Φαντάσου ότι ξυπνάς ένα πρωί και διαβάζεις πως η ομάδα σου κρίθηκε οριστικά ένοχη για σοβαρές οικονομικές παραβάσεις. Ότι επί χρόνια εξασφάλιζε αθέμιτο πλεονέκτημα απέναντι στους ανταγωνιστές της. Και ότι μέσα σε εκείνη την περίοδο κατέκτησε πρωταθλήματα. Πρωταθλήματα που πανηγύρισες. Τίτλους που θυμάσαι ακόμη πού βρισκόσουν όταν κατακτήθηκαν. Στιγμές που έγιναν κομμάτι της ζωής σου. Τι θα έλεγες; Θα δεχόσουν την τιμωρία της ομάδας σου ή θα έψαχνες τρόπο να δικαιολογήσεις όσα είχαν συμβεί;
Η υπόθεση της Μάντσεστερ Σίτι, με τις σοβαρές οικονομικές παραβάσεις που διαπίστωσε ανεξάρτητη επιτροπή και την έφεση που έχει ασκήσει ο αγγλικός σύλλογος, άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση στην Αγγλία.
Ο Guardian, μέσα από ανάλυση του Σον Ίνγκλ, ασχολήθηκε με τη στάση των οπαδών της Σίτι. Στο διαδικτυακό φόρουμ Bluemoon έχουν καταγραφεί περισσότερες από 192.000 αναρτήσεις για την υπόθεση, ενώ η έρευνα του Ιρλανδού πανεπιστημιακού Κολμ Κερνς αναδεικνύει πώς η αφοσίωση σε έναν σύλλογο μπορεί να εξελιχθεί σε άνευ όρων υπεράσπιση της ιδιοκτησίας του.
Ορισμένοι οπαδοί αντιμετωπίζουν κάθε κριτική ως επίθεση στην ομάδα τους. Η αμφισβήτηση της διοίκησης εκλαμβάνεται ως αμφισβήτηση των τίτλων, των πανηγυρισμών, ακόμη και της ίδιας τους της ταυτότητας. Και κάπου εδώ η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα.
Αν ήταν ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ;
Ας κάνουμε μια υποθετική μεταφορά. Αύριο αποδεικνύεται οριστικά ότι μία από τις τέσσερις μεγάλες ελληνικές ομάδες κατέκτησε τίτλους έχοντας παραβιάσει οικονομικούς κανονισμούς και εξασφαλίσει αθέμιτο πλεονέκτημα. Αν ήταν η δική σου ομάδα, θα ζητούσες να εφαρμοστούν οι κανονισμοί; Ακόμη κι αν αυτό σήμαινε αφαίρεση τίτλων;
Θα παραδεχόσουν ότι οι αντίπαλοί σου είχαν δίκιο να διαμαρτύρονται; Θα ασκούσες κριτική στον ιδιοκτήτη που σου χάρισε τόσες επιτυχίες; Ή θα έβλεπες παντού εχθρούς, οργανωμένα σχέδια εξόντωσης και ανθρώπους που θέλουν να βλάψουν την ομάδα σου;
Και τώρα αντιστρέφουμε τους ρόλους. Αν οι ίδιες ακριβώς παραβάσεις είχαν αποδειχθεί εις βάρος του μεγαλύτερου αντιπάλου σου, θα έδειχνες την ίδια κατανόηση; Θα δεχόσουν ότι οι τίτλοι του αποτελούν μέρος της ιστορίας του; Ότι οι φίλαθλοί του δεν ευθύνονται για τις πράξεις της διοίκησης; Ή θα απαιτούσες την αυστηρότερη δυνατή τιμωρία;
Δεν αποδίδουμε καμία τέτοια παράβαση σε ελληνικό σύλλογο. Το σενάριο είναι υποθετικό. Εκείνο που εξετάζουμε είναι αν η αντίληψή μας για τη δικαιοσύνη αλλάζει ανάλογα με το χρώμα της φανέλας.
Αγαπάς την ομάδα ή υπερασπίζεσαι τον ιδιοκτήτη;
Στην Ελλάδα, η ταύτιση του οπαδού με τον ισχυρό άνδρα της ομάδας του είναι συχνά βαθιά. Οι μεταγραφές, τα πρωταθλήματα και οι ευρωπαϊκές επιτυχίες δημιουργούν σχέσεις εμπιστοσύνης που μερικές φορές μετατρέπονται σε προσωπική αφοσίωση. Κάπως έτσι, η κριτική στη διοίκηση αντιμετωπίζεται ως επίθεση στον σύλλογο. Μια αποκάλυψη κρίνεται πρώτα από το ποιον αφορά και ύστερα από τα στοιχεία της.
Το ερώτημα, ωστόσο, είναι απλό: Αν αγαπάς πραγματικά την ομάδα σου, πρέπει να δικαιολογείς και κάθε πράξη εκείνων που τη διοικούν; Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ έχουν ιστορία πολύ μεγαλύτερη από οποιονδήποτε ιδιοκτήτη. Οι φίλαθλοί τους μπορούν να συνεχίσουν να αγαπούν τη φανέλα, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τις ευθύνες μιας διοίκησης.
Και οι κανονισμοί οφείλουν να ισχύουν για όλους. Ακόμη κι όταν η εφαρμογή τους πονάει. Γι' αυτό η ιστορία της Σίτι μάς αφορά περισσότερο απ' όσο φαίνεται. Αν αύριο αποδεικνυόταν ότι η ομάδα σου πήρε τίτλους με οικονομικές κομπίνες, θα δεχόσουν την τιμωρία της; Και αν στη θέση της βρισκόταν ο μεγαλύτερος αντίπαλός σου, θα έλεγες τα ίδια;
