Για τον ΠΑΟΚ του Ράζβαν Λουτσέσκου, στην εποχή του Ιβάν Σαββίδη, η φετινή χρονιά είναι εξαιρετικά διδακτική. Ένα καλό μάθημα λοιπόν, πήρε και σήμερα στη Τούμπα. Όταν ο Μάρτινς μην έχοντας να χάσει ουσιαστικά τίποτα, έριξε στη μάχη τους Ελ Αραμπί, Ροντρίγκες και Αγκιμπού, αυξάνοντας κατακόρυφα ποιότητα και ένταση, ο Λουτσέσκου πίστεψε πως η ομάδα του μπορεί να αντέξει κάποια λεπτά ακόμη ώστε να φέρει ότι ποιότητα του απέμεινε από τον πάγκο. Όμως ήταν σαφές κοιτώντας από ψηλά το παιχνίδι, πως η ανατροπή ήταν θέμα χρόνου.
Ο Ρουμάνος, έχοντας χάσει και τον Κρέσπο, στο σημείο της ανατροπής είχε ένα σχήμα χωρίς τον Ισπανό, τους Βιεϊρίνια, Ζίφκοβιτς, Αγκούστο, Άκπομ, Ολιβέιρα, Μπίσεσβαρ, Καντουρί, οκτώ ουσιαστικά βασικούς του παίκτες. Η διαφορά ποιότητας από τον αντίπαλο, ήταν ξεκάθαρη. Η δε προσωπικότητας, ασύλληπτη.
Το γεγονός και μόνο πως κορυφαίος του ΠΑΟΚ σήμερα ήταν ο Τόμας Μουργκ – και μπράβο του – τα λέει όλα. Αν περιμένεις να βγάλουν προσωπικότητα παιδιά όπως ο Σίντγκλεϊ και ο Μιτρίτσα, αν περιμένεις να αντέξει την πίεση ο Τσιγγάρας που επέστρεψε από τραυματισμό και ο Φελίππε Σοάρες που είχε τις στιγμές του – σημαντικές μάλιστα – αλλά μέχρι εκεί, μάλλον τζάμπα περιμένεις.
Ο σημερινός αγώνας είναι ένα καμπανάκι πιο σοφής δημιουργίας του ρόστερ της επόμενης σεζόν. Ένα πιο λειτουργικό ρόστερ, που από νωρίς θα ανοίξει το ροτέισον και δεν θα φτάσει η ομάδα να έχει εκτός παιδιά τα οποία έσκασαν από την αναγκαστική κακοδιαχείριση.
Το ρόστερ της επόμενης σεζόν πρέπει να έχει εξίσου ισχυρή προσωπικότητα, περισσότερη ποιότητα και εννοείται περισσότερα αθλητικά στοιχεία. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί μόνο με επιλογές – πρότζεκτ.
Αρκετή κουβέντα έγινε από δικούς μας για το ότι ο Ολυμπιακός πανηγύρισε στη Τούμπα. Τι περιμένατε να κάνει ακριβώς; Μία εβδομάδα πριν δεν πανηγυρίζαμε εμείς στο Καραϊσκάκη; Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, αυτό κάνουν οι ομάδες που διεκδικούν τίτλους και αν πραγματικά μας ενοχλεί ας δημιουργήσουμε τις συνθήκες να το κάνουμε μόνο εμείς.
Στα επί μέρους του αγώνα, ο ΠΑΟΚ κατάφερε να προηγηθεί με συνεργασία Φελλίπε Σοάρες που έκανε την καλύτερή του ενέργεια στην ομάδα μέχρι σήμερα, Τσόλακ και Μουργκ. Μετά, έψαξε τις φάσεις στο ανοιχτό γήπεδο, όμως ατύχησε στη τελική πάσα. Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του ήταν απειλητικός κυρίως στα στημένα.
Όταν ο Μάρτινς όμως έβγαλε τους σκασμένους Μπουχαλάκη – Μασούρα, τον μέτριο έως εύκολο στην αντιμετώπιση Τικίνιο Σοάρες και άλλαξε τα στοιχεία της ομάδας του, ο Λουτσέσκου δεν είχε απάντηση. Ίσως υπερεκτίμησε το μέταλλο της ενδεκάδας που είχε εκείνη την ώρα στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός στο 15λεπτό 46 – 60΄, είχε το καλύτερο διάστημα του τελευταίου πενταμήνου. Και δεν υπερβάλλω καθόλου.
Όταν ο Λουτσέσκου έριξε στη μάχη Ζίφκοβιτς, Ολιβέιρα, Άκπομ και Σβαμπ, ξαναπήρε τον έλεγχο του αγώνα όμως αποδείχτηκε πως ήταν αργά. Με τον Σέρβο κακό δημιουργικά, τον Ολιβέιρα να αστοχεί στη κεφαλιά από τη σέντρα του Λύρατζη, το παιχνίδι τελείωσε και ο Ολυμπιακός κέρδισε.
Τώρα, ο ΠΑΟΚ πάει στα Γιάννενα να αντιμετωπίσει τον εξαιρετικό φετινό ΠΑΣ, έχοντας την ανάγκη νίκης γιατί πρέπει να κλειδώσει την 2η θέση. Αν δεν το κάνει, τότε μπαίνει σε μία φάση πίεσης που δεν θα του δώσει την ευκαιρία να προετοιμαστεί για τον τελικό όπως θα ήθελε.
