Είναι ένα Mundial που η διοργάνωσή του είχε ανατεθεί στην Κολομβία, όμως εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων στη χώρα, φιλοξενήθηκε στο Μεξικό. Βασικά, όπου και να γινόταν, το άστρο του Ντιέγκο Μαραντόνα θα έλαμπε. Οντας στο peak της καριέρας του και ήδη παίκτης της Νάπολι, ο Μαραντόνα βοήθησε την Albiceleste να φτάσει στον τελικό με τα ιστορικά δύο γκολ σε βάρος της Αγγλίας στα προημιτελικά και τα ακόμα δύο στα ημιτελικά κόντρα στο Βέλγιο. Οι 114.000 θεατές που βρέθηκαν στο Azteca, είδαν έναν απίστευτο τελικό.

Η Αργεντινή πήρε προβάδισμα με δύο γκολ με τους Μπράουν και Βαλδάνο, όμως παρότι το κράτησε μέχρι το 74’, η Γερμανία μέσα σε 6 λεπτά με τους Ρουμενίγκε και Φέλερ γύρισε το ματς. Ομως ο Μαραντόνα δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Στο 83’ πέρασε μια απίστευτη πάσα στον Μπουρουσάγκα και εκείνος νίκησε τον Σουμάχερ για το τελικό 3-2 που χάρισε στην Αργεντινή και το Ντιέγκο στιγμές δόξας.

Η Ιταλία έγινε η 2η - μετά το Μεξικό - που διοργανώνει το Mundial για 2η φορά και η ίδια μαζί με την Αργεντινή και ακόμα 22 χώρες από 5 ηπείρους, έφτιαξαν την τελική 24άδα. Τα ultra αμυντικά συστήματα και ο μέσος όρος των μόλις 2.2 γκολ ανά αγώνα, οδήγησαν στην κατάργηση της πάσας προς τον τερματοφύλακα, όπως και στην αλλαγή του συστήματος βαθμολόγησης καθώς τα επόμενα χρόνια η νίκη έδινε 3 πόντους και όχι 2. Ρεκόρ ήταν οι 16 κόκκινες κάρτες και πρώτος σκόρερ με 6 τέρματα ο Σαλβατόρε Σκιλάτσι της Ιταλίας, που στην αρχή ήταν αναπληρωματικός.

Αν και ηττήθηκε στο πρώτο της ματς από το Καμερούν, η κάτοχος του τίτλου, Αργεντινή, κατάφερε να εξασφαλίσει ξανά την παρουσία της στον τελικό. Αυτή περιελάμβανε την νίκη 1-0 κόντρα στην Βραζιλία στους «16» και δύο κολλητές προκρίσεις στη διαδικασία των πέναλτι σε βάρος πρώτα της Γιουγκοσλαβίας και στη συνέχεια της Ιταλίας με πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα, Σέρχιο Γκοϊκοετσέα.

Στην άλλη πλευρά του ταμπλό, η Γερμανία των Μπρέμε, Ματέους, Κλίνσμαν, νίκησε 2-1 την Ολλανδία και στα προημιτελικά με 1-0 την Τσεχοσλοβακία, ενώ στα ημμιτελικά ήρθε η πρόκριση σε βάρος της Αγγλίας στα πέναλτι, με τον Γουόντλ να αστοχεί στην τελευταία εκτέλεση. Για πρώτη φορά είχαμε για δεύτερη σερί διοργάνωση τον ίδιο τελικό. Ξανά Γερμανία - Αργεντινή. Και ήταν η σειρά της Mannschaft να πανηγυρίσει καθώς στο Olimpico της Ρώμης με πέναλτι του Μπρέμε στο 86’ η ομάδα του Φραντς Μπεκενμπάουερ κατέκτησε τον τίτλο.