Η Γουινέα από την Μαυριτανία δεν απέχουν μεταξύ τους παρά δυο τσιγάρα δρόμος. Εντάξει, τις χωρίζει η Σενεγάλη και το Μάλι, αλλά και πάλι μιλάμε για γειτονάκια της Δυτικής Αφρικής, που βρέχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Καμαράδες -που ως γνωστόν είναι τεράστιο σόι- θα βρεις παντού, σε κάθε γωνιά της Γουινέας και της Μαυριτανίας, υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Ο Μαντί και ο Αγκιμπού «έδεσαν» στο λιμάνι του Πειραιά. Ο Αμπουμπακάρ βρήκε απάγκιο σε αυτό της Θεσσαλονίκης.
Για να προλάβει όλους τους καλοθελητές, που ενδεχομένως να υποπτεύονται συγγενικές σχέσεις μεταξύ τους, ο Άρης προέβη στον ορισμό του «fair play».
ΕΠΕΛΕΞΕ τον αγώνα του «Καραϊσκάκης», ώστε ο δικός του Καμαρά να εκτίσει εκεί την μία αγωνιστική της τιμωρίας του, αφού ως γνωστόν στους… δυο Καμαράδες, τρίτος δεν χωρεί!
Μόνο έτσι μπορεί να βρει κανείς κάποια λογική στην απόφαση των κιτρινόμαυρων, διότι αν το δει κανείς με αγωνιστικά κριτήρια, η απόφαση μπάζει από παντού.
Ο Αμπουμπακάρ Καμαρά αποτέλεσε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του Άρη. Κόστισε -λένε- 3,5 εκατομμύρια ευρώ, τα τριπλάσια από οποιοδήποτε άλλο απόκτημα.
Εδώ δεν είμαστε ΣΔΟΕ, ούτε θα ζητήσουμε πόθεν έσχες, δεχόμαστε a priori ότι οι κιτρινόμαυροι έκαναν την μεγαλύτερη οικονομική υπέρβαση για να φέρουν στο «Κλεάνθης Βικελίδης» τον σταρ που τόσο έλειπε από την ομάδα τους.
Πως γίνεται να τον δηλώνουν να εκτίσει τιμωρία στο κατά τεκμήριο πιο δύσκολο παιχνίδι της σεζόν;
Διότι δεν μιλάμε για κάποιον συμπληρωματικό παίκτη, αλλά τον πολιορκητικό κροιό του Άρη. Τον μοναδικό αναντικατάστατο του ρόστερ του, όπως προκύπτει κι από την στατιστική του παρουσία στα γήπεδα της Super League.
Δίχως να έχει κάνει προετοιμασία με την υπόλοιπη ομάδα και παρότι είχε ένα πρόβλημα τραυματισμού που τον πήγε πίσω, ο Καμαρά είναι δεύτερος σκόρερ του Άρη (2 γκολ), πρώτος σε ασίστ (2), τρίτος σε τελικές (12) με ελάχιστη διαφορά από τον πρώτο, πρώτος σε κερδισμένα φάουλ (22).
Είναι ο επιθετικός που απασχολεί όσο κανείς τις αντίπαλες άμυνες, το βαρύ φορ που θα αντέξει στο ξύλο και θα δώσει όλες τις σκληρές μονομαχίες, ένας παίκτης που αφήνει το αποτύπωμα του σχεδόν σε κάθε αναμέτρηση.
Αλήθεια, με ποια λογική ο Άρης τον δήλωσε να εκτίσει την ποινή του στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Ολυμπιακό και όχι σε κάποιο άλλο (πιθανότατα εντός έδρας) με έναν πιο βατό / εύκολο αντίπαλο, όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα ή ο Αστέρας Τρίπολης.
Μήπως γιατί το παιχνίδι στο συγκεκριμένο γήπεδο το θεωρεί εκ προοιμίου χαμένο; Αν πιστέψει κανείς την προϊστορία, τότε αυτός ο συλλογισμός ίσως να έχει κάποια βάση, εδώ και πάνω από μία δεκαετία η σχέση είναι «πελατειακή» με τον Ολυμπιακό να μετρά 17 νίκες και 6 ισοπαλίες (οι περισσότερες σε παιχνίδια δίχως το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον) απέναντι στον Άρη από την άνοιξη του 2010 μέχρι σήμερα!
Πως να πάρει κανείς σοβαρά την απαίτηση των ανθρώπων των κιτρινόμαυρων να γίνεται κουβέντα για Big-5 και όχι για Big-4, όταν οι ίδιοι επιλέγουν να μικρύνουν τόσο πολύ το μέγεθος του συλλόγου τους, δηλώνοντας τιμωρημένο τον κορυφαίο τους παίκτη στο πιο απαιτητικό ματς της σεζόν, απέναντι σε έναν αντίπαλο με τον οποίο αποδεδειγμένα (και καθ’ ομολογία παραγόντων και των δύο ομάδων) υπάρχουν τόσο φιλικές σχέσεις;
Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει να το δείχνει κιόλας...
