Σε ένα παριζιάνικο κατάστημα οπλισμού, ο Ιβ Γκολέ έχει δει τις πωλήσεις του να δεκαπλασιάζονται μετά τις λεηλασίες του περασμένου Σαββατοκύριακου κατά τη διάρκεια των κοινωνικών ταραχών.
Μπροστά στις διαδηλώσεις του ερχόμενου Σαββάτου, οι καταστηματάρχες «οπλίζονται επειδή φοβούνται πολύ», λέει.
Το απόθεμά του από εκτοξευτές σφαιρών από καουτσούκ, διαθέσιμοι προς αγορά χωρίς άδεια για ενήλικες, έχει ήδη εξαντληθεί.
Ορισμένοι από τους πελάτες του «βρέθηκαν παγιδευμένοι στα καταστήματά τους με πλιατσικολόγους», λέει, περιτριγυρισμένοι από όπλα και κυνηγετικά γιλέκα.
Σε ένα άλλο κατάστημα πώλησης οπλισμού στην πρωτεύουσα, ο Μικέλ (σ.σ. το όνομα του έχει αλλάξει) μόλις αγόρασε σπρέι πιπεριού. Είναι «για την περίπτωση που πλιατσικολόγοι εισβάλουν στο κατάστημα», λέει αυτός ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος οπτικών κοντά στον σταθμό Γκαρ ντε λ'Εστ.
Είναι ένας τρόπος να «έχεις κάποια μορφή άμυνας» και «χρησιμεύει για καθησυχασμό» σε περίπτωση βανδαλισμού, εξηγεί.
Στη λεωφόρο Μαζέντα, η οποία συνδέει τον σταθμό Γκαρ ντε λ'Εστ με την Πλατεία Δημοκρατίας, σκηνικό βίας το περασμένο Σάββατο, εργαζόμενοι προστατεύουν τις βιτρίνες με πάνελ από κόντρα πλακέ.
Ορισμένα από αυτά τα αυτοσχέδια προστατευτικά έχουν γίνει εργαλεία στήριξης για τους εμπόρους: αφίσες καλούν ανθρώπους να συμμετάσχουν σε μια ομάδα WhatsApp της γειτονιάς, κυρίως για να «αποτρέψουν διαρρήξεις», ενώ άλλοι τους προσκαλούν να συνεισφέρουν σε μια συγκέντρωση χρημάτων για τον «Αλί Χοσεϊν και τον κατεστραμμένο εξοπλισμό» μετά τη λεηλασία του καταστήματός του.
Ένα μεσιτικό γραφείο σχολίασε ειρωνικά την κατάσταση: «Λίγο λιγότερη διαφάνεια στη βιτρίνα, αλλά πάντα μέγιστη διαφάνεια στις συναλλαγές μας. Είμαστε ανοιχτοί και διατηρούμε το ηθικό μας ψηλά!»
Στα πεζοδρόμια, σπασμένα τζάμια και άδεια φιαλίδια διαλύματος που χρησιμοποιούνται για το ξέπλυμα ματιών μετά από ρίψη δακρυγόνων, εξακολουθούν να βρίσκονται διάσπαρτα ανάμεσα σε πεσμένα φύλλα των αρχών του φθινοπώρου.
Φυγή από την πρωτεύουσα
Ενώ ορισμένοι καταστηματάρχες αποκτούν όπλα, άλλοι οπλίζονται με υπομονή.
«Το περασμένο Σάββατο ήταν μια φρίκη. Φοβήθηκα για τη ζωή μου», λέει ο Ζοσέ Γκετς, κομμωτής. «Αλλά δεν θέλω να πιστέψω ούτε λεπτό ότι θα συμβεί το ίδιο και το Σάββατο», προσθέτει, βέβαιος ότι το κράτη «έλαβε υπόψη τι συνέβη».
Πίσω του, η γυάλινη πόρτα του κομμωτηρίου του, σπασμένη από τους ταραξίες, είναι μπαλωμένη με μερικές σανίδες που επιτρέπουν να μπει αέρας.
Ο Εμανουέλ Ρενάλ, 60 ετών, ιδιοκτήτης ενός καταστήματος χρωμάτων οικοδομών σε απόσταση αναπνοής από τον σιδηροδρομικό σταθμό Γκαρ ντε λ'Εστ, παραμένει ψυχικά τραυματισμένος μετά τη βία του Σαββατοκύριακου. Κοιμάται στο μαγαζί του από τη Δευτέρα, το οποίο είναι πλέον μισοάδειο.
«Το επόμενο Σάββατο, αμφιβάλλω αν θα είμαστε ανοιχτά», λέει. «Ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί οι πλιατσικολόγοι ήρθαν να κλέψουν χρώματα και εργαλεία».
Πηγή: Skai.gr
