MENU

Ήταν ένα παιχνίδι κόντρα στην Αρμενία στα μέσα του Νοέμβρη όταν εδώ στο SDNA, είχαμε γράψει πως οι Έλληνες φίλαθλοι μπορούν να πιστέψουν πως έχουμε και πάλι ομάδα. Το 2019 φεύγει και σε ό,τι αφορά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων μας ως η χρονιά που ξαναγεννήθηκε η ελπίδα.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως με τη σειρά. Ήταν μήνας Μάρτιος όταν η Εθνική ταξίδευε στα πλαίσια των προκριματικών του Euro 2020 σε Λιχτενστάιν και Βοσνία και πραγματοποιώντας δύο όχι και τόσο καλές εμφανίσεις κατάφερνε να επιστρέψει στις αποσκευές της με τέσσερις βαθμούς. Τότε έμοιαζαν όλα στα μάτια ενός απλού παρατηρητή να έχουν μπει σε ένα δρόμο επιστροφής στην κανονικότητα. Δεν ήταν έτσι και η αλήθεια δεν άργησε να φανεί.

Οι δύο ήττες του Ιουνίου από την Ιταλία και πολύ περισσότερο από την Αρμενία κατέστησαν σαφές σε όλους πως είχε έρθει η ώρα για γενναίες αποφάσεις. Για αποφάσεις που θα έβγαζαν την Εθνική από το τέλμα, που θα έβαζαν επιτέλους ένα φρένο στον κατήφορο.

Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αποφάσισε να εμπιστευθεί έναν άνθρωπο που μπορεί να μην είχε μακρά πορεία ως προπονητής, όμως το περιβάλλον στο οποίο έμαθε το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί από μόνο του εχέγγυο της κουλτούρας του και της νοοτροπίας του.

Ο Ολλανδός Τζον Φαν΄τ Σχιπ έδειξε πολύ καλά αντακλαστικά και φρόντισε να διαψεύσει πολύ γρήγορα όλους όσους τον κοιτούσαν με καχυποψία, δικαιώνοντας παράλληλα τους ανθρώπους της ΕΠΟ για την επιλογή τους.

Μα θα σκεφτεί κανείς πως ακόμα δεν πετύχαμε τίποτα. Ναι, ασφαλώς και ακόμα δεν έχει καταφέρει η Εθνική να φτάσει σε κάποια επιτυχία. Επιτυχία θα είναι η επιστροφή της σε ένα μεγάλο τουρνουά, από αυτά που από την έλευση του Ότο Ρεχάγκελ και έπειτα και μέχρι την αποχώρηση του Φερνάντο Σάντος, έγιναν συνήθεια.

Παρ΄ όλα αυτά, δεν μπορεί ο Φαν'τ Σχιπ να μην πιστωθεί πως πήρε αποφάσεις για τις οποίες θα μπορούσε να κατηγορηθεί ανοιχτά αν το πράγμα στράβωνε ακόμα περισσότερο. Ρίσκαρε και κατάφερε μέσα από τις επιλογές του να κερδίσει τον σεβασμό όλων μέσα στην ομάδα.

Οι τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια με τις οποίες έκλεισε η Εθνική την προσπάθειά της στα προκριματικά του Euro 2020, έχουν τη δική τους σημασία ακόμα και αν πλέον το τρένο της πρόκρισης είχε χαθεί.

Για την ελληνική ομάδα οι ήττες είχαν γίνει συνήθεια. Το να μάθει, λοιπόν, να κερδίζει ήταν ένα πρώτο βήμα. Τώρα, βεβαίως, πρέπει να συνεχίσει ανάλογα και σε παιχνίδια στα οποία θα έχει στόχους. Ο κωδικός είναι ένας. Πλάνο Κατάρ. Αρχής γενομένης από το Nations League, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα καλείται να αποδείξει πως θα υπάρξει συνέχεια σε αυτή τη νέα προσπάθεια και πως σταδιακά θα επιστρέψει εκεί που έμαθε να βρίσκεται μέχρι και το Μουντιάλ του 2014, στα μεγάλα ποδοσφαιρικά ραντεβού.

Επιπλέον, δεν μπορούμε να λησμονήσουμε το γεγονός πως πέραν των νικών, η Εθνική απέδωσε πολύ όμορφο ποδόσφαιρο κάνοντας και πάλι τον κόσμο να σταθεί μπροστά στην τηλεόραση για να την παρακολουθήσει με ενδιαφέρον.

Το 2019 ήταν η χρονιά που ξαναγεννήθηκε η ελπίδα πως η Ελλάδα έχει και πάλι Εθνική. Ας είναι το 2020 εκείνη που θα πιστοποιήσει πως η πορεία ανόδου μπορεί να οδηγήσει και πάλι την Ελλάδα στην αφρόκρεμα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου βάζοντας οριστικά τέλος σε αυτή την πολύ άσχημη πενταετία.

2019: Η χρονιά που ξαναγεννήθηκε η ελπίδα στην Εθνική ομάδα
EVENTS