Η είδηση δεν πέρασε στα ψιλά. Θα αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Αρχικά κυκλοφορούσε ως φήμη, στη συνέχεια έγινε πληροφορία και εντέλει επιβεβαιώθηκε και ανακοινώθηκε. Ο Λεβαδειακός απέκτησε τον Μπραντάο. Τον σπουδαίο Μπραντάο, τον πολύ Μπραντάο, τον Μπραντάο με συμμετοχές στο Champions League, σε μια τεράστια ευρωπαϊκή καριέρα, με τίτλους, με ατομικές διακρίσεις, με εξωφρενικές αμοιβές και ποσά που δαπανήθηκαν σε μεταγραφές… Έφερε τον Βραζιλιάνο σε ηλικία 37 ετών, προφανώς σε μια φάση φθίνουσα για την καριέρα του, όμως όχι και τόσο μεγαλύτερο από τον Όσκαρ Καρντόσο ή τον Ούγκο Αλμέιδα. Δεν του αξίζει λίγος χώρος παραπάνω;
1. Ποιος είναι ο Μπραντάο;
Απάντηση πρώτη και βασική για την ιστορία μας. Είναι δύσκολο να ψάξεις στην Βραζιλία πληροφορίες για τον 37χρονο επιθετικό αναγράφοντας απλώς το όνομά του. Καλό θα ήταν να προσθέσεις κριτήρια ή να ψάξεις κάτω από το Εβαέβερσον Λίμος Ντα Σίλβα. Έτσι ονομάζεται ο γνωστός Μπραντάο, που γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου του 1980 στο Σάο Πάουλο. Δε θα τον βρεις, όμως, συχνά στη γενέτειρά του, αφού η ζωή τον έφερε να μετακομίζει συχνά και να βρίσκει… λιμάνι στα σύνορα με την Αργεντινή και την Παραγουάη. Η φύση, η οποία πάντα τον κινούσε την περιέργεια τον κέρδισε στην εξωγηπεδική του ενασχόληση.
«Αγόρασα μια τεράστια φάρμα στη Λοντρίνα και από το 2005 καλλιεργώ καλαμπόκι, φασόλια και σιτάρι. Ένας θείος μου φροντίζει τη φάρμα και η αδερφή μου τα διοικητικά και οικονομικά», διηγείται ο Μπραντάο, ο οποίος πάντα είχε τον τρόπο να ιντριγκάρει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν ήταν απλώς η αγάπη του για τη μόδα, τα λαμπερά σκουλαρίκια και οι χοντρές αλυσίδες στο λαιμό, ούτε ήταν η αγάπη του για τη μουσική και η παράλληλη με το ποδόσφαιρο δραστηριότητά του ως μάνατζερ και στιχουργός του νικητή του βραζιλιάνικου Star Academy, Ενρίκε Λέμες.
Ήταν ο πατέρας του, ήταν η οικογένειά του, ήταν η πορεία του, ήταν το γεγονός πως και ο ίδιος έμοιαζε ώρες-ώρες ως ένα θαύμα της φύσης. Η Λοντρίνα, μια πόλη με πληθυσμό περίπου 1,5 εκ. κατοίκων, έμοιαζε μια εποχή να ανήκει στον πατέρα του! Επιθετικός και εκείνος, ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας που κατάφερε να φτάσει ως τα ημιτελικά του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος το 1977. Ο μικρός Μπραντάο είχε το ποδόσφαιρο στο αίμα του. Αλλά δεν είχε μόνο αυτό.
«Πάντα με ενθάρρυνε η οικογένειά μου να παίξω, όμως πριν απ’ όλα ήθελαν να μορφωθώ. Προσπάθησα να πάω στο κολέγιο, ήθελα να σπουδάσω βιολογία, ωστόσο ήρθε μια στιγμή που ήταν αδύνατον να τα συνδυάσω. Έπρεπε να διαλέξω πανεπιστήμιο ή ποδόσφαιρο. Δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να ξεχωρίσουν και να γίνουν ποδοσφαιριστές στη Βραζιλία και ευχαριστώ το Θεό που μου έδωσε την ευκαιρία».
