Θα συμφωνήσουμε όλοι για την οικονομία της… συζήτησης ότι καλό θα ήταν ο Άρης να πήγαινε στα δυο παιχνίδια με την Αστάνα με πιο «γεμάτο» ρόστερ. Για την ακρίβεια δυο παίκτες να είχε προσθέσει πιο έγκαιρα, δηλαδή φορ και στόπερ ίσως η ρεβάνς του Βικελίδης να είχε διαδικαστικό χαρακτήρα και όχι το βουνό που θα κληθεί να ανέβει η ομάδα του Μάντζιου την Πέμπτη το βράδυ μέσα σε συνθήκες καύσωνα. Δεν έγινε. Δεκτές όλες οι ενστάσεις.
Όσων ισχυρίζονται ότι άργησε χαρακτηριστικά ο Άρης κυνηγώντας δύσκολες ως προς την υλοποίησή τους περιπτώσεις και των υπόλοιπων που λένε ότι μεταγραφές δεν κάνεις για δυο μεμονωμένα ματς αλλά για όλη τη σεζόν. Ατέρμονη η κουβέντα. Πάμε στο δυο ταύτα. Πως θα καταφέρει ο Άρης να ξεπεράσει το εμπόδιο της Αστάνα ώστε να μην βιώσει για δεύτερη σερί χρονιά έναν οδυνηρό αποκλεισμό και απωλέσει νωρίς στη σεζόν τον ένα από τους τρεις στόχους.
Το τρίπτυχο της πρόκρισης είναι το εξής: Ευστοχία στην επίθεση, αποφυγή των λαθών στην άμυνα και υπομονή.
Αν ο Άρης είχε κάνει τις ευκαιρίες γκολ στο Νουρ Σουλτάν τώρα θα μιλούσαμε για άλλο παιχνίδι. Με την άμυνα και την ροπή στην γκέλα που έχουν οι ποδοσφαιριστές της Αστάνα φάσεις θα βρει και την Πέμπτη η ομάδα της Θεσσαλονίκης. Το ζήτημα είναι να βρει και τον στόχο. Να μην λαθέψει. Να σκοράρει- κι αν είναι δυνατό και ένα γρήγορο γκολ- ώστε να μεταφέρει το άγχος στους καζάκους. Απαραίτητη προϋπόθεση το δεύτερο συστατικό της πρόκρισης. Η αποφυγή των λαθών στα μετόπισθεν. Κοινώς τα δωράκια που μοιράζει απλόχερα η άμυνα στα φιλικά και στο πρώτο επίσημο. Αδικαιολόγητα σε αυτό το επίπεδο και ειδικά όταν κρίνονται στόχοι.
Ο Μάντζιος πέρα από την επισήμανση των λαθών και την προσοχή στις μεγάλες μπάλες στην πλάτη που αρέσκονται να κάνουν οι παίκτες της Αστάνα, θα πάρει το ρίσκο από ότι φαίνεται με τον Φαμπιάνο. Ρίσκο γιατί δεν έχει αγωνιστικό ρυθμό, έχοντας να αγωνιστεί δυο μήνες. Σωματικά όμως είναι καλά, έχει στοιχεία που λείπουν από τους άλλους δυο στόπερ καθώς και τον ενθουσιασμό του νεοφερμένου που δεν τον γνωρίζει και το σκάουτινγκ της Αστάνα.
Τρίτο αλλά εξίσου σημαντικό συστατικό της επιτυχίας, η υπομονή. Ακόμη κι αν πετύχει το γρήγορο γκολ. Δεν χρειάζεται να αγχωθεί. Να χαλάσει το μυαλό του. Με την κατάργηση του εκτός έδρας γκολ δεν κινδυνεύει να την… πάθει όπως με την Μόλντε. Ακόμη και να σκοράρει η Αστάνα, πάλι τρία γκολ θα είναι ο μαγικός αριθμός. Έστω για να οδηγήσει το ματς στην παράταση. Η ομάδα του Τιχόνοφ είναι δεδομένο ότι θα παίξει με μαζική άμυνα. Το έκανε για ένα ολόκληρο δεύτερο ημίχρονο στο σπίτι της, δεν θα το κάνει εκτός έδρας τώρα που έχει και το σκορ; Οπότε θέλει υπομονή για να βρεθούν οι διάδρομοι. Η στιγμή που η Αστάνα θα χάσει την αυτοσυγκέντρωσή της.
Και φυσικά απόλυτη προσήλωση στο πλάνο. Μη ξεχνούμε και τον παράγοντα έδρα. Θα είναι η πρώτη φορά που θα υπάρχει κόσμος στις κερκίδες μετά από καιρό. Κι αν κρίνω από την δίψα του κοινού, η θετική ενέργεια θα περισσεύει. Μπορεί από μόνη της να προσφέρει ένα γκολ. Τα υπόλοιπα είναι στα πόδια των ποδοσφαιριστών του Άρη…
Ο Άρης έχει πατήσει γκάζι μεταγραφικά και είναι κοντά στο να ολοκληρώσει ακόμη δυο σημαντικές κινήσεις με την απόκτηση των Ιτούρμπε και Μούτο που θα έρθουν να προστεθούν σε αυτές των Εντιαγέ, Χαίροβιτς, Φαμπιάνο και Ντένις. Θα είχε… ξεμπερδέψει και με την άμυνα αν δεν προέκυπταν οι παράλογες απαιτήσεις της πλευράς του Αρίμπας. Χωρίς τον Αρίμπας μιλάμε για μισή ντουζίνα ποδοσφαιριστές και έπεται συνέχεια. Μετά το σχετικά… μουδιασμένο ξεκίνημα, οι κινήσεις των Εντιαγέ, Μούτο και Ιτούρμπε (ειδικά του τελευταίου) φανερώνουν ξεκάθαρα μια πρόθεση από μέρους του Άρη να ανεβάσει αρκετά τα νούμερα, προσδοκώντας σε αντίστοιχη ποιοτική αναβάθμιση.
Θα είναι κρίμα να μην δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς τους παίκτες να προλάβουν να αγωνιστούν στην Ευρώπη με τον Άρη…
