Στη θεωρία, το ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Τούμπας, με τη δυναμική την έδρας, τον ανταγωνισμό στο φουλ για τον τίτλο μεταξύ των δύο βασικών μονομάχων για το πρωτάθλημα και την ξεκάθαρη ποιοτική ανωτερότητα του «Δικεφάλου», χρειαζόταν υπέρβαση από το «Τριφύλλι» για να αποσπάσει θετικό αποτέλεσμα.
Ο ΠΑΟΚ διανύει τις πιο λαμπρές ημέρες της ιστορίας του κι ο Παναθηναϊκός τις πιο μαύρες και άραχλες.
Τα περί… τσόντας γύρισαν μπούμερανγκ και όσοι τα εκστόμισαν ή απλώς τα σκέφτηκαν, κατάπιαν τις γλώσσες τους.
Για τον Παναθηναϊκό μιλάμε, κυρίες και κύριοι. Ας προσέχατε. Ο Παναθηναϊκός ήταν,
είναι και θα είναι… σύλλογος μεγάλος.
Κι η φανέλα του θα ζυγίζει τόνους ολάκερους σε όποια φάση κι αν βρίσκεται. Fact, ιστορικά αποδεδειγμένο, προς γνώση και συμμόρφωση.
Τα ίδια, πάνω-κάτω, ίσχυαν άλλωστε και πριν το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ. Και τότε η συντριπτική πλειοψηφία ξεγραμμένο το είχαν το «Τριφύλλι». Χαμένο από χέρι και υποψήφιο για διασυρμό. Στη θεωρία.
Στην πράξη, τόσο οι Πειραιώτες όσο και οι Θεσσαλονικείς, θα πρέπει να αισθάνονται τυχεροί που κατόρθωσαν κι έφυγαν απ’ το γήπεδο με το βαθμό της ισοπαλίας.
Ο ΠΑΟΚ χθες βράδυ στην Τούμπα, χρειάστηκε ένα… εκπρόθεσμο (90+6’ ενόσω είχαν δοθεί 5 λεπτά καθυστερήσεων) όσο και αχρείαστο πέναλτι για να κατακτήσει το βαθμό της ισοπαλίας και να διατηρήσει το αήττητο σερί του.
Ελάχιστα… δευτερόλεπτα πριν σφυρίξει για τελευταία φορά ο Σλοβένος ρέφερι και μεταβεί στο VAR για να πάρει την απόφασή του.
Αμαρτία απ΄ το θεό, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Για την αξιοθαύμαστη προσπάθεια και την κατάθεση ψυχής των παικτών του Παναθηναϊκού που έτρωγαν σίδερα και βρέθηκαν μία στιγμή πριν την κατάκτηση μίας τεράστιας νίκης από πάσα άποψη.
Η νίκη μπορεί να μην ήρθε, αλλά η προσπάθεια και η εικόνα της ομάδας στην Τούμπα τους τιμά όλους και με το παραπάνω. Μηδενός εξαιρουμένου.
Ούτως ή άλλως δεν περίμενε κανείς να υπάρχει προστασία και σεβασμός προκειμένου απλώς να λήξει το ματς στην προβλεπόμενη ώρα. Ούτε η πρώτη φορά είναι, πιθανώς δεν θα είναι και η τελευταία.
«Πριονοκορδέλα» το έχουν περάσει το «Τριφύλλι» (και) φέτος και είχε απόλυτο δίκαιο ο Γιώργος Δώνης στην ουσία του ξεσπάσματός του μετά το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, σε σχέση με τη συνολική αντιμετώπιση που τυγχάνει ο σύλλογος από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν.
Για πρωτάθλημα είναι σαφές ότι δεν πάει η ομάδα για να της κόψουν τη φόρα, ίσως απλώς να ενοχλεί που παίζει όλα τα ματς στα ίσια και να μην τον θέλουν στα πλέι οφ της πρώτης εξάδας. Ποιος ξέρει…
Μια και ο λόγος για τον Δώνη εκτός από τα λόγια του μετά το ματς, υπήρχαν και οι πράξεις του που… μίλησαν στη διάρκειά του, για τις οποίες του βγάζεις το καπέλο.
Διότι δεν γίνεται να μην του πιστωθεί η αριστοτεχνική τακτική προσέγγιση της ομάδας και η προετοιμασίας της για το ματς της Τούμπας, όπως φάνηκε περίτρανα στο πρώτο ημίχρονο.
Δεν γίνεται να μην του πιστωθεί και η διαχείριση που έκανε στη διάρκεια του ματς, με την τακτική απάντηση στα ρίσκα του Φερέιρα που ολοκλήρωσε τι αλλαγές του στο 64’, με τη σωστή επιλογή του 3-5-2 στο τάιμινγκ και με τα πρόσωπα που απαιτούσαν οι συνθήκες και έφεραν ως αποτέλεσμα το 1-2 στο 87’.
Κάθε… ντέρμπι είναι και καλύτερος.
Στο ΟΑΚΑ ως οικοδεσπότης έκανε «ματ» στον Μαρτίνς, στην Τούμπα ως φιλοξενούνενος έκανε το αντίστοιχο στον Φερέιρα.
Οι δύο Πορτογάλοι προπονητές γλίτωσαν συγκυριακά το κάζο, έχοντας ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ και όπλα πολυτελείας στη φαρέτρα τους.
Τόσο εκ της εικόνας όσο και εκ του αποτελέσματος, είναι αυτονόητο ότι ο Δώνης υπήρξε ο θριαμβευτής στη μάχη των πάγκων τηρουμένων των δεδομένων και των συνθηκών.
