Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVE SPORT
Όποιος θεωρεί ότι "η υπόθεση έκλεισε" επειδή η Ευρωλίγκα (οι μέτοχοι σωστότερα) απάντησε αρνητικά στην πρώτη πρόταση του NBA για εξαγορά του 51% μάλλον βλέπει κοντόφθαλμα. Όταν ανοίγουν τέτοιες μεγάλες μπίζνες πολύ δύσκολα κλείνουν στην πρώτη "διαπραγμάτευση". Είναι πασιφανές ότι άνοιξε μία συζήτηση η οποία μπορεί να κρατήσει αρκετά... Αυτή τη στιγμή, με τους 13 συνεταίρους, η Ευρωλίγκα αποτιμάται σαν brand περίπου στο 1,3 δισ. ευρώ. Οπότε τι πιο λογικό για να μπει σε κουβέντα ουσίας να θελήσει να δει στο τραπέζι για αρχή ένα ποσό που να αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ. Γι' αυτό άλλωστε και η χθεσινή απόφαση που τελικά πάρθηκε δίνει τη δυνατότητα στο ΝΒΑ να επανέλθει με βελτιωμένη πρόταση μέσα σε διάστημα ενός μήνα.
Το "μαγαζί" αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξαιρετικό επίπεδο. Συζητάει για να αυξήσει τις ομάδες, καθώς πάνω από 10 βρίσκονται στο προαύλιο και περιμένουν... Όπως κι αν έχει, επειδή σε αυτές τις υποθέσεις "μιλάνε" τα χρήματα, πρέπει να περιμένουμε την αντίδρασή από την απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Οι Αμερικανοί είναι μάστορες στον χειρισμό των αγορών. Έχουν καταλάβει τη δυναμική της Ευρωλίγκας και μπήκαν στο "ψητό". Ταυτόχρονα όμως οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν την αξία του προϊόντος που δημιούργησαν κι αν είναι να το πουλήσουν, θέλουν να το κάνουν με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Γι' αυτό λέω ότι χθες παρακολουθήσαμε μόλις το πρώτο επεισόδιο του σίριαλ. Πάρτε ποπ κορν και ετοιμαστείτε για όσα έρχονται.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Το ντέρμπι στο Φάληρο θα απαιτήσει απ' τον Παναθηναϊκό να αποδείξει ΄τοι το "5 στα 5" δεν είναι απλώς ένας εντυπωσιακός αριθμός στη βαθμολογία, αλλά αποτέλεσμα μίας αγωνιστικής ταυτότητας. Η απουσία του Λιβάι κάνει την απαίτηση ακόμα μεγαλύτερη. Όχι επειδή αποτελεί τον κορυφαίο σκόρερ της ομάδας, κάθε άλλο. Είναι, όμως, ο ποδοσφαιριστής που διαθέτει ένα σπάνιο για το "πράσινο" ρόστερ μείγμα: δύναμη, ταχύτητα, τεχνική κι εκρηκτικότητα. Η πραγματική του αξία, όμως, βρίσκεται σε όσα μπορεί να δημιουργήσει, ακόμα κι όταν δεν σκοράρει. Απέναντι σε μία άμυνα που μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα στο αριστερό της άκρο, αυτή η απειλή θα ήταν πολύτιμη.
Ο Νίστρουπ, πάντως, έχει έτοιμη τη λύση και δεν αποκλείεται να την επέλεγε ακόμα και με διαθέσιμο τον Λιβάι. Ο Ταμπόρδα αναμένεται να πάρει θέση δεξιού χαφ-εξτρέμ κι η επιλογή του έχει ποδοσφαιρική λογική. Ο Αργεντινός δεν μπορεί να προσφέρει την έκρηξη του Λιβάι, προσφέρει όμως καλύτερη σύνδεση με τους χαφ, μεγαλύτερη συμμετοχή στην κυκλοφορία της μπάλας κι εξαιρετική συνεργασία με τον Καλάμπρια... Ο Νίστρουπ έφτιαξε ομάδα για να κυνηγά τη νίκη. Γι αυτό είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον Παναθηναϊκό να πηγαίνει στο Καραϊσκάκη για να παίξει ποδόσφαιρο σκοπιμότητας, όπως έκανε η Εθνική σε δύσκολες περιστάσεις. Το "5 στα 5" δεν αποτελεί λίπος για να το κάψει. είναι η βάση πάνω στην οποία θα διεκδικήσει το "6 στα 6".