2. Τι έκανε στην καριέρα του ο Μπραντάο;
Αν όλοι οι ποδοσφαιριστές ονειρεύονται την υστεροφημία τους και την κληρονομιά που θα αφήσουν πίσω τους, το σπουδαιότερο επίτευγμα του Μπραντάο δεν ήταν οι τίτλοι, τα γκολ και οι μεταγραφές. Ήταν ο δρόμος που άνοιξε, παίρνοντας μια απόφαση γεμάτη ρίσκο στα 22 του χρόνια. Απάντηση δεύτερη, λοιπόν: Ο 37χρονος Βραζιλιάνος ήταν ο πρώτος που έπαιξε στη Σαχτάρ και όπως είναι γνωστό ακολούθησαν δεκάδες συμπατριώτες του, οι οποίοι θα έγραφαν ιστορία με την ουκρανική ομάδα.
«Οι πρώτοι έξι μήνες της μετάβασης ήταν τρομακτικά δύσκολοι. Θα παραδεχτώ ότι συχνά έκλαιγα. Η γλώσσα ήταν εντελώς ακατανόητη για μένα, δεν υπήρχαν άλλοι Βραζιλιάνοι και, Θεέ μου, έκανε πολύ κρύο. Έβαλα στο μυαλό μου όλα τα καλά που θα έρθουν και όσα θα πετύχω κι έτσι κατόρθωσα να αντέξω. Θα είμαι πάντα ευτυχισμένος και περήφανος για τον δρόμο που άνοιξα σε έναν σύλλογο, ο οποίος πλέον είναι διεθνώς αναγνωρισμένος».
Ο Μπραντάο έμεινε εφτά χρόνια στη Σαχτάρ πριν δαπανήσει η Μαρσέιγ έξι εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει. Κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ουκρανίας. Στη Γαλλία τα πράγματα δεν πήγαν ακριβώς όπως θα τα ήθελε (σ.σ. λεπτομέρειες στην απάντηση «3»), ωστόσο πήρε ένα πρωτάθλημα, τρία κύπελλα με τη Μαρσέιγ, ένα κύπελλο με την Σεντ Ετιέν, ενώ αγωνίστηκε και στην Μπαστιά. Έπαιξε στη Γαλλία συνολικά έξι χρόνια και απέκτησε γαλλικό διαβατήριο.
3. Είναι ο Μπραντάο κωλόπαιδο;
Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα! Αλληγορικό, προφανώς. Ένας από τους βασικότερους λόγους που τα μίντια ασχολήθηκαν πολύ μαζί του στην καριέρα του και αφιέρωσαν αναλύσεις και συνεντεύξεις για τον Μπραντάο ήταν η εκκεντρική του συμπεριφορά. Και δεν ξεκινούσε το πρόβλημα στη Γαλλία. Το μακρινό 2005, ο Μιρτσέα Λουτσέσκου τον είχε στείλει να προπονείται στη δεύτερη ομάδα της Σαχτάρ, αιτιολογώντας την απόφασή του ως αντίδραση στον εγωισμό του παίκτη. «Θα έχει χρόνο να σκεφτεί τις πράξεις του και να επιστρέψει καλύτερος», σχολίαζε δεικτικά ο Ρουμάνος προπονητής.
«Όλα τα λάθη που έχω κάνει στο παρελθόν με βοήθησαν να αναπτυχθώ και να ωριμάσω ως άνθρωπος. Σήμερα, μπορώ να το πω, είμαι πιο ήρεμος και ξέρω τι πρέπει να κάνω μέσα στο γήπεδο». Το πρώτο πρόβλημα που σημάδεψε την καριέρα του δεν ήταν, όμως, εντός γηπέδου. Και εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι τον στιγμάτισε αδικαιολόγητα και πιθανόν να του στέρησε μια σπουδαιότερη καριέρα.
