πηγές χρηματοδότησης του Dublin Rape Crisis Centre. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έγιναν γνωστές, η απόσυρση του βίντεο ακολούθησε παρέμβαση υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου.
Ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι το περιεχόμενο δεν εκφράζει τις απόψεις της κυβέρνησης, χαρακτηρίζοντάς το ακατάλληλο και προσβλητικό για τους παππούδες. «Δεν αντιπροσώπευε τις απόψεις της κυβέρνησης», δήλωσε, προσθέτοντας πως «είναι πολύ σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι κατανοούν την έννοια της συναίνεσης όταν πρόκειται για σεξουαλικές σχέσεις, το συγκεκριμένο βίντεο δεν προωθούσε αυτόν τον στόχο και, από πολλές απόψεις, είχε το αντίθετο αποτέλεσμα».
Σε ανακοίνωσή του προς τον ιρλανδικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα RTÉ, το Dublin Rape Crisis Centre εξήγησε ότι τα βίντεο βασίζονταν στην ιδέα πως τα όρια πρέπει να γίνονται σεβαστά από μικρή ηλικία και ότι τα παιδιά πρέπει παράλληλα να μαθαίνουν να σέβονται τα όρια των άλλων.
«Θα αφαιρέσουμε τα βίντεο από τα κανάλια μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ θα προβληματιστούμε για το κατά πόσο έχουν το θετικό αποτέλεσμα που επιθυμούμε», ανέφερε ο οργανισμός.
«Σπατάλη χρημάτων» και «παράλογη» προσέγγιση
Στο ίδιο μήκος κύματος με τον υπουργό κινήθηκε και ο γερουσιαστής του κόμματος Fine Gael, Γκάρεθ Σκάχιλ, ο οποίος χαρακτήρισε τη διαφήμιση σπατάλη πόρων.
«Αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι ότι χρησιμοποιήθηκαν δημόσια χρήματα για τη χρηματοδότηση μιας διαφήμισης που, στην καλύτερη περίπτωση, δεν είχε μελετηθεί σωστά και, στη χειρότερη, είναι προσβλητική και δυνητικά επιζήμια για τον ηλικιωμένο πληθυσμό», δήλωσε.
Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι το συγκεκριμένο βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το οποίο χρηματοδοτήθηκε με δημόσιους πόρους, απέχει «ένα εκατομμύριο μίλια από τον στόχο».
Ο ίδιος συνέχισε με μια ειρωνική αναφορά στις γιορτές των Χριστουγέννων και στις οικογενειακές συναντήσεις που πραγματοποιούνται εκείνη την περίοδο:
«Τι ακολουθεί; Θα χρειαστεί να υπογράφουμε έντυπα συναίνεσης στις αίθουσες αφίξεων των αεροδρομίων του Δουβλίνου, του Σάνον, του Νοκ και του Κορκ αυτά τα Χριστούγεννα, πριν μπορέσουμε να χαιρετήσουμε τα μέλη της οικογένειάς μας;».
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης διευκρίνισε ότι τα βίντεο δημιουργήθηκαν από το DRCC με χαμηλό κόστος και με τη συμμετοχή εθελοντών. Όπως τόνισε, δεν αποτελούσαν μέρος κυβερνητικής διαφημιστικής εκστρατείας.
Την κριτική του διατύπωσε και ο δρ Έοϊν Ο'Μάλεϊ, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου (Dublin City University), ο οποίος θεωρεί ότι η διαφήμιση αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα υπέρβασης των ορίων από την πλευρά του κράτους.
«Βλέπουμε ανθρώπους να προωθούν ιδέες που βρίσκονται πέρα από το κυρίαρχο ρεύμα», ανέφερε.
Ο ίδιος αναγνώρισε ότι η σημασία της συναίνεσης είναι μια εύλογη αρχή για τους περισσότερους ανθρώπους, υποστηρίζοντας, ωστόσο, ότι το συγκεκριμένο βίντεο φτάνει στα άκρα.
«Η ιδέα ότι χρειάζεται μια διαφήμιση για να πει στους παππούδες ότι δεν πρέπει να αγκαλιάζουν τα εγγόνια τους, ότι πρέπει να ζητούν εκ των προτέρων την άδειά τους, φαίνεται παράλογη στους περισσότερους φυσιολογικούς ανθρώπους», δήλωσε.
Παράλληλα, επικαλέστηκε το Σύνταγμα της Ιρλανδίας, το οποίο, όπως σημείωσε, αναγνωρίζει την οικογένεια ως βασική μονάδα για την εκπαίδευση και την ανατροφή των παιδιών. Κατά την άποψή του, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία υπερβαίνει αυτό το πλαίσιο.
Πηγή: newsbomb.gr
