Είναι αλήθεια πως σε ηρέμησε αρκετά το διπλό επί της ΑΕΚ. Και θα σε ηρεμήσει κι άλλο μια νίκη επί του ΠΑΣ το Σάββατο στη Λεωφόρο. Ακόμη μεγαλύτερη αλήθεια είναι όμως και το γεγονός ότι (ειδικά τα τελευταία χρόνια) μοιάζει σαν να μην την αντέχει στο πετσί του την ηρεμία ο Παναθηναϊκός. Ολο και κάτι θα βρούμε να φαγωθούμε.
Το θέμα της εβδομάδας λοιπόν είναι ο Ζαγαρίτης. Και όχι άδικα. Από την μία το συμβόλαιο που λήγει, από την άλλη ο εκπληκτικός μήνας που έχει κάνει ο μικρός και η μετατροπή του σε talk of the town. Ε δεν ήθελε και πολύ να ξεφύγει (πάλι) το πράγμα…
Καταρχήν ξεκινάμε από τα βασικά. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως ο νεαρός πρέπει να συνεχίσει στο τριφύλλι. Είναι μεν μικρό το δείγμα, μοιάζει ωστόσο αρκετά αξιόπιστο ασχέτως αν σε τέτοιες περιπτώσεις ΠΑΝΤΑ η μπάλα πρέπει να είναι χαμηλά. Και το «πρέπει» δεν αφορά μόνο τον Παναθηναϊκό, αλλά και το παιδί. Θα είναι προς όφελος και των δύο η συνέχιση της συνεργασίας.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Παναθηναϊκός βρίσκει μπροστά του ένα λάθος που κάνει συχνά. Τα αφήνει ΟΛΑ για την τελευταία στιγμή. Και όταν είσαι υπό πίεση, το θέμα δυσκολεύει κι άλλο. Διότι είναι λογικό ο μικρός να είναι καβάλα αυτή τη στιγμή. Να (μπορεί να) εξαργυρώνει το δικαίωμά του να συμφωνήσει αλλού μετά από τρεις εβδομάδες αλλά και το εξαιρετικό timing των εμφανίσεών του.
Από την άλλη σαφώς και καμία περίπτωση δεν είναι ίδια, πλην όμως κάποια πράγματα δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. ΑΥΤΟΣ ο Παναθηναϊκός πληρώνει 450 χιλιάρικα τον Αγιούμπ για να κάνει τουρισμό. Και εκεί πες ότι υπήρχε και ένα βιογραφικό που σε έκανε κάτι να περιμένεις.
Εδώ έφερες με 200 χιλιάρικα έναν Αντονίτο για τον οποίο μεσοβδόμαδα Ρόκα και Πογιάτος έλεγαν στον Αλαφούζο «είναι ταύρος, τον υπογράφουμε όπως είναι και παίζει το Σάββατο» και το παλικαράκι (καλά να είναι) δεν το έχουν δει ακόμη οι συμπαίκτες του παρά μόνο οι νοσηλευτές στα νοσοκομεία. Στην προκειμένη περίπτωση αν αντί του (λάιτ) Αλαφούζου ήταν ένας… κλασικός Ελληνας ιδιοκτήτης ο πρώην τεχνικός διευθυντής στην καλύτερη θα είχε φύγει μεταμφιεσμένος από το αεροδρόμιο και με άλλο διαβατήριο. Πιθανότατα θα είχε προηγηθεί και… amber alert.
ΟΚ, δεν σημαίνει ότι επειδή τότε έκανες τη γκέλα θα πρέπει να κάνεις ξανά το ίδιο λάθος. Απλά ο μικρός είναι πιο safe περίπτωση. Δεν την κάνω εγώ την διαπραγμάτευση, ούτε με ενδιαφέρει, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πως ΔΕΝ θα τα βρουν οι δυο πλευρές με κανένα 90άρι, άντε 100 με τα μπόνους. Ούτε έξω το μπάτζετ θα πέσει, ούτε ο ισορροπίες στα αποδυτήρια θα διαταραχθούν.
ΦΥΣΙΚΑ και το παράδειγμα Αντονίτο είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι ο Βαγιαννίδης που όντας ανέτοιμος έφυγε και δεν έχει παίξει λεπτό όχι στην Ίντερ αλλά ούτε καν στη Σεντ Τρουίντεν. Γιατί; Μα διότι ήταν εντελώς ανέτοιμος. Μεγάλο ταλέντο μεν, με ΔΥΟ μόλις συμμετοχές στην πρώτη ομάδα δε. Ο «Ζάγα» έχει ένα μεγάλο ατού αυτή τη στιγμή. Είναι ΒΑΣΙΚΟΣ. Εκμεταλλεύτηκε τον τραυματισμό του Χατζηθεοδωρίδη, την ανετοιμότητα του Χουάνκαρ και την εμπιστοσύνη του Μπόλονι και έχει τον πρώτο λόγο.
Τι θέλουμε να πούμε με όλα τα παραπάνω; Ότι πολύ απλά δεν χρειάζεται να γίνει σίριαλ ΚΑΙ αυτή η ιστορία. Τον φωνάζεις, κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, τα βρίσκετε και πάμε παρακάτω. Πέντε πάνω, πέντε κάτω θα τα βρεις. Μπρος στη ζημιά άλλωστε του να σέρνεται ΚΑΙ αυτό το θέμα δεν θα ‘ναι τίποτα ρε αδερφέ. Αντε να πάμε παρακάτω και να ασχοληθούμε και με τα σοβαρότερα. Εξ ου και το «όχι άλλο κάρβουνο».