Όλα ξεκίνησαν στις 9 Μαρτίου του 2011. Σε μια εποχή που ο Βραζιλιάνος είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα με τη Μαρσέιγ, είχε πετύχει εννέα γκολ σε 30 ματς τη σεζόν του τίτλου, έπαιζε βασικός στο Champions League και έμοιαζε να κάνει απόσβεση των χρημάτων του. Μέχρι που έφτασε η αστυνομία στο σπίτι του και του απήγγειλε κατηγορίες για βιασμό! Για τον Μπραντάο, η Γαλλία δεν ήταν πλέον ασφαλές μέρος για να παίζει. Μέχρι να προχωρήσει η υπόθεση δεν αγωνίστηκε ξανά και έφυγε δανεικός για δύο συνεχόμενες μισές σεζόν πρώτα στην Κρουζέιρο και μετά στην Γκρέμιο.
Η 23χρονη κοπέλα, την οποία είχε γνωρίσει σε ένα κλαμπ, τον κατηγόρησε ότι σταμάτησε το πολυτελές του SUV στον αυτοκινητόδρομο και τη βίασε. Ο Μπραντάο ήταν εξ αρχής κάθετος για την αθωότητά του. «Ο πελάτης μου δεν αρνείται τη συνεύρεση με την κοπέλα, όμως ξεκαθαρίζει ότι ήταν συναινετική». Τόσο κοινότυπο που θα έπρεπε να έχει απαγορευτεί… Ήταν, ωστόσο, η αλήθεια.
Η αστυνομία υποψιάστηκε ότι κάτι δεν ταίριαζε στην υπόθεση από τις συνεχείς εναλλαγές στην κατάθεση της κοπέλας, όπως και από το γεγονός ότι ο αυτοκινητόδρομος που επικαλείτο ότι έγινε το έγκλημα ήταν εκείνο το βράδυ κλειστός. Σύντομα ανακάλυψε δεκάδες σβησμένα μηνύματα από εκείνο το βράδυ, στα οποία η κοπέλα περιέγραφε στους φίλους τους πώς σκοπεύει να τυλίξει τον Βραζιλιάνο για να τον εκβιάσει αργότερα. Το κακό είχε γίνει.
«Το δυσκολότερο είναι οι άνθρωποι που με καταδίκασαν χωρίς να ξέρουν. Κατέθεσα στο δικαστή ότι είμαι αθώος και από εκείνο το σημείο για μένα είχε κλείσει η υπόθεση. Ήταν μια διαδικασία που με έκανε να ωριμάσω. Ο Τύπος έγραφε συνέχεια για την υπόθεση, η τηλεόραση έπαιζε το θέμα κάθε μέρα. Υπήρχαν τεράστιοι τίτλοι στην αρχή και τώρα που αθωώθηκα μικροί-μικροί. Δεν έχω τίποτα με τους δημοσιογράφους, αλλά θέλω να γράφουν ότι είμαι αθώος».
Η περιπέτεια θα ολοκληρωνόταν και ο Μπραντάο θα επέστρεφε στη Μαρσέιγ τον Ιανουάριο του 2012. Η επόμενη υπόθεση θα τον έβρισκε στη Σεντ Ετιέν. Και για εκείνην δε θα υπήρχε ικανή απολογία για να τον σώσει. Στις 18 Αυγούστου του 2014, μετά την αναμέτρηση με τη Παρί Σεν Ζερμέν, ο Βραζιλιάνος επιθετικός θα κουτουλήσει τον Τιάγκο Μότα στα αποδυτήρια. Ο Ιταλός θα υποστεί κάταγμα στη μύτη, οι κάμερες θα καταγράψουν το περιστατικό και η τιμωρία του θα είναι βαρύτατη. Έξι μήνες αποκλεισμός, 20.000 ευρώ πρόστιμο και ένας μήνας φυλάκιση, μια ποινή ωστόσο που μεταβλήθηκε σε κοινωνικό έργο. Ο κόσμος ήταν εναντίον του. Και δεν άλλαξε γνώμη ούτε μετά από τρεις μήνες, όταν για πρώτη φορά τοποθετήθηκε δημοσίως ο Μπραντάο για το περιστατικό.
