Αν υπάρχει ένα στιγμιότυπο που προξένησε μεγάλη εντύπωση μετά το φινάλε της αναμέτρησης της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ αυτό ήταν σίγουρα η πολύ έντονη αντίδραση του Ραζβάν Λουτσέσκου μετά το τελευταίο σφύριγμα του Ιταλού Φάμπρι.
Οι υψωμένες γροθιές του Ρουμάνου και ο πολύ έντονος, στιγμιαία, πανηγυρισμός, δεν αφορούσε ούτε το αποτέλεσμα αυτό καθαυτό, αλλά ούτε και το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ διατηρεί ένα μαξιλαράκι ασφαλείας για τη 2η θέση, ενόψει της έναρξης των πλέι οφ.
Από την αρχή της χρονιάς, ο προπονητής του «Δικεφάλου» στέκεται στην αλλαγή νοοτροπίας που χρειάζεται η ομάδα του στη δεύτερη δική του εποχή στον ασπρόμαυρο πάγκο.
Και το mentality δεν γυρνάει με κουμπί, ούτε επηρεάζεται από την απώλεια του στόχου του πρωταθλητισμού για τον ΠΑΟΚ, από τον Νοέμβρη και μετά.
Αντιθέτως, αποτελεί έναν αγώνα διαρκή, ο οποίος όταν μετά από καιρό κατακτηθεί και αρχίσει να αποτελεί κεκτημένο για την ομάδα θα λειτουργεί ως το ισχυρότερο όπλο της.
Ο Λουτσέσκου ξέρει πόσο επιδραστικό στο «χτίσιμο» της σωστής νοοτροπίας της ομάδας του είναι ακόμα ένα θετικό αποτέλεσμα στο λεκανοπέδιο, ακόμα ένα παιχνίδι που διευρύνει το αήττητο σερί, σε ένα γήπεδο όχι τυχαίο, αλλά σε αυτό που φιλοξενεί παραδοσιακά τους τελικούς του Κυπέλλου στην Ελλάδα.
Μία έδρα που από καταραμένη, έχει μετατραπεί σε… εξοχική για τον ΠΑΟΚ, κάτι που αν ξεπεραστεί το πολύ μεγάλο εμπόδιο του Ολυμπιακού, θα παίξει και φέτος ρόλο.
Ο ΠΑΟΚ στο παιχνίδι με την ΑΕΚ αγωνίστηκε με παίκτη λιγότερο για πάνω από 70 λεπτά και παρότι ούτε έθελξε με τον τρόπο που αγωνιζόταν, ούτε μπόρεσε να είναι όσο κυρίαρχος και εντυπωσιακά ανώτερους του αντιπάλου του, όσο παρουσιάστηκε στα λεπτά που δεν είχε αριθμητικό μειονέκτημα, πέτυχε τελικά τον στόχο του.
Ποιος ήταν αυτός; Όταν δεν μπορεί να φεύγει νικητής, να μη χάνει. Να κάνει τον αντίπαλο να ματώνει για να τον κερδίσει και τελικά να μην τον λυγίζει.
Στην προκειμένω περίπτωση δεν είναι και κανένα σημαντικό κατόρθωμα, όχι γιατί η ΑΕΚ σταμάτησε να είναι μεγάλη ομάδα. Αυτό, άλλωστε, δεν αλλάζει.
Αλλά γιατί ο ΠΑΟΚ σε αυτό το ντέρμπι τη βρήκε σοκαριστικά μπερδεμένη από τις αλλαγές προπονητών από το καλοκαίρι και μετά, ανήμπορη να βγάλει αντίδραση κι εγκλωβισμένη στα προβλήματα και την εσωστρέφεια της.
Είναι κι αυτό από μόνο του ένα case study γιατί θα πρέπει την επιλογή προπονητή να την κάνει ένας κανονικός τεχνικός διεθυντής (το βασικό βέβαια στην Ελλάδα είναι να υπάρχει) και να μάχεται για αυτή του την επιλογή μέχρις εσχάτων γιατί οι αλλαγές στην άκρη του πάγκου μέσα σε μία χρονιά είναι συνήθως καταστροφικές.
Όπως και να έχει, ο Λουτσέσκου ξέρει πως ο ΠΑΟΚ κατάφερε ακόμα κι αν του στράβωσε το ματς με την αποβολή, παρά το ροτέισον που αναγκάστηκε να κάνει, γνωρίζοντας ότι το ρόστερ του φέτος υστερεί σε βάθος ποιότητας, να μην ηττηθεί, σε μία… πρόβα για τα πλέι οφ.
Σε μία νοοτροπία νικητή που χτίζεται και θα τη χρειαστούν οι «ασπρόμαυροι» και στις μάχες με τη Γάνδη.
Εκεί όπου δε θα μετρήσει τόσο η αγωνιστική εικόνα, όσο ο κυνισμός για το αποτέλεσμα με διακύβευμα την πρόκριση και την συνέχεια σε ένα ευρωπαϊκό ταξίδι που μπορεί μόνο ονειρεμένο να γίνει όσο διαρκεί.
Τη φετινή χρονιά ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να χτυπήσει τον τίτλο της Super League, αλλά έχει το πλεονέκτημα ότι διαθέτει τους ποδοσφαιρανθρώπους (Μπότο, Λουτσέσκου) που αντιλαμβάνονται που πραγματικά υστέρησε.
Και αν στο πρωτάθλημα απέτυχε, όσο μπορεί να θεωρηθεί αποτυχία αυτή η προσπάθεια με βάση όσα συνέβησαν το καλοκαίρι, σίγουρα το ότι κυνηγά τους άλλους δύο στόχους του είναι κάτι που πρέπει να του πιστωθεί.
Το σίγουρο είναι πως ο Ραζβάν ούτε τρελάθηκε, ούτε υπερέβαλε το βράδυ της Τετάρτης στο ΟΑΚΑ. Απλά ξέρει να εκτιμά τις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά και να τις πανηγυρίζει για να στέλνει στους παίκτες του το σωστό μήνυμα.
Υ.Γ. Είναι τόσο εντυπωσιακή η αγωνιστική του εικόνα που κανείς δεν κατάλαβε ότι προερχόταν από μικροτραυματισμό που του είχε κόψει τον αγωνιστικό ρυθμό. Ο Άκπομ δείχνει να ωριμάζει ποδοσφαιρικά στον ΠΑΟΚ, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις ακόμα και σε βράδια που μοιάζει απομονωμένος ή έχει έναν πιο άχαρο ρόλο. Ο τρόπος που παίζει με την πλάτη, η μαχητικότητα του στην πίεση στην πρώτη πάσα του αντιπάλου και η διάθεση που βγάζει στο παιχνίδι, μαζί με τα σωματικά του προσόντα, τον αναγάγουν σε μία υψηλού επιπέδου λύση στην επίθεση του ΠΑΟΚ. Αυτό δε σημαίνει ότι μακροπρόθεσμα δεν θα του κάνει καλό η αύξηση του εσωτερικού ανταγωνισμού και η μεταγραφική ενίσχυση στη θέση με έναν σκόρερ με διαφορετικά από τα δικά του χαρακτηριστικά.
