Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ζήτησε την έμπρακτη στήριξη από την πλατιά μάζα των φίλων του Παναθηναϊκού για το ιστορικό εγχείρημα της συστέγασης όλων των τμημάτων του συλλόγου στον Βοτανικό και το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές και ξεκάθαρο: «εάν όχι τώρα, πότε;».
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα.
Για τον απλούστατο λόγο ότι οι συνθήκες, για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία του συλλόγου, εμπεριέχουν: ΚΑΙ το μείζον θέμα του γηπέδου. ΚΑΙ την ΠΑΕ. ΚΑΙ την ΚΑΕ. ΚΑΙ τον Ερασιτέχνη...
Ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν υπήρξε προοπτική για ενιαίο Παναθηναϊκό στην πράξη. Μόνο στα λόγια.
Ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν υπήρξε η προοπτική να υφίσταται ένας επικεφαλής αποφασισμένος να τεθεί μπροστάρης για όλα τα τμήματα του συλλόγου, ένα πρόσωπο μάλιστα το οποίο είναι κοινώς αποδεκτό από την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.
Το «εμείς θα σε κρατήσουμε Παναθηναϊκέ» πρέπει να εφαρμοστεί στην πράξη, τώρα στην πιο δύσκολη, την πιο κομβική χρονική συγκυρία του συλλόγου.
Ενας λόγος παραπάνω, όταν το πλάνο θα το τρέξει ο μοναδικός επιχειρηματίας που εξακολουθεί να ασχολείται ενεργά με το σύλλογο, για οποιονδήποτε λόγο κι αν το κάνει.
Η ενεργός συμμετοχή στη «μάννα του λόχου» απ’ όσο το δυνατόν περισσότερους επιφανείς, επώνυμους και ανώνυμους Παναθηναϊκούς, αποτελεί βασικό στόχο για να δημιουργηθούν ακόμα καλύτερες συνθήκες και να αυξηθούν στο μέγιστο βαθμό οι βάσιμες ελπίδες περάτωσης του πρότζεκτ της συστέγασης όλων των τμημάτων του «τριφυλλιού» στον Βοτανικό.
Το πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα, άλλωστε, έχει ήδη πραγματοποιηθεί μετά τις απανωτές επαφές και τις συναντήσεις που έχουν γίνει από τον ίδιο τον Γιαννακόπουλο και τους άμεσους συνεργάτες του όλο αυτό το διάστημα, έχοντας πάρει τις απαιτούμενες εγγυήσεις επί παντός επιστητού από το Δήμο και την πολιτεία για της περάτωση του συγκεκριμένου εγχειρήματος.
Το δεύτερο βήμα εμπεριέχει την εξής πραγματικότητα: ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν έχει υποστηρίξει ποτέ στο παρελθόν ότι είναι «μεγιστάνας», πλην όμως στην πράξη χρηματοδοτεί εξ ολοκλήρου τα τελευταία χρόνια το τμήμα μπάσκετ του συλλόγου, οδηγώντας το σε απανωτούς εγχώριους τίτλους, ενώ από την περασμένη σεζόν έχει αναλάβει τη διάσωση του Ερασιτέχνη και τη διευθέτηση των μέχρι πρότινος υπέρογκων χρεών που κουβαλούσε.
Εν ολίγοις, κρατάει ήδη δύο καρπούζια στη μασχάλη και προετοιμάζεται να κάνει ένα ακόμα μπάσιμο για το τρίτο και πιο ογκώδες από πάσα άποψη. Αυτό της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Φυσικό κι επόμενο είναι να ζητήσει και από την πλατιά μάζα των φίλων του συλλόγου να βάλει «πλάτη» και να συμπορευτεί μαζί του για την υλοποίηση του ιστορικού οράματός του για έναν ενιαίο Παναθηναϊκό και μία καταπράσινη πολιτεία στον Βοτανικό.
Το (νέο) μπάσιμο για την απόκτηση της «πράσινης» ΠΑΕ τέθηκε και επισήμως την Παρασκευή, με τις πρώτες προειδοποιητικές βολές προς τον Αλαφούζο.
Το χρέος έχει πέσει στα 20 εκατ. ευρώ και φαίνεται διαχειρίσιμο, οι συνθήκες είναι σαφώς ευνοϊκότερες σε σχέση με πέρυσι όταν και «πολιόρκησε» τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ για την αγορά των μετοχών του και κατόπιν το μάνατζμεντ, αλλά ακριβώς επειδή με τον Αλαφούζο ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει και ποια στάση θα επιλέξει να κρατήσει, οι κινήσεις στη σκακιέρα των δύο πλευρών είναι πιθανό να περάσουν από διάφορες φάσεις. Το σημαντικότερο όμως σε αυτή τη φάση είναι υλοποιηθούν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που έθεσε ο Γιαννακόπουλος. Η τρίτη που εμπεριέχει τον Αλαφούζο, προφανώς και είναι σημαντική, αλλά είναι σαφές ότι έχει άμεση συνάρτηση με τις υπογραφές για το γηπεδικό και τη συνεισφορά του κόσμου.
Προς το παρόν είμαστε στην αρχή της διαδρομής των ιστορικών εξελίξεων. Αλλωστε, μέχρι τον Σεπτέμβρη, όταν θα υπάρχουν χειροπιαστές εξελίξεις και υπογραφές, υπό την έννοια ότι τότε θα αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του ο νέος Δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης, θέτοντας το πρότζεκτ του Βοτανικού εκ των πραγμάτων στην τελική ευθεία, υπάρχει χρόνος.
Και μέχρι τότε θα πρέπει και η πλατιά μάζα του κόσμου του Παναθηναϊκού, όσο έχει τη δυνατότητα η τσέπη του καθενός, να σκεφτεί καλά στο μυαλό της τα υπάρχοντα δεδομένα και την προοπτική που υφίσταται για τη σωτηρία του συλλόγου στο σύνολό του.
Για το παρόν και το μέλλον. Για την παρούσα ταλαιπωρημένη γενιά, αλλά και τις επόμενες γενιές που έρχονται…
