MENU

Είχα την τύχη να είμαι ο πρώτος εν Ελλάδι δημοσιογράφος που πήρα συνέντευξη από τον Ερνέστο Βαλβέρδε, όταν ο Τσινγκούρι συμφώνησε (την πρώτη φορά) με τον Ολυμπιακό. Και από την πρώτη στιγμή οι εντυπώσεις ήταν πολύ θετικές.


Αυτές δεν άλλαξαν στη συνέχεια. Για την ακρίβεια, ενισχύθηκαν με την δουλειά του στους Ερυθρόλευκους, οι οποίοι έπαιξαν (με διαφορά φρονώ) την καλύτερή τους μπάλα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.


Όταν, όμως, έφτανε η στιγμή για το παραπάνω βήμα στην Ευρώπη, η ομάδα και ο προπονητής της έδειχναν να έχουν ταβάνι. Κάτι αντίστοιχο, σε πολύ υψηλότερο επίπεδο βεβαίως, συνέβη την προηγούμενη διετία με την Μπαρτσελόνα.


Όταν κλήθηκε να κάνει το βήμα παραπάνω, απέτυχε παταγωδώς. Προ διετίας, απέναντι στην (θεωρητικά κατώτερη) Ρόμα ελέω Κώστα Μανωλά, πέρυσι με εμφατικό τρόπο κόντρα στην Λίβερπουλ, παρ' ότι και στις δύο περιπτώσεις είχε σημαντικότατο προβάδισμα (4-1 και 3-0 αντίστοιχα).


Φέτος, αυτή η Μπαρτσελόνα – φάντασμα που βλέπουμε από την αρχή της περιόδου, φαντάζει απίθανο να φτάσει για να διεκδικεί είσοδο στα ημιτελικά και στον τελικό του Champions League, όπως συνέβη με Ρωμαίους και Κόκκινους.


Άοσμη, άγευστη και άνοστη είναι η Μπάρτσα στην τρίτη σεζόν του Βαλβέρδε. Παραμένει πρώτη στην La Liga επειδή Ρεάλ και Ατλέτικο είναι ακόμα πιο αναξιόπιστες, ενώ στο Champions League εκτέθηκε δις από την Σλάβια Πράγας, παρ' ότι δεν έχασε κανένα από τα δύο παιχνίδια με τους Τσέχους. Όχι ότι δεν μπορούσε δηλαδή...


Στο 0-0 του «Καμπ Νόου», οι Καταλανοί απέτυχαν να διασπάσουν την άμυνα μιας Σλάβια που δεν δίστασε να παίξει πολύ ψηλά, υποχρεώνοντας την παρέα του Λιονέλ Μέσι να ψάχνει διαρκώς (και ανεπιτυχώς) την πλάτη της άμυνας, αφού έχει συνηθίσει να παίζει με κοντινές και γρήγορες πάσες, τις οποίες βεβαίως είδαμε σε ελάχιστες περιπτώσεις.


Ο Αντουάν Γκριεζμάν δεν έχει προσαρμοστεί στο ελάχιστο στο παιχνίδι της ομάδας του και αυτό βαραίνει τόσο τον ίδιο, όσο και τον Βαλβέρδε που δεν έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί τις δεδομένες αρετές του Γάλλου επιθετικού.


Ο Ουσμάν Ντεμπελέ, ο οποίος προ διετίας αποκτήθηκε ως επίδοξος «αντί – Νεϊμάρ», παραμένει στα ρηχά, με τον Βαλβέρδε να μην καταφέρνει να τον διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να πάρει το καλύτερο από τον (προβληματικό, είναι η αλήθεια) Γάλλο.


Αυτή η Μπαρτσελόνα του Βαλβέρδε μοιάζει να έχει πιάσει πάτο. Ο προπονητής, παρ' ότι έχει καλή σχέση με τους ποδοσφαιριστές, δεν τους εμπνέει και δεν καταφέρνει να τους έχει στην πρίζα, όπως αποδείχθηκε άλλωστε στο ταπεινωτικό (όπως εξελίχθηκε) 3-1 από την Λεβάντε το Σάββατο, σε ένα ματς όπου η Μπάρτσα δέχθηκε τρία γκολ σε εφτά λεπτά από μια ομάδα που έχει το 1/100 του προϋπολογισμού της.


Όλοι τα περιμένουν όλα από τον Μέσι (με διαφορά και πάλι ο καλύτερος κόντρα στην Σλάβια), ο Ζεράρ Πικέ διέρχεται μια από τις χειρότερες σεζόν της καριέρας του, η ομάδα είναι απίστευτα ευάλωτη στα μετόπισθεν, χάνεται για μεγάλα διαστήματα μέσα στα παιχνίδια και δεν δείχνει να έχει εναλλακτικές, αν δεν βρει την λύση ο Αργεντινός.


Ερνέστο, σε εκτιμώ βαθύτατα, αλλά θεωρώ ότι το κλίμα δεν σε σηκώνει άλλο. Κατέκτησες δύο Πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο, κατάφερες να διαχειριστείς με σχετική επιτυχία την απώλεια – σοκ του Νεϊμάρ, αλλά αυτό που πιθανόν θα κάνεις στο τέλος της σεζόν, να αποχωρήσεις δηλαδή, ίσως πρέπει να το κάνεις λίγους μήνες νωρίτερα. Για να σταματήσεις να ταλαιπωρείσαι εσύ, αλλά και να μην ταλαιπωρεί άλλο τα... μάτια μας η φετινή Μπαρτσελόνα.

Ερνέστο, καλύτερα φύγε μόνος σου
EVENTS