MENU

Τρία ματς ήδη στην σεζόν. Απολογισμός για την ΑΕΚ, μία νίκη και δυο ισοπαλίες, με τέρματα 6-2. Το αήττητο συνεχίζεται στο πρωτάθλημα, αλλά το πιο σημαντικό είναι πως η Ενωση δείχνει σε αυτό το ξεκίνημα, να μπαίνει στο παιχνίδι από εκεί που σταμάτησε πέρυσι. Ανεξαρτήτως αντιπάλου και διοργάνωσης, είναι πάντα ένα σύνολο σοβαρό, συγκεντρωμένο, με ξεκάθαρο αγωνιστικό προσανατολισμό, αποφασισμένο και «διψασμένο» για επιτυχίες. Και αν κάποιος που βρίσκεται εντός των τειχών τολμήσει να εμφανιστεί… ξεδιψασμένος όπως κάποιες ψυχούλες προ τριετίας, εδώ είναι ο μίστερ Νίκολιτς να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. 

Ηταν ξεκάθαρο εξ αρχής, πως για την ΑΕΚ τα ζόρικα θα ξεκινούσαν από νωρίς. Παίχτηκε ένα τρόπαιο, έστω και μικρότερης δυναμικής συγκριτικά με το πρωτάθλημα και το κύπελλο, τώρα έρχεται η μεγάλη πρόκληση της επιστροφής στην ευρωπαϊκή ελίτ. Σε πολλές αναφορές κατά το παρελθόν, σας έχω μεταφέρει την προσωπική μου σκέψη. Πάντα δίνω προτεραιότητα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Τα τρόπαια γράφουν Ιστορία. Αλλά και οι μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, η παρουσία στα κορυφαία κλαμπ της ηπείρου, είναι μια ξεχωριστή υπόθεση.

Στην ΑΕΚ φαίνεται πως ξέρουν καλά τι διακυβεύεται στο παιχνίδι της Τετάρτης. Είναι ένας «τελικός» που θα συμβάλει σημαντικά στην εκτόξευση του συλλόγου. Η ΑΕΚ δεν χάνεται σε καμία περίπτωση, θα πέσει φωτιά στο κεφάλι όποιου πει πως του φαίνεται λίγο το Europa League. Αλλά για να μην παίζουμε με τις λέξεις, η ΑΕΚ είναι το φαβορί στο ζευγάρωμα με την Λέφσκι Σόφιας, είναι καλύτερη ομάδα και πρέπει (όσο κι αν δεν υπάρχουν πρέπει στο ποδόσφαιρο), να πάρει την πρόκριση για το Champions League.

Το πλεονέκτημα της ΑΕΚ

Είναι φανερό σε αυτό το ξεκίνημα της χρονιάς, πως η ΑΕΚ έχει μεγάλο αβαντάζ και αυτό προκύπτει από την διατήρηση σε μεγάλο μέρος του βασικού κορμού της περυσινής, απόλυτα επιτυχημένης, σεζόν. Με εξαίρεση τον Πινέδα (που δεν τη λες και μικρή απώλεια βέβαια), οι άλλες αποχωρήσεις από το ρόστερ αφορούν κυρίως συμπληρωματικούς παίκτες. Χρήσιμους στον ρόλο που είχαν, αλλά όχι κομβικούς. Η μεγάλη αλλαγή είναι ο Πινέδα και δεν είναι τυχαίο, πως η ΑΕΚ έφτασε στις τρεις μεταγραφές στην συγκεκριμένη θέση (Κάιρινεν, Βιτάλις και Αριάγκα).

Το βασικό ζήτημα για την ΑΕΚ είναι πως θα μπορέσει να βρουν τη φόρμα παίκτες της, ειδικά τα μεγάλα κορμιά που θέλουν πάντα τον χρόνο τους. Εστω και αν τα υποθετικά σενάρια δεν είναι το φόρτε μου, εκτιμώ πως δύσκολα στην σεζόν η ΑΕΚ θα δεχθεί ξανά δύο γκολ σαν εκείνα που έφαγε στην Κρήτη. Και δεν είναι διόλου τυχαίο, πως στο ξεκίνημα της χρονιάς ο Νίκολιτς αποφεύγει όσο του επιτρέπεται, κάθε πειραματισμό με την άμυνα. Αν εξαιρέσεις τον Μπαλαμώτη που προέκυψε ελέω των περίεργων αλλαγών της ΕΠΟ, σε όλα τα υπόλοιπα ματς η πεντάδα είναι ίδια.