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Έχουν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν σενάρια για τον Θανάση Ανδρούτσο και το ενδεχόμενο επιστροφής του στον Ολυμπιακό το ερχόμενο καλοκαίρι. Η συζήτηση είναι απολύτως λογικό να ανοίγει, ειδικά μετά και την εξαιρετική του παρουσία στα παιχνίδια της Εθνικής, με αποκορύφωμα την αναμέτρηση με τη Γερμανία. Χρειάζεται, όμως, να μπουν ορισμένα πράγματα στη σωστή τους βάση. Πρώτα απ' όλα, ο Ανδρούτσος ανήκει στον ΟΦΗ μέχρι το 2029. Αυτό σημαίνει ότι για να επιστρέψει στον Ολυμπιακό θα πρέπει να συμφωνήσει και η κρητική ομάδα. Βέβαια, αν ο Ολυμπιακός που έχει κρατήσει ποσοστό δικαιωμάτων αποφασίσει ότι τον θέλει πραγματικά και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής επιθυμεί να επιστρέψει, δύσκολα θα μπορούσε να αποτελέσει ο ΟΦΗ ανυπέρβλητο εμπόδιο.
Κανείς δεν αμφισβητεί την αξία του. Το αντίθετο. Ο Ανδρούτσος έχει αποδείξει ότι είναι ποιοτικός ποδοσφαιριστής και ότι μπορεί να ανταποκριθεί σε υψηλό επίπεδο. Όμως άλλο ΟΦΗ και άλλο Ολυμπιακός. Άλλες Η απαιτήσεις, άλλη πίεση, άλλος ανταγωνισμός, άλλες προσδοκίες. Και το ερώτημα είναι απλό: είναι ο χαφ που χρειάζεται ο Ολυμπιακός στα 30 του; Είναι ο ποδοσφαιριστής που θα επιστρέψει για να διεκδικήσει θέση σε μια ομάδα που έχει ως στόχο να πρωταγωνιστεί στην Ελλάδα και να στέκεται στην Ευρώπη; Γιατί μέχρι πριν από ένα δύο χρόνια ο ίδιος είτε δεν έπαιζε είτε αναζητούσε τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Θα πει κάποιος ότι είναι παιδί της ακαδημίας, άρα θα γίνει πιο εύκολα και η κατάρτιση της ευρωπαϊκής λίστας. Μα τα ελληνόπουλα δεν θα πρέπει να πηγαίνουν στις ομάδες μόνο για να συμπληρώνουν τη λίστα της ΟΥΕΦΑ, αλλά για να παίζουν κιόλας.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Η ΑΕΚ το περασμένο καλοκαίρι άλλαξε ολόκληρη τη μεσαία γραμμή της. Μόνο ο Μαρίν και ο Μάνταλος παρέμειναν. Ήρθε ο Βιτάλις, ήρθε ο Κάιρινεν, ήρθε ο Αριάγκα. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς πρέπει να μάθει να παίζει μ’ ένα εντελώς καινούργιο κέντρο, σε σχέση με την περυσινή σεζόν. Ειδικά όσο αφορά το δίδυμο των χαφ. Εκεί ο Νίκολιτς ψάχνει για το δίδυμο που θα μονιμοποιήσει ως βασικό. Μ’ όλα όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, αυτός που φαίνεται να κουμπώνει καλύτερα με τον Ρουμάνο, είναι ο Βιτάλις. Κυρίως διότι έχει χαρακτηριστικά πιο κοντά σ’ αυτά του Πινέδα. Και με τον Αριάγκα και με τον Κάιρινεν η ΑΕΚ θα παίξει στα χαφ μέσα στα πολλά ματς της σεζόν. Ίσως ακόμα και με τον Μάγερ, που επίσης μπορεί με ευκολία να πάρει θέση δεύτερου χαφ.
