Η σεζόν είναι μεγάλη. Ποτέ δεν μπορεί να πάει σαν μια ευθεία γραμμή σε υψηλά στάνταρ. Θα υπάρχουν και τα πάνω και τα κάτω. Μέχρι τώρα, είναι κυρίως στα πάνω του ο Παναθηναϊκός. Εξαίρεση ένα ματς: Το ντέρμπι με τον αιώνιο αντίπαλο. Γίνονται κι αυτά.
Οι Πράσινοι είχαν την πρώτη τους δοκιμασία στη σεζόν, μετά το ματς του Φαλήρου. Η διαχείριση της ήττας. Της αμφισβήτησης που δεδομένα προκύπτει μετά από τέτοια αποτελέσματα. Το Τριφύλλι έβγαλε προσωπικότητα, βρήκε ηγέτες, είχε αποφασιστικότητα. Τα υπόλοιπα έγιναν εύκολα, μέσω της ποιότητας που κουβαλά ο Παναθηναϊκός.
Με την Μπόρατς ήταν το πρώτο δείγμα, με τον Αστέρα Τρίπολης το δεύτερο. Ίσως και δυσκολότερο, γιατί προέκυψε και η αγωνία με τον Ουναΐ στο 0-0. Τα 5 μοιάζουν και λίγα. Οι ευκαιρίες έρχονται εύκολα. Διαφορετικοί σκόρερ. Χωρίς πέναλτι, για να μη στεναχωριούνται και οι υπερασπιστές των χειρότερων εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ούτε αποβολή για τον αντίπαλο του Τριφυλλιού.
Εμφάνιση «γεμάτη», αγωνιστικά και πνευματικά. Με νέους πρωταγωνιστές κι αυτό είναι σπουδαίο για τη συνέχεια της σεζόν. Ο Λούζα εκπληκτικός, ο Σαλάχ-Εντίν έδειξε το επίπεδό του. Ο Παναθηναϊκός ακόμη «βγάζει» παίκτες τους οποίους δεν έχουμε δει στον καλύτερο βαθμό των ικανοτήτων τους.
Πέρα από το αγωνιστικό σκέλος, ήταν και οι εξέδρες. Πολλοί Παναθηναϊκοί στο γήπεδο, δεύτερο σερί ματς. Μετά από ήττα στο ντέρμπι. Σα να έστειλαν κι αυτοί το δικό τους μήνυμα. Άλλες εποχές μετά την πρώτη γκέλα ερχόταν απογοήτευση. Τώρα έγινε το αντίθετο. Οι φίλαθλοι συσπειρώθηκαν γύρω απ’ την ομάδα ακόμη περισσότερο.
Σπουδαία παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Συνολικά ο οργανισμός αντέδρασε ιδανικά στην πρώτη δυσκολία της σεζόν. Προφανώς και δεν έγινε καμιά τεράστια ζημιά μετά το Φάληρο. Όμως σε επίπεδο «δοκιμασίας», ήταν ένα καλό τεστ. Ο Παναθηναϊκός το πέρασε χωρίς καμία αμφιβολία. Σε όλα του τα επίπεδα.
Οι Πράσινοι έχουν υγεία. Γι’ αυτό απέφυγαν τον πανικό, τα ακραία συναισθήματα που επηρεάζουν τους πάντες και τα πάντα. Αντιδρούν εκεί που πρέπει. Χωρίς εσωστρέφεια. «Απαντούν» αγωνιστικά. Γιατί; Απλή η απάντηση. Έχουν αυτή τη φορά την ποιότητα και την προσωπικότητα για να το κάνουν.
Το κακό είναι πως αυτή η υγεία, δεν είναι κυριολεκτική για κάποια παιδιά. Από την αρχή της σεζόν τα προβλήματα με τους τραυματισμούς, είναι πολλά. Στο ματς με τον Αστέρα προέκυψαν τα προβλήματα με τον Ουναΐ και τον Γιάγκουσιτς. Παίκτες που ουσιαστικά είναι ίδια θέση. Άρα ακόμη κι εκεί άτυχος ο Παναθηναϊκός. Όχι φυσικά πως θα ήταν «ΟΚ» αν τραυματίζονταν παιδιά άλλων θέσεων.
Και τα θέματα αυτά ήρθαν σε μια περίοδο συνεχόμενων αγώνων. Τρία ματς σε μια βδομάδα, μέχρι τις 8 Νοεμβρίου οι Πράσινοι παίζουν κάθε 3-4 μέρες. Με ταξίδια, δύσκολα ματς, διαφορετικές διοργανώσεις.
Η τύχη χρειάζεται στο συγκεκριμένο τομέα. Ο Παναθηναϊκός δεν την έχει, έχει ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ και συνεχίζει να συμβαίνει. Απλά δεν φαίνεται στον απόλυτο βαθμό, γιατί υπάρχουν λύσεις στο ρόστερ να καλύψουν τα κενά.
Υγεία σε νοοτροπία, προσωπικότητα, ποιότητα, συσπείρωση, έχει ο Παναθηναϊκός. Με το καλό να αποκτήσει και ένα καλό επίπεδο υγείας στους αθλητές του, καθώς οι τραυματισμοί είναι μεγάλη «πληγή». Και όλες οι ομάδες να έχουν υγεία εννοείται.
Υ.Γ. Ο Παναθηναϊκός βίωσε μια επικοινωνιακή επίθεση απίστευτη, μετά το ματς με τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ. Για το πέναλτι που δεν δόθηκε στον αντίπαλο. Προηγείται επιθετικό φάουλ στον Κάνγκουα στην αρχή της φάσης. Δεν στάθηκε κανείς εκεί. Τώρα είναι απλά μέσα προς τέλη Οκτώβρη, που είδαμε το VAR να φέρνει τα πίσω-μπρος, τα μπρος-πίσω και κυρίως να ακυρώνει δύο γκολ. Το ένα απ’ αυτά για να γυρίσει αρκετά πίσω η φάση και να δοθεί φάουλ και αποβολή σε παίκτη του Ηρακλή. Από εκεί προήλθε και το γκολ νίκης του ΠΑΟΚ. Τώρα είναι δίκαιο. Στο ΟΑΚΑ ήταν… νομοθετικό διάταγμα.
Υ.Γ.1: Πέντε γκολ, πέντε σκόρερ, προερχόμενοι από όλες τις γραμμές του γηπέδου.
