MENU

Ήταν η στιγμή του προπονητή. Μια πολύ κρίσιμη εβδομάδα για τον ίδιο και για την ομάδα. Τρία παιχνίδια «όλα ή τίποτα»: δύο κόντρα στη Λίβερπουλ για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και το clasico με αντίπαλο τη Μπαρτσελόνα που ίσως κρίνει τον τίτλο του πρωταθλητή στην Ισπανία. Και με μια ομάδα με πολλές απουσίες ο Γάλλος προπονητής βγήκε αλώβητος. Η Ρεάκ προκρίθηκε στα ημιτελικά της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης και νίκησε και τους Καταλανούς. 

Κι αυτά σε μια σεζόν που ο ίδιος ο Ζιντάν βρέθηκε ξανά με το κεφάλι στη γκιλοτίνα. Τότε που η Ρεάλ αποκλείστηκε νωρίς στο κύπελλο Ισπανίας από την άσημη Αλκογιάνο.  Τότε που όχι μόνο αμφισβητήθηκε ξανά και μάλιστα έντονα, αλλά επίσης άρχισαν να ακούγονται και ονόματα υποψήφιων να τον αντικαταστήσουν. 

Και όχι μόνο επιβίωσε ο Γάλλος προπονητής, αλλά (απ)έδειξε για άλλη μια φορά πως είναι καλύτερο να κλείνεις τα αυτιά σου και να μένεις πιστό στο πλάνο σου. Θα δικαιωθείς. Πάντα ήρεμος. Χωρίς να κατηγορήσει τους παίκτες του, χωρίς να εκνευριστεί με τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για την πιθανή απόλυσή του, χωρίς να παρεκκλίνει από τη φιλοσοφία του. 

Και επειδή είναι αυτός ο χαρακτήρας του, όπως έχει δείξει τόσα χρόνια πια στο προσκήνιο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, και επειδή πολλοί ξεχνούν αυτά που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια: τα τρία Τσάμπιονς Λιγκ, τα δύο πρωταθλήματα Ισπανίας, τα δύο ισπανικά και τα δύο ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, τα δύο Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων δεν ήταν αποτέλεσμα της αστερόσκονης που κάποιοι έλεγαν ότι είχε ως παίκτης και εξακολουθεί να έχει ως προπονητής. 

Ο Ζιντάν έδειξε ξανά πως είναι ένας προπονητής, ο οποίος ξέρει να προσαρμόζει την ομάδα ανάλογα με τον αντίπαλο τόσο τακτικά όσα και… νοητικά. Με τρομερή υπόμονή στο πλάνο του, το οποίο δείχνει να έχει μελετήσει πολύ καλά χωρίς να παραλείπει ακόμα και την παραμικρή λεπτομέρεια. Είναι γεννημένος προπονητής. 

Ένας εξαιρετικός διαχειριστής των παικτών που έχει στη διάθεσή του. Σε μια ομάδα, που μπορεί να είναι η Ρεάλ, αλλά πέρυσι το καλοκαίρι δεν έκανε καμία μεταγραφή για να ενισχυθεί και ο τελευταίος μεγάλος σταρ που αποκτήθηκε ήταν ο Εντέν Αζάρ (που έχει μόλις 36 παιχνίδια από το καλοκαίρι του 2019), η παρουσία του οποίου στη «βασίλισσα» έχει εξελιχθεί σε… εφιάλτη. 

Θα είναι επιτυχημένη η φετινή σεζόν για τη Ρεάλ αν δεν κατακτήσει το πρωτάθλημα και το Τσάμπιονς Λιγκ; Όχι. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως ο Γάλλος δεν αξίζει να παραμείνει στο πάγκο της ομάδας για πολλά χρόνια. Κι ας υπάρχει κατά καιρούς μουρμούρα. 

Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ικανότητά του. Το πως καταφέρνει να περιορίσει τα «εγώ» μέσα στα αποδυτήρια για να προτάξουν όλοι το «εμείς». Κι αυτό, φυσικά, το εμπνέει λόγω αυτό που ήταν και αυτού που είναι. Και αφού κερδίζει τον σεβασμό μετά μπορεί να δουλέψει στα υπόλοιπα θέματα. Στο να εξελιχθεί και ο ίδιος ως προπονητής. Κόντρα στη Λίβερπουλ στο «Αλφρέδο Ντι Στέφανο» έπαιξε με τρεις στην επίθεση και πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε για να κερδίσει την πρόκριση στα ημιτελικά μετά από τρία χρόνια. 

