MENU

Στους δύο μήνες που όλος ο κόσμος βρισκόταν σε καραντίνα εξαιτίας του κορωνοϊού και οι αθλητικές ειδήσεις προέκυπταν με το σταγονόμετρο -και απόλυτα λογικά, αφού τα πάντα είχαν παγώσει-, οι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το ρεπορτάζ της ΑΕΚ, για καλή τους τύχη, βρέθηκαν μπροστά σε ένα εδραιωμένο μοτίβο που τους έδινε τη δυνατότητα να αναπαράγουν μια στοιχειώδη ειδησεογραφία. Αφενός, υπήρχαν οι συνεχόμενες συνεντεύξεις του Μάσιμο Καρέρα που, χωρίς υπερβολή, μιλούσε κάθε μέρα και σε ένα διαφορετικό ιταλικό Μέσο. Αφετέρου, υπήρχαν τα διαρκή δημοσιεύματα από το Βέλγιο που ανέφεραν πως ο Όγκνιεν Βράνιες δεν υπολογίζεται για την καλοκαιρινή προετοιμασία της Άντερλεχτ.

Και κάπως έτσι, ακριβώς εξαιτίας αυτού του κλίματος που δημιουργούταν από το Βέλγιο, φαινόταν πως μια από τις βασικές εκκρεμότητες της Ένωσης όσον αφορά το χτίσιμο του ρόστερ της νέας σεζόν θα έκλεινε έστω και δια της τεθλασμένης: με την Άντερλεχτ να επιβεβαιώνει πως ο Βόσνιος αποτελεί ένα ξένο σώμα που της έχει ξεμείνει με ενεργό συμβόλαιο, η παραμονή του στην ελληνική ομάδα φαινόταν μια πολύ εύκολη υπόθεση. Τελικά, ο Βράνιες όχι μόνο δεν θα αγωνίζεται του χρόνου στην ΑΕΚ αλλά δεν θα είναι μέλος της ούτε και καν για την ολοκλήρωση των φετινών αγωνιστικών της υποχρεώσεων. Τι άλλαξε στο μεσοδιάστημα;

Η φυγή Βράνιες από την ΑΕΚ, οκτώ ολόκληρες αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος και με την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου να εκκρεμεί, είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που αντικειμενική εκδοχή αναφορικά με τα τεκταινόμενα δεν υπάρχει. Ανάμεσα στην οπτική της Άντερλεχτ, την οπτική της ΑΕΚ και την οπτική του ίδιου του παίκτη προκύπτουν αφενός τόσο διαφορετικές προτεραιότητες όσο και αφηγήσεις που εν τέλει αντικειμενική αλήθεια δεν μπορεί να προκύψει. Μιλώντας ωστόσο από την σκοπιά των συμφερόντων της ΑΕΚ, υπάρχει μια παραδοχή που είναι αναμφισβήτητη: οι «κιτρινόμαυροι» είναι το πιο ηττημένο στρατόπεδο όλης της ιστορίας. Και όσες σχετικοποιήσεις και να έρθουν σετ με τις εξηγήσεις όσον αφορά την αναπάντεχη επιστροφή του Βράνιες στην Άντερλεχτ, αυτό δεν αλλάζει.

Ο Βράνιες είναι μια από τις πιο διχαστικές προσωπικότητες που πέρασαν από την ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια. Οι φανατικοί φίλοι του συναγωνίζονται ευθέως σε μαζικότητα τους φανατικούς εχθρούς του και εκείνοι που έλεγαν πως ο παίκτης έπρεπε να μείνει και τη νέα σεζόν διαφωνούσαν έντονα με όσους τόνιζαν πως πρέπει να την κάνει και να μας γράφει για να μην ασχολούμαστε κάθε τρεις και λίγο με τις παραξενιές του. Ο διχασμός αυτός ωστόσο εμπεριείχε μια διπλή, κοινή παραδοχή: κανείς δεν αμφισβητούσε το ότι παικτικά είναι ο πιο χρήσιμος στόπερ της ΑΕΚ και προφανέστατα, κανείς δεν έβρισκε την παραμικρή χρησιμότητα στο να μείνει χωρίς αυτόν η ομάδα σε μια χρονική περίοδο που θα κριθεί το αν θα σωθεί κάτι από την φετινή σεζόν για αυτήν ή όχι. Κοινώς, το χρονικό σημείο που τον χάνει ο Καρέρα αποτελεί τρομακτικό πρόβλημα.