«Ο λόγος που έκανα τόσο καιρό για να εξηγήσω τη δική μου θέση, είναι επειδή το κρατούσα για τη δικαιοσύνη. Δεχόμουν προσβολές σε όλη τη διάρκεια του ματς, δε θέλω καν να επαναλάβω τα λόγια του Τιάγκο Μότα. Πολύ σκληρά λόγια για μένα και την οικογένειά μου. Δεν τον περίμενα για να τον χτυπήσω, αλλά για να του μιλήσω. Δεν ήταν μια προμελετημένη κίνηση. Ήθελα να του μιλήσω για να ηρεμήσω. Έχω μετανιώσει για την κίνησή μου. Αμέσως το μετάνιωσα. Θέλω να ζητήσω συγγνώμη επειδή είμαι επαγγελματίας και πρέπει να δίνω το σωστό παράδειγμα για τα παιδιά, τους οπαδούς και τον κόσμο. Η ποινή μου ήταν πολύ μεγάλη και δε νομίζω ότι η ομοσπονδία έλαβε υπόψη της την απολογία μου».
4. Μπορεί ακόμα να παίξει ο Μπραντάο;
Προφανώς και η τελευταία ερώτηση μπορεί να απαντηθεί μόνο από τους… μελλοντολόγους. Το παρατσούκλι που κάποιοι κακεντρεχείς είχαν κολλήσει στον Βραζιλιάνο όταν ακόμα έπαιζε στη Μαρσέιγ ήταν η «γιγάντια χελώνα» και προφανώς γίνεται αντιληπτός ο παραλληλισμός. Ένας ποδοσφαιριστής που έχει παίξει σε πολύ υψηλό επίπεδο για περισσότερη από μια δεκαετία, δε γίνεται να αμφισβητείται στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο δε γίνεται να αμφισβητείται αν μπορεί να προσφέρει στον Λεβαδειακό.
Κίνητρο έχει, αλλιώς δε θα άφηνε τη Βραζιλία, το σπίτι και τη φάρμα του για να έρθει στη μαγευτική Λιβαδειά. Το μυστικό για την υπόθεση του Μπραντάο είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκεται. Στις αρχές του χρόνου υπέγραψε στην Τρικορντιάνο και έφυγε μετά από ένα ματς! «Έκανα διακοπές έξι μήνες και σκεφτόμουν πως ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσω το ποδόσφαιρο, αλλά ευτυχώς επέστρεψα. Χρειάζομαι χρόνο για να βρω τη φυσική μου κατάσταση», δήλωνε τότε και το αρχικό μυστήριο για την τόσο σύντομη συνεργασία του με τη βραζιλιάνικη ομάδα λύθηκε όταν υπέγραψε στην ομάδα του μπαμπά!
«Πάντα μου έλεγε ότι θέλει να τελειώσω την καριέρα μου στην Λοντρίνα», εξηγούσε και έκανε την επιθυμία του πραγματικότητα. «Μόνο και μόνο για την ιστορία που έχει εδώ ο πατέρας μου, θεώρησα ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να φορέσω αυτή τη φανέλα». Τη φόρεσε για εννέα παιχνίδια, πέτυχε ένα γκολ, βρήκε εν μέρει (κάτι που φαίνεται στις φωτογραφίες) τη φυσική του κατάσταση, έχασε τα περιττά κιλά και πριν μερικές μέρες ζήτησε να λύσει το συμβόλαιό του.
Θα συνεχίσει στον Λεβαδειακό αυτό το περίεργο ταξίδι της ζωής του. Κάποτε είχε πει πως αν αντέχει θέλει να παίζει ως τα 40… Για τον Μπραντάο, αλλά και την Ελλάδα ποτέ δεν είναι αργά. Τόσα χρόνια τον περιμέναμε, άλλωστε!
