Ο Σέρβος τεχνικός, παρ’ ότι είχε στη διάθεση του παίκτες όπως: ο Γκατσίνοβιτς, ο Ζοάο Μάριο, ο Ελίασον και ο Κουτέσα που είναι πιο συμβατοί με την θέση του αριστερού μεσοεπιθετικού, επέλεξε να πάει σε μια επιλογή - έκπηξη (για εμάς) χρησιμοποιώντας τον Πέτρο Μάνταλο σε έναν σύνθετο ρόλο. Ο αρχηγός της ΑΕΚ, σε φάση άμυνας κάλυπτε τον χώρο αριστερά μπροστά από τον Πήλιο αλλά σε φάση επίθεσης, είχε το ελεύθερο να συγκλίνει εσωτερικά και να γίνεται ένας επιπλέον χαφ κινούμενος περισσότερο πίσω από τη δυάδα της επίθεσης, Γιόβιτς-Βάργκα.
Είναι ένα τρικ που ο Νίκολιτς το κάνει πλέον σε σταθερή βάση να φέρνει τους δυο ακραίους του προς τα μέσα και συνήθως εκεί χρησιμοποιεί καλούς χειριστές της μπάλας. Στην Τούμπα για παράδειγμα, αυτόν τον ρόλο αριστερά τον ανέλαβε ο Κοϊτά που ήταν και ο πιο επικίνδυνος παίκτης για την άμυνα του ΠΑΟΚ έχοντας το δοκάρι (μεταξύ άλλων) δημιουργώντας στο σύνολο πολλά ρήγματα με την κάθετη κίνηση του ερχόμενος στο «10».
Χθες, ήταν ο Μάνταλος που επιλέχθηκε και αναδείχτηκε στην πιο επιδραστική μονάδα αυτού του 4-0. Είναι ο άνθρωπος που ερχόμενος προς τα μέσα κάνει ανάκτηση της μπάλας και πασάρει κάθετα με ακρίβεια βγάζοντας τον Γιόβιτς σε θέση τετ-α-τετ για το 2-0 που Νίκολιτς-Παπαδόπουλος από κοινού το χαρακτήρισαν σημείο κλειδί, ενώ με μια ανάλογη ενέργεια, κλέβοντας την μπάλας και τελειώνοντας ο ίδιος την φάση (αυτή την φορά) αφού πρώτα χόρεψε τρεις αντίπαλους αμυντικούς, κάνει και το 3-0. Η εμφάνιση του Μάνταλου ήταν φανταστική και προφανώς όλα αυτά που έκανε αποτελούν προϊόν της τεράστια ποιότητας του, της οξυδέρκειας του και της φρεσκάδας που έβγαλε από το πρώτο λεπτό. Όχι μόνον, ωστόσο...
Είναι ξεκάθαρο πως πλέον, ο σταθερός ποδοσφαιρικός προσανατολισμός που έχει χαράξει ο Μάρκο Νίκολιτς διαμορφώνει (και) μια ξεκάθαρη ταυτότητα που βοηθά κάθε μονάδα να ενσωματώνεται ομαλά σε αυτό που θέλει. Το είδαμε ακόμα και με τον Γκεοργκίεφ που αντεπεξήλθε θετικά και ήταν από τους κρυφούς πρωταγωνιστές. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο όπλο της φετινής ΑΕΚ η οποία έφτασε τους 20 διαφορετικούς σκόρερ. Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, παρ’ ότι είναι ένα γκρουπ που δουλεύεται μόλις οκτώ μήνες, έχει παρουσιάσει μια, κατά βάση, σταθερή εικόνα, έναν στάνταρ προσανατολισμό ανεξάρτητου σχήματος , επιλογών και προσώπων και έχει καταφέρει να απορροφήσει τις μικρές διακυμάνσεις. Κάθε παίκτης ξέρει που και πως θα σταθεί μέσα στο γήπεδο και τι θα κάνει με ή χωρίς την μπάλα στα πόδια.
Ο Μάρκο Νίκολιτς, είναι φανερό πως αγωνιστικά έχει βρει έναν συγκεκριμένο αγωνιστικό και τακτικό προσανατολισμό που είναι αποδοτικός και με αυτόν θα πορευτεί και στη συνέχεια. Αυτό μπορούμε να το θεωρήσουμε ως θέσφατο πλέον για την ΑΕΚ, που το έχει κερδίσει μέσα από τη δουλειά. Το επόμενο μεγάλο στοίχημα πλέον για την Ένωση, είναι να μπορέσει να διαχειριστεί και πνευματικά την πίεση που θα προστεθεί με το πρωτάθλημα να μπαίνει στην τελική του ευθεία ενώ μην ξεχνάμε πως μέσα στον Μάρτιο στο καλεντάρι του Δικέφαλου θα προστεθούν και τα δυο παιχνίδια της φάσης των 16 του Conference. Για την ώρα πάντως και σε πνευματικό επίπεδο η ΑΕΚ ανταποκρίνεται υπό συνθήκες πίεσης καλά κάτι που μαρτυρούν και οι αριθμοί.
Η Ένωση κλείνει κοντά τέσσερις μήνες χωρίς ήττα στο πρωτάθλημα μετρώντας σε όλο αυτό το διάστημα από τον Οκτώβρη που έχασε στο Φάληρο από τον Ολυμπιακό: 11 νίκες και 3 ισοπαλίες, ενώ στο στο σύνολο 21 αγώνων σε όλες τις διοργανώσεις έχει: 16 νίκες, 4 ισοπαλίες και 1 ήττα, αυτή στο Κύπελλο από τον ΟΦΗ. Εντυπωσιακά αποτελέσματα, αν αναλογιστούμε την πίεση που είχε μπει τότε μετά την ήττα στο Καραϊσκάκη, αλλά και το γεγονός πως η ΑΕΚ δεν είχε ξεκινήσει καλά στη League Phase και χρειζόταν μεγάλα αποτελέσματα (και) στην Ευρώπη σε ένα συνεχόμενο Πέμπτη - Κυριακή απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους όπως η Φιορεντίνα και η Σαμσουνσπόρ, για να κάνει ρελάνς και να τερματίσει στην τρίτη θέση. Παράλληλα, εν μέσω αυτής της κατάστασης, σταδιακά κέρδισε έδαφος και στην ελληνική Super League , φτάνοντας στο σήμερα όπου βρίσκεται μόνη πρώτη και με την πιο σταθερή εικόνα συγκριτικά με τους ανταγωνιστές της για τον τίτλο.