Με αντίπαλο τη Μπαρτσελόνα άλλαξε την ομάδα ενίσχυσε τη μεσαία γραμμή της Ρεάλ, με την παρουσία του Φεδερικό Βαλβέρδε, και κέρδισε και αυτή τη μάχη κόντρα σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Χωρίς να έχει τον Ράμος, τον Καρβαχάλ, τον Λούκας Βάθκεθ, τον Βαράν… 

«Υπολογίζω όλους τους παίκτες μου διότι θα τους χρειαστώ όλους» λέει και ξαναλέει. Και το έδειξε σε μια περίοδο που είχε απουσίες βασικών και χρειάστηκε να επιστρατεύσει αναπληρωματικούς για να πάρει αποτελέσματα. Βρήκε στον Νάτσο τον ηγέτη της ομάδας όταν έλειψε ο Ράμος, πήρε ό,τι καλύτερο μπορούσε από τον Μιλιτάο. Η Ρεάλ δέχθηκε δύο γκολ σε τρία παιχνίδια από ομάδες τόσο επιθετικές όσο η Λίβερπουλ και η Μπαρτσελόνα. 

Και λίγοι ίσως περίμεναν πως ο Ίσκο, ο Μαρσέλο, ο Μιλιτάο, ο Βινίσιους θα μπορούσαν να αποδειχθούν τόσο χρήσιμοι όταν η ομάδα θα τους είχε ανάγκη. Κι ας είχαν… παραγκωνιστεί. Ο Ζιντάν έλεγε και στα αποδυτήρια και δημόσια πως υπολογίζει όλους τους παίκτες. Και το εννοούσε. 

«Περιμένω λίγο σεβασμό» είχε πει στις 5 Φεβρουαρίου, όταν επέστρεψε στο τιμόνι της ομάδας μετά την καραντίνα λόγω του κορωνοϊού. Κουρασμένος από το να ακούει και να διαβάζει επικρίσεις, μετά τον αποκλεισμό στα ημιτελικά του Σούπερ Καπ, και την ήττα στο πρωτάθλημα από τη Λεβάντε, ο Ζιντάν απαίτησε αυτό που δικαιούτο. «Αφήστε μας να δουλέψουμε. Έχουμε το δικαίωμα να παλέψουμε για όσα έχουν απομείνει φέτος. Και αν πιστεύετε πως πρέπει να αλλάξει ως προπονητής να μου το πείτε ευθέως» είπε στους δημοσιογράφους. Ουδείς του απάντησε… 

Και από τότε η Ρεάλ έχει αήττητο 14 αγώνων με 11 νίκες και 3 ισοπαλίες. Μάλλον κάτι ήξερε καλύτερα από τους υπόλοιπους. 
Ακόμα και αν δεν είναι ως προπονητής αυτός που θα αλλάξει το ποδόσφαιρο, θα το επηρεάσει, θα δημιουργήσει κάτι νέο, ο Ζιντάν μπορεί να μείνει στην ιστορία του αθλήματος όπως έχει ήδη κάνει και ως παίκτης. Αν τον διώξει η Ρεάλ μπορεί να πάρει τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι ή τον Γιόακιμ Λεβ, όπως έχει ήδη ακουστεί. Θα είναι καλύτεροι; Μπορεί να δώσει την ευκαιρία στον Ραούλ, ο οποίος είναι ο προπονητής της δεύτερης ομάδας. Να προσπαθήσει, δηλαδή, να επαναλάβει το… πείραμα Ζιντάν. Ή να πιστέψει στον Γιούλιαν Νάγκελσμαν, όνομα που επίσης ακούστηκε. Θα είναι καλύτερα με κάποιον εξ αυτών; Προφανώς, ουδείς μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. 

Μα σκεφτείτε μια Ρεάλ με τον Γάλλο στον πάγκο και με μεταγραφές όπως ο Κιλιάν Μπαπέ ή ο Έρλινγκ Χάαλαντ, ο Νταβίντ Αλάμπα και άλλοι που ακούγονται για την προσεχή μεταγραφική περίοδο. 

«Η Ρεάλ είναι το καλύτερο πράγμα που μου έχει συμβεί, τόσο ως ποδοσφαιριστής, όσο και ως άνθρωπος γενικότερα» έχει πει ο Ζιντάν παλαιότερα. Και ποιος αμφιβάλλει πως και για τη Ρεάλ είναι ο Γάλλος ίσως το καλύτερο που της έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια; 


 

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Τo μυστικό του Ζιντάν δεν ήταν η αστερόσκονη…
EVENTS