MENU

Το ποδόσφαιρο της Εθνικής στο Γερεβάν ήταν πολύ καλύτερο από το αποτέλεσμα της Εθνικής στο Γερεβάν. Από το σκορ, για την ακρίβεια. Γιατί το αποτέλεσμα, η νίκη, μια χαρά είναι. Μηδέν-ένα, όπως το 2003 στο ίδιο γήπεδο οι μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης…

Μια ανώφελη, θα πει κανείς, νίκη. Αλλά και τόσο, θα πω εγώ, χρειαζούμενη. Αυτές είναι, στην συγκυρία που περνάμε, οι πιο χρήσιμες «άχρηστες» νίκες. Και με τη Φινλανδία τη Δευτέρα στο Ολυμπιακό Στάδιο, άλλο τόσο. Η ομάδα έχει ανάγκη και εκεί, τίποτα διαφορετικό, ακόμη μία άχρηστη νίκη.

Τρεις νίκες στη σειρά, η Εθνική έχει να βάλει από το 2016 όταν ο Σκίμπε έφτιαξε και ξεκίνησε να μας εμφανίζει εκείνο το αξιοπρεπές, ανταγωνιστικό γκρουπ που το πάλεψε «όπως ξέρει και μπορεί» στα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Το είχαμε επισημάνει εδώ, από τον Σεπτέμβριο. Ο Φαν ‘τ Σχιπ είναι ένας Ολλανδός Σκίμπε.

Μόνο πιο καλός από τον Σκίμπε, ως προς τους κανόνες. Το «τώρα υπάρχουν κανόνες» του Μάνταλου μετά το παιγνίδι στην Αρμενία, αυτό είναι όλη η ουσία και η διαφορά. Ο Μάνταλος μπήκε στην Εθνική (τη χρονιά της ΑΕΚ στη Β’ Εθνική) στο πρώτο ματς αμέσως μετά το Μουντιάλ 2014. Δεν πρόλαβε κάτι από τα καλά, έζησε όλα τα άσχημα εδώ και μια πενταετία. Η μαρτυρία του, έχει σημασία.

Επιστρέφοντας στο ποδόσφαιρο της Εθνικής στο Γερεβάν, το πρώτο ημίχρονο ήταν αυτό που λέμε ολοκληρωτικό. Ένα δοκάρι, ένα εκατό-μηδέν πέναλτι που δεν κααλογίστηκε, ένα γκολ, 69% της μπάλας, υπομονή και ισορροπία στο build-up, ξαφνικές αλλαγές ταχύτητας στο τελευταίο τρίτο του τερέν, άμεσες ανακτήσεις (σαν να υπήρχε άνωθεν, ένας αόρατος Πεπ που είχε βάλει στους διεθνείς τον famous κανόνα ότι μπάλα που χάνεται, ανακτάται εντός, το πολύ, τεσσάρων δευτερολέπτων…).

Ηταν η θετική, αισιόδοξη προσέγγιση που χειροτέρεψε τις ήδη δεδομένες φοβίες και ανασφάλειες των Αρμένιων. Με καινούργιο προπονητή, πέντε-τέσσερα-ένα…να χάσουμε ολίγον! Καμία αύρα «νέου ξεκινήματος». Το έβλεπες, στα πρόσωπά τους. Εμοιαζαν με τα ελληνικά πρόσωπα, πριν δύο μήνες στο Τάμπερε. Δίχως τον Μχιταριάν, όλο το σύστημα της Αρμενίας κατέρρευσε σαν αμμουδένιο πυργάκι στην παραλία. Ολος ο κόσμος τους, κατέρρευσε. Τα όποια όνειρα, ο κόσμος τους μπορεί να χωρέσει.

Μιλώντας για αποτέλεσμα, το 2-3 του Ιουνίου στην Αθήνα ξεπλύθηκε. Μιλώντας για ποδόσφαιρο, το ελληνικό ταμείο έκλεισε στα 20 τελειώματα (σε εκτός έδρας παιγνίδι!) μ’ ένα σχεδόν εξωπραγματικό ποσοστό ακρίβειας στις μεταβιβάσεις. Το πιστεύουμε ή όχι, 90%. Μιλώντας για αληθινή ομάδα, όλα τα νοήματα και όλα τα μηνύματα ευρίσκονται στα τρεξίματα. Ηταν τρεξίματα, αλληλεγγύης στον συμπαίκτη. Τον συμπαίκτη που έχει ανάγκη μία βοήθεια εδώ, τον συμπαίκτη που έκανε ένα λάθος εκεί.

Είναι σημαντικό, να μη μας διαφεύγει η συναίσθηση ότι πρόκειται για ένα γκρουπ στο οποίο ο…ρέκορντμαν (Σταφυλίδης) έχει ακριβώς 30 συμμετοχές, ότι μονάχα τέσσερις στους 25 (Σταφυλίδης, Φετφατζίδης, Μάνταλος, Μπακασέτας) έχουν +20 συμμετοχές, ότι ο…πρώτος σκόρερ του γκρουπ έχει τρία γκολ (που τα έβαλε όλα το 2011, ο Φετφατζίδης!), ότι στους 14 που αγωνίστηκαν στην Αρμενία οι μεγαλύτεροι σε ηλικία είναι, ο Μπακάκης και ο Μάνταλος, γεννημένοι το 1991. Και ότι στους 25 που κλήθηκαν, μόνον τρεις (Ζέκα, Σιόβας, Πασχαλάκης) έχουν γεννηθεί πριν το 1990.

Πλέον, είναι ολοφάνερο πως ο Φαν ‘τ Σχιπ δίνει «χρόνο μαζί» στον κορμό που σιγά-σιγά παίρνει σχήμα+μορφή. Όπως Φινλανδία που η ενδεκάδα της αλλάζει, λιγότερο κι από ενδεκάδα ομάδας συλλόγου. Οι ίδιοι, στις ίδιες θέσεις, με τις ίδιες αλλαγές. Κάπως ανιαρό, αλλά στο τέλος φέρνει επιτυχία. Αν σας/μας θυμίζει κάτι…

Περνάμε δηλαδή, από τα πρόσωπα στη λειτουργία. Στο Γερεβάν, ο Ολλανδός άλλαξε μονάχα τερματοφύλακα. Τη Δευτέρα με τους Φινλανδούς, στην ενδεκάδα που χρησιμοποιήθηκε στο Γερεβάν περιμένω μία αλλαγή ή καμία, το πιθανότερο καμία. Μετά από χρόνια, αρχίζει να γίνεται ξανά δύσκολο το να μπεις. Επίσης, αρχίζει να γίνεται δύσκολο, αφού μπεις, το να βγεις.

Η θέση στην ομάδα, πάλι ακριβαίνει. Νούμερο-ένα στους κανόνες που λέει ο Μάνταλος είναι, ότι δεν νοείται στην Εθνική να παίζει κανείς…εύκολα. Πρέπει να είσαι πάρα πολύ καλός. Οσο ο Λημνιός. Οσο ο Γιαννούλης. ‘Η όσο ο Χατζηδιάκος που…ας μου πει κάποιος τι έχει, σε ποδόσφαιρο, να ζηλέψει από ένα Μανωλά ή ένα Παπασταθόπουλο…     
         
     

Τώρα υπάρχουν κανόνες
EVENTS