Εχοντας ηττηθεί στον τελικό του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου της ιστορίας, η Αργεντινή έκανε δικό της τον τίτλο εντός έδρας 48 χρόνια αργότερα. Απόλυτος πρωταγωνιστής ήταν ο αριστεροπόδαρος επιθετικός, Μάριο Κέμπες, ο οποίος πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις στα γήπεδα του Ροζάριο και του Μπουένος Αϊρες, αφήνοντας στα βιβλία της διοργάνωσης μια «αθάνατη» εικόνα.

Εκτός από τον θρίαμβο της Albiceleste, κάποιος μπορεί να σταθεί και στην φιναλίστ, Ολλανδία, η οποία έπαιξε σε δεύτερο σερί τελικό και έχασε ξανά από τη διοργανώτρια ομάδα. Στο Estadio Monumental της Ρίβερ Πλέιτ η ομάδα του Κάρλος Μπιλάρδο άνοιξε το σκορ με τον Κέμπες, όμως ο Νανίνγκα με κεφαλιά ισοφάρισε για τους Οράνιε. Οι τελευταίοι λίγο έλειψε να κάνουν την «κηδεία» λίγο πριν τα 90’ αφού ο Ρομπ Ρένσενμπρικ είχε δοκάρι, όμως στην παράταση ένα ακόμα γκολ του Κέμπες και ένα του Ντανιέλ Μπερτόνι, χάρισαν στην Αργεντινή το πρώτο Mundial της ιστορίας της (3-1).

Για πρώτη φορά στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου οι ομάδες που συμμετείχαν στην τελική φάση ήταν 24, ενώ στα γήπεδα της Ισπανίας, που φιλοξένησε τη διοργάνωση, υπήρξε η πρώτη διαδικασία των πέναλτι. Ηταν η τελευταία φορά που παίχτηκαν δύο φάσεις ομίλων και όλες οι ομάδες των ημιτελικών ήταν από την Ευρώπη.

Και η Ιταλία έμελλε να γίνει Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για 3η φορά στην ιστορία της. Οι Azzurri μπήκαν ξανά στα βιβλία του θεσμού, στα οποία υπάρχει ο Πάολο Ρόσι για τα 6 γκολ που πέτυχε και ο μυθικός πανηγυρισμός του Μάρκο Ταρντέλι. Σαν κλασική… Ιταλία πέρασε τον πρώτο όμιλο με 3 ισοπαλίες με Πολωνία, Καμερούν, Περού και ισοβαθμία, όμως στα δύσκολα έδειξε από τι μέταλλο είναι φτιαγμένη.

Σε group τριών ομάδων είχε αντιπάλους Βραζιλία και Αργεντινή και προκρίθηκε ως πρώτη για να αποκλείσει στα ημιτελικά την Πολωνία με δύο ακόμα γκολ του Πάολο Ρόσι. Ο τελευταίος σκόραρε και στον τελικό [έφτασε τα 6 τέρματα], όπου η Squadra Azzurra νίκησε 3-1 την Γερμανία μπροστά σε 90.000 θεατές στο Santiago Bernabeu.