Παρόλα αυτά, φαίνεται πως στο μυαλό του Νίκολιτς, ο Βιτάλις έχει ένα προβάδισμα. Και όχι άδικα. Έχει εξαιρετικά χαρακτηριστικά ο Ούγγρος. Όμως η αλήθεια είναι πως ο Βιτάλις έχει συνηθίσει να παίζει περισσότερο ως οκταροδεκάρι παρά ως εξαρο-οκτάρι. Για παράδειγμα, στο προχθεσινό ματς της Ουγγαρίας, ο Βιτάλις έπαιξε στο 4-2-3-1 σε ρόλο ελεύθερο πίσω από τον φορ. Σχεδόν σαν καθαρό δεκάρι. Στο αγωνιστικό μοντέλο του Νίκολιτς, θα πρέπει να πάρει έναν ρόλο που θα είναι εξαρο-οκτάρι. Να πάρει και την πρώτη πάσα, να καλύψει και χώρους, να βοηθήσει και στις ανακτήσεις, να έχει και γρήγορες επιστροφές, αλλά να μπορεί και να δημιουργήσει ή ακόμα και να πατήσει και την αντίπαλη περιοχή. Είναι στοιχεία που μπορεί να τα βγάλει στο παιχνίδι ο Βιτάλις. Έχει αυτή την ικανότητα.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Υπάρχει η λέξη «ντροπή» στον αθλητισμό; Ορισμένοι θα πουν πως ύστερα από βαριές ήττες, ναι, μπορούμε να την εκστομίσουμε. Άλλοι πάλι θα ρωτήσουν τον Λούκα Μόντριτς και τον Βασίλη Σπανούλη γιατί αμφότεροι δεν δίστασαν να μιλήσουν για «ντροπή» το περασμένο Σάββατο και μιλώντας για τις αποτυχίες των ομάδων τους. Της Εθνικής Κροατίας και του (μπασκετικού) Άρη. Σκληρό; Ναι. Ίσως όμως να αγγίζει και την πραγματικότητα, μολονότι υπό κανονικές συνθήκες αναφερόμαστε σε παιχνίδι και η έννοια της ντροπής δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στο λεξιλόγιο. Γιατί όταν φεύγεις από το γήπεδο και ντρέπεσαι για τον εαυτό σου, αυτό (πρέπει να) συμβαίνει μόνο όταν νιώθεις άβολα για το έλλειμμα προσπάθειας ή για το γεγονός πως ήσουν οκνηρός απέναντι σε διψασμένο αντίπαλο.
Η Κροατία όντως έδειξε ένα σύνολο που αποτελείτο από παίκτες-θεατές στο χορτάρι. Απλά παρακολουθούσαν μια παράσταση των παθιασμένων Άγγλων του Κέιν που δεν σταμάτησαν παρά μόνο όταν έφτασαν στο 7-0 στη Ριέκα. «Βρίσκομαι στην εθνική ομάδα εδώ και 20 χρόνια και, για πρώτη φορά, νιώθω ντροπή μετά έναν αγώνα», είπε χαρακτηριστικά ο γερόλυκος κάπτεν της Εθνικής Κροατίας, ο χαφ με τα 41 χρόνια στις πλάτες του. Και ο Σπανούλης; Αυτός κι αν ξέσπασε μετά το φινάλε και την ήττα του Άρη στην Καρδίτσα κατά την πρεμιέρα της πρώτης κατηγορίας για το πρωτάθλημα του μπάσκετ. Ο Σπανούλης υπήρξε καταιγιστικός στις τοποθετήσεις του. Κάτι ανάλογο είχαμε ακούσει και μετά τα χαστούκια από τους Ρουμάνους και τους Πορτογάλους στην εθνική ομάδα και στα προκριματικά του Παγκοσμίου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