Ας το επαναλάβουμε: αντικειμενική αφήγηση για το πως καταλήξαμε σε αυτή την εξέλιξη και μάλιστα, από τη στιγμή που οι οπτικές γωνίες είναι τρεις (ΑΕΚ, Άντερλεχτ, Βράνιες) δεν μπορεί να υπάρξει. Υπάρχουν ωστόσο ορισμένα δεδομένα: 

-Πρώτον, η ΑΕΚ σε μεγάλο βαθμό επαναπαύτηκε στο γεγονός ότι η Άντερλεχτ αφενός δεν ήθελε τον Βράνιες και αφετέρου της χρωστάει μια δόση από την αγορά του το καλοκαίρι του 2018. Υπήρχε με άλλα λόγια η διαδεδομένη εκτίμηση πως απλά και μόνο χαρίζοντας την εκκρεμή δόση στην Άντερλεχτ, η ΑΕΚ μπορεί να κρατήσει τον Βράνιες .

-Δεύτερον, η Άντερλεχτ δεν αντιλαμβάνεται τον ποδοσφαιριστή με άξονα τα παικτικά του προσόντα αλλά ως περουσιακό στοιχείο. Ακόμα και μετά την αξίωσή της να γυρίσει στο Βέλγιο την 1η Ιουλίου θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη αυτός να μείνει στις τάξεις της με την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεών της τον προσεχή Σεπτέμβρη. Μοιάζει με άλλα λόγια, σχεδόν δεδομένο πως αν υπήρχε η προοπτική διαπραγματεύσεων με την ΑΕΚ που θα εμπεριείχε οικονομικά ανταλλάγματα -και όχι απλά το χάρισμα μιας δόσης- δύσκολα θα ήταν η βέλγικη ομάδα τόσο αδιάλλακτη για την άμεση επιστροφή του Βόσνιου.

-Τρίτον, το νέο πειθαρχικό παράπτωμα του -επιρρεπή σε τέτοιες συνήθειες- Βράνιες προέκυψε έπειτα από ένα εξάμηνο που ήταν τύπος και υπογραμμός και μόνο εφόσον είχε καταστεί δεδομένο πως η ΑΕΚ, με βάση τα όσα η UEFA έχει διαμηνύσει για περιπτώσεις όπως η δική του, δεν μπορούσε να κάνει κάτι για να μπλοκάρει την πρόθεση της Άντερλεχτ να τον επαναφέρει στις τάξεις της. Με απλά λόγια δηλαδή, ο Βράνιες προέβη στο τελευταίο του πειθαρχικό παράπτωμα σε μια συγκυρία που ήξερε πως το να φύγει από την ΑΕΚ ήταν θέμα ημερών. Είναι μάλλον αμφίβολο πως αυτό θα γινόταν αν ήξερε πως δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει από την Ένωση πριν τα τέλη Ιουλίου.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι ανεξάρτητα από το αν ο Βράνιες είναι παλιοχαρακτήρας και ανεξάρτητα από το αν η Άντερλεχτ έδειξε μια πρωτοφανή έλλειψη αλληλεγγύης απέναντι στην ΑΕΚ, τα πάντα θα είχαν αποφευχθεί αν η Ένωση είχε προνοήσει νωρίτερα να δημιουργήσει τις συνθήκες προκειμένου να «δέσει» τον παίκτη με τη προσοχή που αντιστοιχεί σε ένα τόσο λεπτό θέμα. Και αυτή είναι η μοναδική αναμφισβήτητη αλήθεια γύρω από ετούτη την πολύκροτη υπόθεση - τα υπόλοιπα είναι ζητήματα οπτικής γωνίας.

Η μεταγραφική μεθοδολογία της ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2019 πληρώθηκε πολύ νωρίς μέσω ενός πρόωρου ευρωπαϊκού αποκλεισμού από την Τράμπζονσπορ. Η σεζόν κύλησε, ο Καρέρα και ο Ίβιτς συμμάζεψαν τα πράγματα, η ΑΕΚ βρέθηκε ξανά να ζει έχοντας αγωνιστικά διακυβεύματα. Όμως, στο τέλος της χρονιάς, οι «αμαρτίες» του περασμένου καλοκαιριού πληρώνονται και πάλι. Ανεξάρτητα από το αν η ΑΕΚ θα τις πληρώσει στα play off ή όχι, πλέον ξέρει τι πρέπει να αποφύγει στον αγωνιστικό της σχεδιασμό για τη νέα σεζόν...

Η μοναδική αντικειμενική αλήθεια γύρω από την υπόθεση Βράνιες
EVENTS