To πρώτο που θέλω να σημειώσω είναι η εικόνα του άδειου σταδίου. Σε τέτοιες συνθήκες, όση όρεξη και να έχεις, όσο καλά προετοιμασμένος και να είσαι, δυσκολεύεσαι. Να βρεις ρυθμό, να συνειδητοποιήσεις πως παίζεις αγώνα πρωταθλήματος, κάτι που ειδικά στο πρώτο μέρος, φάνηκε να επηρεάζει και τις δύο ομάδες.
Η ΑΕΚ ξεκίνησε με σχηματισμό 1-4-2-3-1 και ο ΑΡΗΣ με σχηματισμό 1-4-3-3.
Η ΑΕΚ είχε δύο πρόσωπα. Ευτύχησε να προηγηθεί νωρίς, γεγονός που της επέτρεψε να δώσει μέτρα και γήπεδο στον Αρη για να μπορέσει να βγει σε φάση αντεπίθεσης και δεν επέλεξε να παίξει κυριαρχικό ποδόσφαιρο, πρωτοβουλίας.Είναι χαρακτηριστικό πως στο συγκεκριμένο διάστημα, είναι ζήτημα αν οι ακραίοι μπακ της ΑΕΚ ανέβηκαν μια-δύο φορές τη σέντρα.
Ο Αρης από την άλλη, πέραν μιας αντεπίθεσης, δεν απείλησε, ακόμη και στο διάστημα που φάνηκε να πατάει καλύτερα στο γήπεδο, στο τελευταίο δηλαδή εικοσάλεπτο του πρώτου ημιχρόνου. Γενικά, ήταν πολύ αναποτελεσματικός, ομάδα που φάνηκε –σε όλη τη διάρκεια του αγώνα - πως είναι «αδούλευτη» επιθετικά, ομάδα που δεν έδειχνε ικανή να απειλήσει.
Στο δεύτερο μέρος, η ΑΕΚ ήταν πολύ καλύτερη. Βρήκε και πάλι ένα γρήγορο γκολ, το οποίο ουσιαστικά αποτελείωσε τον Αρη, ο οποίος ανεβάζοντας πιο ψηλά την άμυνα της έδωσε τη δυνατότητα να βρει περισσότερους ελεύθερους χώρους. Το σημαντικότερο ήταν πως απλοποίησε αρκετά το παιχνίδι της κι έτσι έβγαινε πολύ πιο εύκολα και γρήγορα μπροστά.
Παράδειγμα γι' αυτό αποτελεί η συμμετοχή του Λιβάγια στο τρίτο και τέταρτο γκολ. Στο τρίτο γκολ είναι αυτός που ξεκινάει την επίθεση, με το τακουνάκι στον Μπογέ και στο τέταρτο, πρώτα ανοίγει την μπάλα, ακολουθεί την φάση με κίνηση trailer, παίρνει την μπάλα σωστά από τον Μπογέ και σκοράρει.
Αυτός ο Λιβάγια, της μια επαφής, είναι πιο χρήσιμος από τον Λιβάγια που κρατάει περισσότερο την μπάλα στα πόδια του. Ειδικά μάλιστα όταν παίζει ως δεύτερος επιθετικός, θα πρέπει να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, προκειμένου η ανάπτυξη και η κυκλοφορία να γίνεται πιο γρήγορα και οργανωμένα.
Και γενικά, πέραν του Κροάτη, η ΑΕΚ πήρε τα... πάντα από τους επιθετικούς της. Κυρίως φυσικά τα γκολ. Ο Μπογέ είναι ένας παίκτης που θέλει την μπάλα στα πόδια του και έχει ό,τι χρειάζεται για να δημιουργήσει καταστάσεις στις αντίπαλες άμυνες (το 70% του πρώτου γκολ προέρχεται από τον τρόπο που παίρνει την μπάλα). Ο Πόνσε πέτυχε δυο σεντερφορίσια γκολ και έδειξε ότι όταν τροφοδοτείται σκοράρει. Εξάλλου τα φορ ζουν από τις πάσες...
Αυτήν ακριβώς την εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου πρέπει να κρατήσει η ΑΕΚ, όχι μόνο από πλευράς σκοραρίσματος, αλλά κυρίως από πλευράς πρωτοβουλιών, δημιουργικότητας, κάθετου ποδοσφαίρου, βοήθειας των μπακ στους επιθετικούς, που δημιουργούσαν τις ανισορροπίες και ουσιαστικά διαμόρφωσαν το αποτέλεσμα και την έκταση του. Βοήθησε πολύ το γεγονός ότι στα χάφ σήμερα έπαιζαν δυο παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ο Γαλανόπουλος πιο ανασταλτικός και ο Άλεφ πιο δημιουργικός με πιο κάθετες πάσες που οποιαδήποτε ομάδα έχει ανάγκη.
Εκεί φάνηκε ξεκάθαρα πως ήταν στο χέρι της Ενωσης η εξέλιξη και η διαμόρφωση του παιχνιδιού, ειδικά από την στιγμή που ακόμη και στο μέτριο πρώτο ημίχρονο, ήταν εξαιρετική τακτικά, αμυνόμενή σωστά με άριστες μεταβάσεις από την επίθεση στην άμυνα.
Ο Ουζουνίδης βοήθησε την ομάδα με τις κινήσεις και τις επιλογές του, φάνηκε πως αυτό που ζητούσε από τους παίκτες του στο πρώτο μέρος το είδε να συμβαίνει στο δεύτερο. Ο,τι έπρεπε να πάρει από κάθε της παίκτη η ΑΕΚ στο δεύτερο μέρος, ό,τι και όπως έπρεπε να το κάνει ο καθένας, το πήρε και το έκανε.
Ο Ερέρα από την άλλη, μπορεί να ζητούσε κατοχή, να ζητούσε κράτημα της μπάλας, αλλά επιθετικά η ομάδα του, όπως είπα, είναι «αδούλευτη».
Στο κομμάτι των στατικών φάσεων, που στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι ιδιαίτερα σημαντικές, η ΑΕΚ βρήκε ένα γκολ και είχε (με τον Πόνσε στο 8') μια ακόμη καλή ευκαιρία, ενώ ανασταλτικά ούτε στον συγκεκριμένο τομέα «ένιωσε» τον Αρη.
Συμπερασματικά, ο Ουζουνίδης, σίγουρα έχει να κρατήσει πολλά από το παιχνίδι. Τόσο για να αποφύγει την επανάληψη τους (πρώτο ημίχρονο) όσο κυρίως για να πατήσει σε αυτά (δεύτερο ημίχρονο) και να συνεχίσει να παρουσιάζει μια ΑΕΚ σαφώς πιο ορθολογική και δημιουργική επιθετικά σε σχέση με πέρυσι.
