Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Θα αρχίσω από το τέλος. Αυτός ο Ολυμπιακός θα περάσει.Ο Ολυμπιακός που είδαμε στο 90λεπτο στο Καραισκάκη απέναντι σε μια καλά συγκροτημένη ομάδα όπως η Ριέκα δεν γίνεται να αποκλειστεί. Στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται θα πείτε και θα έχετε δίκιο, απλά γράφω αυτό που σκέφτομαι λίγα λεπτά μετά από το τέλος ενός ιδιαίτερα «γεμάτου» ματς που το μόνο που έλειψε ήταν η τύχη για τον Ολυμπιακό. Θα ξαναπείτε, ρε αδελφέ, γκολ στο 93΄έβαλε ο Ολυμπιακός και έκανε την ανατροπή κερδίζοντας με 2-1 την Ριέκα.
Δίκιο θα έχετε αλλά μέχρι το 93΄ και το «χρυσό» γκολ του Τογκολέζου τι γινόταν; Μια ομάδα με τεράστια ποιότητα μεσοεπιθετικά και τους Καρσελά, Οφόε και Μπεν να κάνουν ματσάρα είχε 20 τελικές (9 προς την εστία), πίεσε, έχασε κλασσικές ευκαιρίες, είχε δοκάρι στο 90΄και φάση στο 95΄που θα μπορούσε κάλλιστα ο Γερμανός διαιτητής να δείξει την βούλα του πέναλτι. Βρήκε απέναντι της έναν Βραζιλιάνο που έκανε το ματς της καριέρας του και έβαλε το γκολ της καριέρας του σαν άλλος Φαν Πέρσι στα καλά του και μια Ριέκα που έκανε πέντε επιθέσεις (αντεπιθέσεις) για την ακρίβεια και ευτύχησε να πάει στα αποδυτήρια με 0-1 αντί με 2-0.
Αυτά τα αντί βεβαίως είναι να είχαμε να λέγαμε στο ποδόσφαιρο. Η ουσία είναι τι γράφει το… κοντέρ στο φινάλε του αγώνα σε ένα ζευγάρι 30 εκατομμυρίων ευρώ. Και το κοντέρ έγραψε 2-1 και όχι ένα σκορ πρόκρισης που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πετύχει ο Ολυμπιακός. Ένας πολύ καλός Ολυμπιακός που έβγαλε ενέργεια και φρεσκάδα εξαιρετική και παρά τα κακώς κείμενα που είχε στο ανασταλτικό κομμάτι στο πρώτο ημίχρονο σε «γέμιζε» ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά στο σκορ.
Αυτό που για άλλη μια φορά «φώναξε» αρνητικά για τον Ολυμπιακό ήταν η επιμονή του Χάσι στον Μάριν. Ο Κοσοβάρος τεχνικός κατάλαβε πως Φορτούνης και Μάριν μαζί στην ενδεκάδα (αυτό δηλαδή που δούλευε σε όλη την προετοιμασία) δεν γίνεται και έτσι αποφάσισε να αφήσει εκτός 11αδας τον Φορτούνη ποντάροντας και πάλι στον Γερμανό. Ένα «ποντάρισμα» που δεν πέτυχε με τον Χάσι παρόλαυτα να τον κρατάει μέσα 70 και βάλε λεπτά. Με το που μπήκε ο Φορτούνης έβγαλε ασίστ και δημιούργησε ουσιαστικά το 2-1. Το λες και πετυχημένη την είσοδο του. Συνάμα ο Πάρντο που πήρε τη θέση του Μάριν έκανε αυτό που έπρεπε από τα άκρα και παρότι τώρα δεν έβαλε δύο γκολ, όπως είχε κάνει με την Ντινάμο Ζάγκρεμπ στο Καραισκάκη στους ομίλους επί Σίλβα, βοήθησε στην ανατροπή σε ένα ματς με την Ριέκα που μοιάζει πολύ με εκείνο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν, στα νοκ-αουτ, ένα βήμα πριν τα «αστέρια» το σημαντικό είναι να κερδίζεις. Και ο Ολυμπιακός κόντρα σε όλα ήταν Θρύλος και κέρδισε. Έφαγε γκολ και αυτό σίγουρα δεν ήταν καλό όμως για να αποκλειστεί πρέπει να χάσει στην Κροατία. Από μια ομάδα που είναι «μανούλα» στην κόντρα αλλά τώρα χρειάζεται να παίξει αυτή για να κερδίσει. Και ο Ολυμπιακός χρειάζεται ένα ακόμη… Βελιγράδι, το μισό μάλιστα. Αν μάλιστα ανατρέξουμε στο παρελθόν θα… χαθούμε στα χρόνια ψάχνοντας εκτός έδρας ήττα σε αποκλεισμό σε νοκ-άουτ.
Εν κατακλείδι, κλείνω όπως ξεκίνησα. Αυτός ο Ολυμπιακός που είδαμε στο Καραισκάκη με την Ριέκα παρότι κέρδισε μόνο 2-1 είναι το αφεντικό και είναι αυτός που θα καθορίσει και πάλι τη πρόκριση. Μια πρόκριση που θεωρώ πως θα την πάρει γιατί απλά είναι καλύτερος και το ματς στη Ριέκα, μετά το 2-1, του ταιριάζει πολύ καλύτερα. Ίδωμεν…