Η δύναμη στην επίθεση και ο Μάγερ

Μεγάλη υπόθεση επίσης, η απόκτηση «χημείας» και οι λύσεις στην επίθεση. Δεν είναι τυχαίο, πως τα έξι γκολ της σεζόν μέχρι τώρα έχουν έρθει αποκλειστικά από τα φορ της. Φανταστείτε, πως μια ομάδα που στηρίχθηκε πέρυσι έντονα στα γκολ που της έδωσαν παίκτες από άλλες θέσεις, έχει την ευλογία να διαθέτει τρία φορ που σκοράρουν ακατάπαυστα. Αρα, είναι στην ευχέρεια και στην μαστοριά του Νίκολιτς, πως θα καταφέρει να βρει την κατάλληλη σύνθεση για το κάθε παιχνίδι και ιδιαίτερα τώρα για την Τετάρτη. Στην Βουλγαρία το Γιόβιτς, Ζίνι δεν πήγε καλά, αλλά το Βάργκα, Ζίνι έκανε άνω κάτω την άμυνα της Λέφσκι.

Προφανώς υπάρχουν πολλά ακόμα και η χρονιά θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Είναι σημαντικό, να βρει η ΑΕΚ τρόπο να μάθει τον Μάγερ και εκείνος τους συμπαίκτες του. Ο Κροάτης καλείται να παίξει έναν ρόλο που κάλυψαν πολλοί πέρυσι, με τον Ζοάο Μάριο να το πράττει καλύτερα από κάθε άλλον. Τα τεχνικά χαρίσματα του Μάγερ είναι προφανή. Πόσο μπορεί να βάλει ένταση, ουσία και να βρει χημεία με τον Ρότα, είναι αυτά που θα καθορίσουν πολλά τώρα. Είναι φανερό πάντως, πως αν βγει ο Μάγερ, η ποδοσφαιρική πρόταση της ΑΕΚ θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή και πλήρης. 

Η ΑΕΚ ξεχωρίζει

Η ΑΕΚ πάει για το μεγάλο ματς με την Λέφσκι, έχοντας διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την πεποίθηση πως είναι μια ομάδα με αυτοπεποίθηση. Μεγάλο πράγμα αυτό, δεν το συναντάς εύκολα στην κοινωνία της ΑΕΚ, που πολλές φορές ρέπει σε περίεργες πορείες. Η ΑΕΚ αποπνέει την πίστη, πως είναι καλύτερη ομάδα και πως ό,τι κάνει, προκύπτει μέσα από σχέδιο, μεθοδική δουλειά, στοχευμένες κινήσεις και σωστές επιλογές. Η ΑΕΚ κάνει πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο (τρόπος  λειτουργίας, αγωνιστικό σχέδιο), που επιχειρούν να αντιγράψουν οι άλλοι. 

Στην πρεμιέρα κέρδισαν όλοι, αλλά κανείς δεν το έκανε τόσο πειστικά όσο η ΑΕΚ. Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ πασχίζουν να απομακρυνθούν από την εσωστρέφεια, τσαλαβουτούν σε αχαρτογράφητα νερά και ελπίζουν πως θα τους κάτσει όλο αυτό, ενώ ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να βγάλει αίσθημα επιβίωσης. Είναι ομάδες, ειδικά οι δύο πρώτοι, με εκκρεμείς πολλές μεταγραφικές υποθέσεις και δεν ξέρω πόσα μπορούν να γίνουν, έστω κι αν τώρα αποκτηθούν εν τέλει κάποιοι καλοί ποδοσφαιριστές. 

Η ΑΕΚ του Νίκολιτς πριν το ματς της χρονιάς: σοβαρή, «διψασμένη», αποφασιστική